protulit omne bonum dum dedit nobis deum⁊ de ſingulari mō eſſendi cū ip̄a deū atqꝫ de bn̄dictiōe in mulieribus. nihilominꝰ illud magnūeſt cum dixit eā gr̄a plenaꝫ. Sꝫ hic inſurgit dubitatio quō virgo fuerit plena gr̄a cū hͦ ſit proprium xp̄i. de quo d̓r Ioh̓. j. Uidimus gloriāeius gl̓am quaſi vnigeniti a pr̄e plenū gr̄e ⁊ veritatis: Ad qd̓ rn̄det Tho. iij. ꝑte. q. vij. Ꝙ pleuitudo gr̄e pōt attendi dupliciter. Uno mō exꝑte ip̄ius gratie. Alio mō ex ꝑte habentis graEx ꝑte qͥdeꝫ ip̄ius gr̄e d̓r eſſe plenitudo ex eo qaliqͥs ꝑtingit ad ſummū gr̄e: ⁊ qͣꝫtuꝫ ad eſſentia⁊ qͣꝫtum ad ꝟtutem. qꝛ .ſ. hꝫ gr̄am ⁊ in maximaexcellentia que pōt haberi ⁊ in maxīa extēſiōead omēs gr̄e effectus. ⁊ talis gr̄e plenitudo ē ꝓpria xp̄i. Ex ꝑte ꝟo ſubiecti d̓r eſſe gr̄e plenitudo qn̄ aliqͥs hꝫ plene gr̄am ẜm ſuam ꝯditionēſiue ẜm intenſionem ꝓut in eo eſt intenſa gr̄a vqꝫ ad terminū p̄fixū ei a deo. ẜm illud ad Eph̓.iiij. Unicuiqꝫ vr̄m data eſt gr̄a ẜm menſurā donationis xp̄i ſiue etiam ẜm ꝟtutem inqͣꝫtuꝫ .ſhꝫ facultatem gr̄e ad omnia que ꝑtinent ad ſuiſtatum ſiue officiū. ſicut apl̓us dicebat̉. Mihiaūt oīm ſanctorū minimo data eſt gr̄a hec illuminare hoīes ⁊cͣ. Et talis gr̄e plenitudo nō eſtꝓpria xp̄o: ſed cōmunicat̉ alijs ꝑ xp̄m. Igiturbeata virgo d̓r gr̄a plena non ex ꝑte ip̄ius gr̄eqꝛ non habuit gr̄am in ſumma excellentia qͣ poteſt haberi nec ad omēs effectus gr̄e. Sꝫ d̓r plena gr̄a ꝑ comꝑatiōem ad ip̄am. qꝛ .ſ. habebat gͣiam ſufficientem ad ſtatum illū ad quē erat electa a deo. vt .ſ. eſſet mater dei. Et ſil̓r Stephanus d̓r plenꝰ gra. qꝛ habebat gr̄am ſufficientoad hͦ vt eſſet idoneus miniſter ⁊ teſtis dei ad qd̓erat eiectus. Et eadeꝫ rōe dicendū eſt de alijsHarū tn̄ plenitudinū vna eſt plenior alia ẜm.aliqͥs diuinitus eſt p̄ordinatus ad altioreꝫ veinferiorem ſtatū. Queſtione aūt. xxvij. tertie ꝑtis ita habet̉ ꝙ qͣꝫto aliqͥd magis appropīquapͥncipio in quolibet genere tanto magis partiopat effectum illius pͥncipij. Un̄ dicit Diony. c.iiij. celeſtis ierarchie. Ꝙ angeli qͥ ſunt deo ꝓpinquiores magis ꝑticipant de bonitatibꝰ diuinisqꝫ hͦ omīes. Xp̄s autē eſt pͥncipium gr̄e ẜm diluinitatem qͥdem auctoritatiue ẜm humanitatēinſtrumentaliter. Beata autē virgo Maria ꝓpinquiſſima fuit xp̄o ẜm humanitateꝫ: qꝛ ex eaaccepit humanā naturam. Ideo p̄ ceterꝭ maiorem debuit a xp̄o plenitudinem gratie obtinere. Sciendū tn̄ ꝙ in ip̄a virgine fuit triplex ꝑfectio gͣre. Prima qͥdem quaſi diſpoſitiua ꝑ quāreddebat̉ idonea ad hoc ꝙ eſſet mr̄ xp̄i. ⁊ hͦ fult ꝑfectio ſanctificatōis. Secūda ꝑfectio gratieſuit ex p̄ſentia filij dei in eius vtero incarnati: etfectio conceptōis. Tertia aūt eſt ꝑfectio finis quam hꝫ in gl̓a. Ꝙ aūt ſcd̓a ꝑfectio ſitpotior qͣꝫ pͥma ⁊ tertia qͣꝫ ſecūda patet qͥdeꝫ vnomō ꝑ liberationem a malo. Nam pͥmo in ſua ſāctificatione fuit liberata a culpa originali. Secundo in cōceptione filij dei fuit totalit̓ mundata a fomite. Tertio in ſui glorificatiōe fuit liberata ab omni miſeria. Alio mō ꝑ ordineꝫ ad bonum. Nam pͥmo in ſua ſanctificatiōe adepta eſtgr̄am inclinantē eam ad bonū. In ꝯceptōe aūtfilij dei ꝯfirmata eſt ei gr̄a ꝯfirmans ea in bonoIn ſui ꝟo glorificatiōe ꝯſummata eſt eius gratia ꝑficienſ eā in fruitione omīs boni. Sed orit̉hic difficultas an beata virgo habuit aliquasgr̄as gͣtis datas. puta ſapīe ⁊ virtutū ⁊ miraculorum: ex eo ꝙ non legit̉ docuiſſe qd̓ ſpectat adſapīam: aut miracula feciſſe? Ad qd̓ ita dicit ſāctus Tho. Non eſt dubitandū qͥn beata virgoacceperit excellent̓ donū ſapientie ⁊ gr̄am ꝟtutum et etiam gr̄am ꝓphetie. non tamen accepitvt haberet omēs vſus harū ⁊ ſimiliū gratiarūſicut habuit xp̄s: ſed ẜm ꝙ ꝯueniebat cōditiōiip̄ius. Habuit nanqꝫ vſum ſapīe in ꝯtemplando. ẜm illud Luce. ij. c. Maria aūt ꝯſeruabatomnia verba hec ꝯferens in corde ſuo. Nō aūthabuit vſum ſapīe qͣꝫtū ad docendū eo ꝙ nō cōueniebat ſexui muliebri. Nam ut dicit apoſtolꝰMulieri docere in eccleſia nō ꝑmitto. Miraculorū v̓o vſus ſibi non competebat dum viueret: qꝛ tunc tꝑis doctrina cōfirmanda erat miralis xp̄i. Et ideo ſoli xp̄o ⁊ eius diſcipulis qͥ eratbaiuli doctrine xp̄i ꝯueniebat miracula facerePropter qd̓ etiam de Iohanne baptiſta dicitIohan. x. ꝙ ſignum nullū fecit vt .ſ. oēs in xp̄oīcenderēt. Uſum aūt ꝓphetie habuit virgo. vtpatet in cantico quod fecit. Magnificat aīmamea dominū. ¶ Secūdo cōſideremus ꝟginisturbationem. de qua ſcribit Lucas. Que cū audiſſet turbata eſt in ẜmone eius: ⁊ cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutatio. vbi apparet laus ꝟginis.in auditu. in affectu ⁊ cogitatu. In auditu laudatur modeſtia: qꝛ audit ⁊ tacet. In affectu verecūdia vnde turbata eſt. In cogitatu prudentia. qꝛ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. Turbata eſt aūt de angeli ẜmone nō de eius viſioneqm̄ angelos ſepe viderat: ſed nunqͣꝫ talia loquetes audierat. Ob nouitatem igit̉ ſalutatōis admirari compulſa fuit. Nam vt Hiero. ait. Iniūgitur noua legatio angelo ⁊ virgo nouam ꝓfeſſa virtutem noue ſalutatiōis honoratur obſequio. Franciſcus de marone in ſuo. iij. di. iiij.dicit ꝙ virgo ſanctiſſima in hac ſua turbationecogitabat myſteriū incarnatiōis verbi quod ſibi in ſalutatione extitit reuelatum. Et dicūt qͥdam ꝙ ſibi etiam fuit cum hoc reuelatuꝫ myſterium paſſionis filij ſui. Alij vero tenent ⁊ meliꝰm 2