puniuit. Facilitas em̄ venie tribuit incentiuuꝫdelinquendi. vt nota. de vita ⁊ ho. cle. c. vt clericoꝝ. Et. di. xxviij. c. qꝛ ſunt. Et. di. xlv. c. ſedillud. Et di. l. c. de lapſis. Et di. xciij. ca. ꝑueīt.Et. j. q. vltima. ca. exigunt. Et. xxj. q. ij. ca. placuit. Et. xxiij. q. iiij. c. eſt iniuſta. Et. xxv. q. ixca. loci. Quare ⁊ ſi fuiſſet ex parte dei liberaliꝰbn̄ficiū ſi a pͥncipio incarnatus fuiſſet. non tam̄fuiſſet vtilius ex parte hūani generis recipiētiscui ex tarditate incarnatōnis oſtēdit̉ gͣuiſſimaconditio pctī. ¶ Scd̓a rō quare fuit cōueniēsvt n̄ ſtatī pꝰ pctm̄ xp̄s carne̓ aſſumeret dr̄ ꝓpt̓morbi curationem. Nā qꝛ hō ſuꝑbiendo peccauerat eo mō erat liberādus vt hūiliatus cognoſceret ſe liberatore indigere. vnde glo. ſuꝑ epl̓aꝫad Gal̓. ait. Magno cōſilio factum eſt vt poſhomīs caſum nō illico dei filius mitteret̉. Reliquit em̄ deus hoīem pͥus in libertate arbitrij īlege naturali vt ſic vires nature ſue cognoſceretvbi cū deficeret legem accepit. Qua data inualuit morbus nō legis ẜꝫ nature vitio: vt ita infirmitate ſua cognita clamaret ad medicuꝫ ⁊ gratie quereret auxiliū. ¶ Tertia rō illiꝰ dilatiōisfuit ꝓpter xp̄i p̄nunciatōꝫ. Debebat qͥdem xp̄iaduētus ob excellentiſſimā ſuā dignitatem prnunciari ⁊ ml̓to temꝑe antea ꝓclamari. Un̄ adhoc ⁊ glo. p̄dicta inqͥt. Quāto maior iudex veniebat tanto p̄conum ſeries lōgior p̄cedere debebat. ¶ Secundo cōſideremus angelice miſſionis p̄eminentiam reſpectu ip̄ius angeli. De qͦapud viros doctiſſimos tripliciter dubitari ſolet. Et pͥmo de quo ordine fuerit angelꝰ ille Secūdo an apparuit ꝟ̓gini in viſione corꝑali. Tertio ſi fuit conueniens vt angelus ꝟgini annunciaret in ea dei filium incarnādum. Prīo de ordine illiꝰ angeli varia ſolet eſſe opinio. Quidadixerunt ꝙ fuit de ordine infimo .ſ. angelorum.qꝛ ꝑ illos conſueuerūt diuina hominibꝰ reuelari. Et hoc videt̉ innuere textus cuꝫ dicit ang.lus ⁊ nō dicit archangelꝰ. Sed ad hoc dicimꝰꝙ qͣꝫuis ꝓprie angeli dicant̉ illi qui ſunt in vltmo choro infime ierarchie: tamen large oēs deqͥbuſcūqꝫ ordinibus angeli nuncupant̉. Namvt Iſid̓. teſtat̉ in. vij. ethimo. li. Angelus latīenūcius dicit̉. Oēs aūt vel mediate vel īmediate diuina nunciāt: q̄ ab ip̄o deo pͥus ſeraphin reuelant̉: ⁊ ip̄i illa cherubin manifeſtāt. ⁊ ſic gradatim vſqꝫ ad vltimū ordinem ẜm Dyoniſiuꝫ.Et ꝓpterea licet Lucas dicat. Miſſus eſt angelus. nō tamen ita ſtricte accipit̉ vt non potuerit eſſe de aliquo ordine ſuꝑiori. Hinc Bern̄. ſuper miſſus eſt ait. Non arbitror hunc angelumex minoribus eſſe qͥ qualibet ex cauſa ſoleāt adterras crebra legatiōe fungi qd̓ ex eius noīe palam intelligi dat̉: qd̓ interptat̉ fortitudo dei. qꝛnō ab aliqͦ alio forti ⁊ excellenti vt ſolet ſpū: ſedab ip̄o deo mitti ꝑhibet̉. Sāctꝰ ꝟo Tho. in. iij.ſcripto ſnīaꝝ di. iij. et. iij. ꝑte. q. xxx. dicit ꝙ illeangelus fuit de medio ordine infime ierarchie:qͥ eſt ordo archangelorū. Qd̓ conuenient̓ vid̓reſſe factū vt ſaluaret̉ ꝓpͥetas ordinū. qꝛ ad angelos ꝑtinet dirigere actus alicuius hoīs qͥ adip̄m tm̄ ꝑtinent. vnde dicunt̉ minima nūciareAd archangelos ꝟo ꝑtinet dirigere actꝰ homnis in totam multitudinem redundātes. vnde⁊ medij .ſ. archangeli dicunt̉ quaſi pͥncipes angeli. Quia ergo cōſenſus ꝟginis qui ꝑ angelūrequirebat̉ erat actus ſingularis ꝑſone redundans in vtilitatem multitudinis: īmo totiꝰ humani generis. Ideo credit̉ ꝙ fuerit de ordinearchangelorū ⁊ ꝙ fuerit ſummus in illo ordineEt hoc videt̉ habere firmitatem ex eo ꝙ eccleſia cantat. Gabrielem archangelū ſcimus diuinitus te eſſe affatum. Alij aūt opinant̉ angeluꝫillū fuiſſe de ordine ſeraphin. quoniā vt Gregorius dicit. Summū angelū venire dignum fuerat qui ſummū oīm nunciabat. Nec incōueniēſꝙ ꝓ tanta re ſingulariſſima ſingularis nūciusmitteret̉ qui eſſet omniū angelorū excellentiſſimus. Dictus eſt aūt Gabriel. qꝛ vt Gregoriuſdicit in omelia Hoc nomen officio ſuo cōgruit.Gabriel em̄ dei fortitudo nominat̉. Per dei ergo fortitudinem nūciandum erat: quia ꝟtutuꝫdn̄s ⁊ potens in p̄lio ad debellādas poteſtatesaereas veniebat. ¶ Secundo dubitari ſolet anangelus ille apparuit ꝟgini in viſione corporali? Et reſpondet Tho. iij. ꝑte. q. xxx. ꝙ ſic. NāAugꝰ. in ꝑſona ꝟginis in ẜmone loquens aitUenit ad me qͥdam magnus paranimphꝰ xp̄inon patriarcha pͥmus: aut ꝓpheta egregius: ſꝫGabriel archangelus facie rutilans. veſte coruſcans. inceſſu mirabilis: que ꝑtinere nō poſſuntniſi ad corpoream viſionē. Hoc autē ꝯueniensfuit. Primo ratiōe ſimilitudinis. qꝛ illud quodannunciabat̉ erat incarnatio dei inuiſibil̓. vndeꝯueniens fuit vt ad huius rei declaratōꝫ inuiſibilis creatura formam aſſumeret in qua viſibibiliter appareret: cū etiā omēs apparitiōes veleris teſtamenti ad hanc apparitōꝫ ordinent̉ quadei filius apparuit in carne. Secūdo fuit conueniens rōne certitudinis. Ea em̄ que ſunt oculiſſb̓iecta certius comp̄hendimus qͣꝫ ea que imaginamur. Vnde dicit Chryẜ. ſuꝑ Mattheumꝙ angelus non in ſomnis īmo viſibiliter ꝟginaſtitit. Nam qꝛ magnam valde reuelatiōeꝫ abangelo accipiebat. Egebat tante rei euentꝰ miſſione ſolenni. Tertio fuit conueniens vt angelus viſibiliter appareret ratione altitudinis .ſ. ꝓpter altitudinē ⁊ dignitatem matris dei que nōſolū in mente: ſed in corporeo ventre erat dei fi