animi ſeuiciā ⁊ hoc ē beſtiale. Aut ꝓpter ꝯtemplationē: dū aliqͥs a ꝯuerſatione alioꝝ ſe ſeꝑatvt liberius vacet rebus diuinis ⁊ ſtudio ſapiētie. ꝓpterea Ariſto. pͥmo politice dixit. ꝙ ille qͥalijs nō cōmunicat ē beſtia aut deꝰ .i. diuinusvir. ¶ Scd̓o apparet ſanctitas Ioh̓is ex corporis mortificatione. Nam vt ſcribit Marcus. j.ca. Erat Ioh̓es veſtitus pilis Cameli et zonapellicea circa lūbos eiꝰ: ⁊ locuſtas ⁊ mel ſilueſtre edebat. Idē habet̉ Matth̓. iij. ca. vbi Nicolaꝰ de lyra inqͥt. Locuſte ſūt parua animaliavolitantia ꝑ modū ſaltꝰ ⁊ reperiunt̉ in deſertoiudee ⁊ frixa cū oleo ſunt cibus paupeꝝ. Quidam ꝟo putant locuſtas h̓ appellari nō aīalia illa: ſꝫ genus herbaꝝ qd̓ vſui humano conuenirepōt. Ueſcebat̉ itaqꝫ Ioh̓es quocūqꝫ mō locūſte accipiant̉ cibo non lauto imo tenui ⁊ inſipido atqꝫ auſtero. Sumebat etiā mel ſilueſtre qd̓ẜm Nicolaū de lyra reperit̉ in truncis arborū¶ Tertio apparet ſāctitas Ioh̓is ex humili cōfeſſione. Nam quādo iudei miſerūt ad eū ſacerdotes ⁊ leuitas vt ſcribitur Iohānis .j. ca. vt īterrogarent eum. Tu qͥs es? non ſuꝑbe locuteſt quaſi d̓ ſeip̄o p̄ſumens: quinimo humiliterreſpondit: ⁊ cōfeſſus eſt veritateꝫ dicens: quianō erat xp̄s: neqꝫ Helias in ꝑſona: neqꝫ ꝓpheta ille videlicet quē ip̄i querebāt: ſꝫ dixit. Egovox clamātis in deſerto: dirigite viā dn̄i. Congrue autē ſe vocē appellauit. Primo qꝛ vox ordinat̉ ad ꝟbi exp̄ſſionē. Voces em̄ ſunt eaꝝ q̄ſūt in aīa paſſionū notē: vt dicit Ariſto. ī pͥmoPeriarmeniaꝝ. Sic Ioh̓es expreſſit verbumincarnatū. Scd̓o de rōne vocis eſt ꝙ reſpectuꝟbi ſit noticia prior: origine tn̄ poſterior. Naꝫẜm rōneꝫ originis prius verbū cōcipit̉ qͣꝫ voxformetur. Ioh̓es ergo fuit vox qꝛ reſpectu xp̄ifuit noticia prior lꝫ eēt ⁊ origine poſterior Tertio vox tranſit: verbū aūt manet. Ioh̓es gͦ cuꝫdicit ſe vocē inſinuat ſe tranſituꝝ: xp̄m ꝟo permanſuꝝ. Tandē de xp̄o alta ꝓtulit: de ſe humilima cuꝫ ſubdit. Ego baptizo in aqua. Medius autē veſtrū ſtetit quē vos neſcitis. Et dicit̉medius ẜm Nico. de lyra. id eſt. cōmuniter viuens inter hoīes: quē iudei quantū ad diuinitatem neſciebāt. Subdidit Iohānes. Ip̄e ē qͥpoſt me venturus eſt. ſcꝫ ad p̄dicandū ⁊ myſterium redēptionis cōplenduꝫ. Qui an̄ me factꝰeſt .i. mihi prelatus in dignitate cuiꝰ nō ſum dignus vt ſoluā eiꝰ corrigia calciamēti. ¶ Quarto oſtendit̉ ſanctitas Iohānis ex feruenti p̄dicatione. Nam vt d̓r Luce. iij. ca. Factū ē ꝟbūdn̄i .i. diuina inſpiratio ſuꝑ Ioh̓em Zachariefiliuꝫ in deſerto ⁊ venit in oēm regionem iordanis predicans baptiſmum penitentie. Et vt aitMat. iij. ca. Exibat ad cū hieroſolyma .i. po-polus de hierl̓m. ⁊ accipit̉ hic ꝯtinēs ꝓ ꝯtēto.Et oīs iudea .i. ml̓ti. Et ē hic quedā figura ẜmNico. d̓ lyra q̄ vocat̉ hyperbole .i. locutio multum exp̄ſſiua. Inchoauit aūt p̄dicationē ſuamſic̄ ⁊ xp̄s dicens. Penitentiā agite: deinde qͣttuor p̄cepta docuit. Primū docuit phariſeosnaͣ vt ſcribit̉ Matth̓. iij. cā. Uidēs Iohānesmultos phariſeorū ⁊ ſaduceorum veniētes adbaptiſmū ſuū: nō tn̄ credentes ẜm veritatē vtdic̄ Nico. d̓ lyra. ſꝫ magꝭ ad ſimulatiōeꝫ ⁊ inſidiationē. Ex qͦ xp̄s vt ptꝫ Mat. xxj. ca. q̄rēsd̓ baptiſmo Ioh̓is an eēt e celo vel ab hoībꝰ cūnō fuiſſent phariſei auſi reſpōdere dixit. Quare nō credidiſtis ei. Idē dicit Ioſephꝰ in. xix.antiquitatū li. Ip̄e Iohānes dixit illis: ꝓgenies viperaꝝ: qꝛ venenū erroris ⁊ hypocriſis aſuis ꝓgenitoribꝰ traxerāt. Quis demōſtrabitvobis fugere a ventura ira: quaſi dicat: lꝫ falſitas veſtra lateat in cōſpectu populi: tn̄ non poterit latere in ꝯſpectu dei: facite ergo fructꝰ dignos penitentie: et ne velitis dicere intra vospatrem habemus Abraā Vt enim ait Nico. d̓lyra. phariſei de hoc gloriabant̉: qꝛ de Abraādeſcenderāt Et ideo ex ꝓmiſſione facta Abraeſine operibus ſalutem cōſequi preſumebāt. Ethoc ē manifeſte falſuꝫ: qꝛ non dicūt̉ filij Abraeex carnali ꝓpagatione ſed magis ex fidei imitatione vt dicit̉ ad romanos. iiij. ca. Et id̓o quiaphariſei ⁊ legiſperiti fidē Abrae de xp̄o reſpuerunt: ideo nomē filiationis Abrae ꝑdideruntEt hoc eſt qd̓ dicit Iohānes. Et ne velitis dicere intra vos ꝑ falſam ſcꝫ extimationē patremhabemꝰ Abraā: qꝛ non ē ſic ẜm veritatē. Ecōuerſo gentiles fidē xp̄i deuote ad p̄dicationeꝫapl̓oꝝ receperūt. id̓o filij Abrae facti ſūt. Ex hͦē qd̓ ſubdidit Ioh̓es. Dico em̄ vob̓ qm̄ potēseſt deus de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios AbraeScd̓ꝫ Nico. de lyra tenent aliqui ꝙ Iohānesdemonſtrauit illos lapides quos filij iſrael deꝓfundo iordanis attulerunt: vt habet̉ Ioſueiiij. ca. in memoriā miraculi ꝙ dominꝰ ī trāſitueorum aquas iordanis ſiccauit. Sed ꝑ illos lapides Iohannes gentiles ſignificauit: qꝛ colebant idola d̓ lapidibus facta. Filij ergo Abraede lapidibus ſuſcitati ſunt quādo iudeis ꝑ infidelitatē a filiatiōe Abrae recedentibꝰ: gentilesfidē xp̄i recipientes in locū eoꝝ ſubſtituti ſuntEt qꝛ doctor veritatis nō ſolū debet vitia cōfidenter arguere: ſꝫ etiā penā p̄dicere Id̓o ſubdidit Ioh̓es. Iam em̄ ſecuris .i. ſecuritas diuiniiudicij poſita ē ad radicē. Oīs arbor q̄ nō facitfructū bonū: excidetur ⁊ ī ignem mittet̉. Scd̓ꝫp̄ceptum docuit turbas: naꝫ vt ſcribitur Luceiij. ca. Interrogabāt Ioh̓em turbe quid eſſentfacture. At ille reſpondēs dicebat. Qui habet