ca de ſtudio ⁊ induſtria inqͥt. Plato cunctoruꝫmortaliū ſapientiſſimus habebat̉ adeo ꝙ ſi a celo Iupiter deſcendiſſet nec elegātiori nec beatiori facundia eſſet vſurus. Refert adhuc de ip̄oApuleius in lib̓. de vita Platōnis ꝙ cum Ariſton pat̓ eius ad ip̄m inſtruendū deferret ad ſocrateꝫ nocte p̄cedente viderat in quiete doctorſocrates ꝙ pullus odoris ⁊ cādoris eximij vociſqꝫ ſonoris ip̄ius volabat in ſinū. poſtmoduꝫde ſinu exiens cantando volabat in celū. Cummane vidiſſet puerū ſibi adductū dixit ſomnūcompletū eſſe. Quid plura? Vt ſuperiꝰ cōmemorauimus de immortalitate aīaꝝ copioſe diſſeruit. Quō igit̉ ad tātā inſaniam deueniſſe credendus eſt vt circulationem illā aīmaꝝ poſuerit: niſi forte dixerimus qꝛ vt hō errare potuitac ſibimet ꝯtradicere. Tn̄ qͥcqͥd ſit de eo opinionem iſtam impijſſimā expugnare debemꝰ. Inqͥt em̄ Riccardus in. iiij. di. xliij. ꝙ ꝯͣ illā nō tm̄eſt ſcriptura ſacra īmo omīs philoſophia. Un̄Ariſto. in. j. de aīa redarguit pithagoricas fabulas dicentes quālibet aīam qd̓libet corpuspoſſe ingredi ex eo ꝙ videtur vnūqd̓qꝫ corpushr̄e ſpēm ⁊ formā ꝓpͥam. Et. ij. de aīma dicit ꝙnō ꝯtingit aīam acciꝑe qd̓libet corpus. qꝛ vniꝰcuiuſqꝫ actus aptus natus eſt fieri in ꝓpͥa materia. Et inde eſt vt ponit Tho: j. ꝑ. e. q. cxvij. qaīa ſeꝑata ſua naturali ꝟtute nō pōt mouere aliquod corpꝰ. Et licꝫ corꝑa obediāt angel̓ ad motum localē. nō tn̄ obediunt aīe ſeꝑate. Rō quiaangeli ſunt ſb̓e ſpūales quarū ꝟtutes non determinant̉ ad aliqua corꝑa. ⁊ ſunt naturalit̓ a corporibus abſolute. Et ideo diuerſa corpora eisobedire poſſunt ad motū. Sed cum alicuiꝰ ſb̓eſpūalis ſeꝑate ꝟtus motiua determinet̉ naturaliter ad mouendū aliqd̓ corpus non poterit illaſb̓a mouere corpus maius ſed minus. Und̓ cūaīma ẜm ſuam naturam determinet̉ ad mouendum corpus cuius eſt forma nullū aliud corpulſua naturali ꝟtute pōt mouere. Quare meritoꝯdemnant̉ hi qͥ fallacijs demonū facile credūtdum ip̄i quorūdam viuoꝝ corꝑa obſidentes ſimulant ſe eſſe aīas defunctorū. Fuerūt eiuſmodi deluſiones qͣꝫplurime diebus meis. ſic̄ ſcpͥſiin li. de timore iudiciorū dei de illa que ne apoliobſeſſa fuit ⁊ qͣꝫplurimos in errorem ducebat.dum diabolus qͥ loq̄bat̉ ꝑ eam fatebat̉ eſſe ſeanimā comitis Iacobi piccinini. Anno inſuꝑdn̄i. M.cccc. xl. In ꝑtibus terre ydronti ⁊ terre bari multi ſic obſeſſi aiebant ſe eſſe aīas quorūdam qͥ diebus illis ex hac vita migrauerant.In vrbe p̄dicante me ibi Anno dn̄i. M. cccc.lxxiiij. decapitatus fuit qͥdaꝫ iudeus eo ꝙ aliūde ſuo genere interfecerat. poſt paucos ꝟo dies puella q̄dam hebrea loqui cepit nūc in ꝑſōavnius illorū nunc in ꝑſona alterius. Et dū amboꝝ ꝑtes ꝯcurrerēt ad nouū ſpectaculū aperiebant multa ſecreta domus illoꝝ reſpōdebantqꝫad interrogata ſicut faciebant dū viuerēt hortabanturqꝫ ſuos vt ſe inuicem pacificarēt. Multaqꝫ confinxerunt mendacia pollicentes iudeiseternā ſalutem. Tandem demones illi reliquerunt puellam. ⁊ ſic ceſſauit rumor exortꝰ in plebe. Scd̓a falſa opinio fuit aliorū qͥ credideruntaīas ſeꝑatas latitare in ſepulchris ſuorū corporum ſeu in locis vbi oſſa vel cineres ſuoruꝫ corporum ẜuarent̉. Ideo de xp̄o vt ſcripſimus inẜmone de reſurrectione Lazari inqͥt Theophilus altius clamauit vt refrenaret ora gentiliuꝫfabulantiū in tumulis latitare aīmas defunctorum: quare alta voce dixit. Lazare veni foras.quaſi aduocaret de longinquo. Nō eſt igit̉ opnio illa vera. neqꝫ vllo pacto admittenda. Tertia falſa opinio eſt quorūdam qͥ dixerunt ꝙ aīanon eſt in locis corꝑalibus: ſꝫ corporaliū ſimilibus ſiue in requie ſiue in doloribus. qꝛ aīma ſeparata nō depēdet a loco corꝑali. Sꝫ huic opinioni obſtat tota theologorū turba qͥ oēs ī hācſententiam ꝯueniūt vicꝫ ꝙ aīe poſt mortē ſuntin aliqͥbus receptaculis. Nam vt inqͥt Riccar.dus in. iiij. di. xlv. Sicut angeli qͥ ſunt ſpiritusſunt in aliquibus corporalibus locis non circūſcriptiue ſed diffinitiue. ſic ⁊ anima ſeꝑata nonobſtante ꝙ ſit ſpūs. Et qͣꝫuis aīa ſeꝑata nō magis cōueniat cum vno loco qͣꝫ cū alio ratiōe ſueeſſentie cum ex loco natura eius nō dependeat.tamen ꝓpter oꝑationes quas in loco exerceredebet vel circa eam debent exerceri magis ſibicōuenit vnus locus qͣꝫ alius. Ex quo duplex illi locus debet̉. Primus penalis .ſ. infernus. dequo ait Seneca in tragedijs. Ingens voragofaucibus vaſtis patet. Latumqꝫ pandit omnibus populis iter. Sunt ꝟo in inferno quatuormanſiones. Prima inferior in qua ſunt aīe dānate ꝓ ſolo peccato mortali actuali que puniūtur pena ſenſus. de hoc dicit̉ in tragedijs Senece. Ipſaqꝫ morte peior eſt mortis locus. Secūda manſio in qua ſunt anime ꝓ ſolo peccato originali damnate que puniuntur tm̄ pena damniTertia māſio eſt in qua de lege cōmuni purgatur anime que deceſſerūt in charitate conferentes ſecum aliquod purgabile. Quarta ꝟo manſio eſt in qua requieſcebant anime que decedebant cū charitate: que nihil purgabile ſecū potabant: vel que portauerūt ⁊ purgate erant̉. hante xp̄i aduentum dicebat̉ ſinus abrae. Quiaem̄ Abraam pͥmus ab infidelibus ſeparauit ſe:⁊ fidei ſignaculū diſtinctiuū accepit. Ideo locꝰrequiei qui debebat̉ anime ꝓpter fidem charitate formatā ſinus abrae dictus eſt. Poſt chri-