dextera dn̄i exaltauit me. Et psͣ. cxxxvij. Saluum me fecit dextera tua. Et Eſa. xlviij. c. Dextera mea menſa eſt celos. Et Abacuc. ij. c. Circūdabit te calix dextere dn̄i. Scd̓a veritas. Ꝙcū dicimꝰ xp̄m ad dexteram pr̄is ſedere: non intelligimꝰ ꝑ dexteram aliqͥd corꝑale. ſꝫ locutio ēmetaphorica qͣles ⁊ alie cum dicimꝰ oculos domini. brachiū dn̄i ⁊ ſil̓ia. ꝑ q̄ deſignant̉ ſpūaleꝓpͥetates ſiue oꝑatōes diuīe Hinc Bam̄. in. iij.ſuaꝝ ſnīaꝝ ait. Non localē dexteram pr̄is dicimus. qͣliter em̄ qui incircūſcriptibil̓ eſt localemadipiſcet̉ dexteram. Tertia veritas ꝙ noīe dextere intelligunt̉ tria .ſ. gl̓a diuinitatis. beatitudo ⁊ iudiciaria ptās. Exquo ẜm Augꝭ. libro d̓ſimbolo ⁊ Damaſcenū. Sedere ad dexterā patris nil aliud eſt niſi cum pr̄e hr̄e gl̓iam diuinitatis ⁊ btītudinem ⁊ iudiciariā ptāteꝫ: ⁊ hoc īcōmutabilit̓ ⁊ regaliter. Un̄ Damaſcenꝰ inqͥt.Bexteram pr̄is dicimꝰ gl̓am ⁊ honorem diuinitatis: in qͣ dei filius extitit an̄ ſecula vt deus ⁊pr̄i conſb̓alis. Scd̓m ꝟo Tho. iij. ꝑte. q. lvij.Hec p̄poſitio ad vel in cū dicimꝰ ad dexteramvel in dextris. ſolam diſtinctōꝫ ꝑſonaleꝫ importat ⁊ originis ordinem. nō aūt gͣdum nature vl̓dignitatis: qͥ nullus eſt in ꝑſonis diuinis. quiaẜm Athanaſiū tres ꝑſone coeterne ſibi ſūt ⁊ coeqͣles. Et ſic ſoluimꝰ pͥmum obiectū oſtendētesꝙ nō d̓r dextera corꝑaliter de deo. Ad ſecūduꝫꝟo rn̄det Augꝰ. in li. de ſimbolo. In illa beatitudine oīa dextera. qꝛ nulla eſt ibi miſeria. Uerūtamen vt inqͥt Tho. vbi. sͣ. Nullo mō pōt dici ꝙ pr̄ ſedeat ad dexterā filij vel ſpūſſctī. qꝛ filiꝰ⁊ ſpūſſanctꝰ trahunt originem a pr̄e ⁊ nō econuerſo. Sed ſpūſſctūs ꝓpͥe pōt dici ſedere ad dexteram pr̄is vel filij ẜm ſenſum p̄dictū. Uerūtn̄ẜm quandā appropͥatiōꝫ attribuit̉ filio eqͣlitas.Un̄ Augꝰ. ait. In pr̄e eſt vnitas. in filio equalitas. in ſpūſancto vnitatis equalitatiſqꝫ connexio. Confirmat hāc ſnīam Alexander in. iij. ſūme. vbi ait. Sedere ad dexteram pr̄is importatdiſtinctōꝫ ꝑſonarū ⁊ eqͣlitatem ꝑſone ad ꝑſonāin gloria ⁊ honore. ſꝫ ſic ſe hꝫ ſpūſſanctꝰ ad patrem. gͦ ei ꝯuenit ſedere ad dexteram pr̄is. Sedde eqͣlitate dupliciter loqͥ poſſumꝰ .ſ. ꝓprie velꝑ appropͥationem. ẜm ꝙ ꝓpͥe ſumit̉ nō dic̄ alid̓eqͣlitas in diuinis niſi diuinā eſſentiam vel v̓tutem q̄ nō eſt maior in ꝑſonis in vna qͣꝫ in alia: ſꝫvna eadem in qͣ coequant̉ ꝑſone. hͦ mō eſt vnaequalitas in diuinis ꝑſonis ſicut vna eſſentia.Alio mō ſumit̉ eqͣlitas in diuinis ẜm appropriationem. ⁊ ſic appropͥat̉ filio. Ad ſcd̓m obiectumdicimꝰ ꝙ viſio ſtephani fuit eodē mō quo xp̄sauxiliū ſibi p̄ſtare iam erat paratꝰ. Und̓ Grego. in omel̓. inqͥt. Sedere iudicantis ē. ſtare ꝟopugnantis vel adiuuantis. Stephanus gͦ ī labore certaminis poſitus ſtantem vidit queꝫ adiutorem habuit. Sꝫ hunc poſt aſcēſione Marcus ſedere deſcribit. qꝛ poſt aſſumptōis ſue gloriaꝫ iudex in fine videbit̉. ¶ Scd̓m dubiū eratvtrū ſedere ad dexterā pr̄is ꝯueniat xp̄o ẜm ꝙhō? Et ad hoc dicūt ſanctꝰ Tho. et AlexanderꝘ cū noīe dextere intelligant̉ tria ſupradicta.ſcꝫ gl̓a diuinitatis btītudo ⁊ iudiciaria ptās. hͨp̄poſitio ad quendā ad dexteram acceſſum ſignificat. in quo deſignat̉ ꝯuenientia cū quadādiſtinctione. qd̓ pōt eſſe triplicit̓. Prīo vt ſit cōuenientia in naͣ ⁊ diſtinctio in ꝑſona. Et ſic xp̄sẜm ꝙ filius dei ſedet ad dexterā pr̄is. qꝛ hꝫ eandem naͣm cum pr̄e. Un̄ gl̓a diuītatis beatitudo⁊ iudiciaria ptās ꝯueniūt eſſentialit̓ filio: ſic̄ etpr̄i ⁊ hͦ eſt eſſe in eqͣlitate pr̄is. Scd̓o pōt intelligi ẜm gr̄am vnionis q̄ importat ecōuerſo diſtīctionem nature ⁊ vnitatē ſuppoſiti ſiue perſone.Et ẜm hͦ xp̄s ẜm ꝙ hō eſt filius dei. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſedet ad dexteram pr̄is ẜm equalitatem honorꝭ:inqͣꝫtum eodem honore veneramur ip̄m filiumdei cū eadem natura aſſumpta. hūanitas qͥdeꝫxp̄i ẜm ꝯditōꝫ ſue nature non hꝫ gl̓am vl̓ honorem diuinitatis quam tn̄ habet rōne ꝑſone cuivnitur. Un̄ Dama. ait. In gloria diuinitatisdei filius exiſtens ante ſecula vt deus et pr̄i conſb̓alis ſedet cum glorificata ei carne eiꝰ. Adoratur em̄ vna ypoſtaſis una adoratione eius cumcarne eius ab omni creatura. Tertio pōt intelligi ẜm ꝙ hō ẜm conditōꝫ nature. ⁊ hoc ẜm gratiam habitualem que abūdantior eſt in xp̄o preomnibus alijs creaturiſ. in tm̄ ꝙ ip̄a natura humana in xp̄o beatior eſt ⁊ ſuꝑ omēs alias creaturas hn̄s regulam ⁊ iudiciariaꝫ ptātem. ⁊ ſiceſſe in eqͣlitate pr̄is nō ꝑtinet ad ip̄am naturamhumanā xp̄i: ſꝫ ſolū ad ꝑſonaꝫ aſſumentem. Vihilominus ſic ẜm ꝙ hō ſedet ad dexteram pr̄isid ē ẜm Augꝭ. in bonis paternis potioribꝰ p̄ ceteris cręaturis. qꝛ oēs alias creaturas p̄cellit ībeatitudine ⁊ iudiciaria ptāte. vt p̄dictuꝫ eſt.¶ Tertiū dubiū erat vtrū alijs a xp̄o ꝯueniatſedere ad dexteram pr̄is. Nam Augꝰ. dicit ī li.de ſimbolo. Sedere ad dexteraꝫ eſt habitare ineius btītudine. Sꝫ oēs electi ſunt btī. gͦ omnesſedēt ad dexterā. Qd̓ ꝯfirmari poteſt per illudMat. xxv. Statuet oues qͥdem a dextris. Cōtrarium tn̄ vid̓r eſſe ex eo ꝙ apl̓s ad Hebre. j. c.ait. Cui aliqn̄ angeloꝝ dixit. ſede a dextris meis. qͣſi dicat nulli. Rndet gͦ ſanctus Thomas.Ꝙ xp̄us ſedet ad dexteram pr̄is inqͣꝫtum ẜm diuinā naturā eſt in equalitate patris. Scd̓m humanam ꝟo eſt in excellenti poſſeſſione bonorūdiuinorū p̄ ceteris creaturis. quod nulli homini vel angelo conuenit. Sedere ergo in dexteranon ſignificat ſimplicit̓ eſſe in beatitudine: ſꝫ ha