monium videbat̉ efficax ex duobus. Prīo qꝛdicebat cōtra honorē ſuū ex zelo veritatis. Secūdo qꝛ oſtēdebat eū ſcire talia q̄ nō pot̓at ſcire via humana. Verūtn̄ qꝛ hoc teſtimoniuꝫ nōfuit niſi q̄dam ꝑſuaſio ad credendū. qꝛ ꝑfectiofidei ip̄oꝝ facta eſt ꝑ xp̄m. Ideo ſubiungitur.Cum igit̉ veniſſent ad illū ſamaritani rogabāteū vt ibi maneret: ⁊ acqͥeuit petitioni eorū. Etmulto plures crediderunt in eum ꝓpter ẜmōeꝫeius qͣꝫ a pͥncipio. ⁊ pleriqꝫ dicebāt mulieri. qꝛiam nō ꝓpter loquelā tuā credimus. ip̄i em̄ audiuimus ab ip̄o .ſ. qui eſt deꝰ ⁊ hō. ⁊ ſcimus fimiter credēdo: qꝛ h̓ eſt vere ſaluator mūdi. Cuiꝓ tot innumeris bn̄ficijs hūano generi collatisoēs debitas gr̄as ꝑſoluamꝰ. vt ſic mereamur īgredi regnū celorū. Amen.¶ Sermo ſextuſdecimus de mirabilireſurrectione lazari.Tatim prodijtqͥ fuerat mortuus. Scribunt̉ hecꝟba Ioh̓. xj. c. Et ſi oīa mirabiliaq̄ fecit xp̄s mentes nr̄as in admiratiōes ꝑducere debeat. id tn̄ p̄ ceteris efficit ſtupenda reſurrectio Lazari. Ideo Augꝰ. in omel̓. ita inquit.Inter oīa miracula q̄ fecit dn̄s Lazari reſurrectio p̄cipua p̄dicat̉. Sed ſi attendimus qͥs fecerit. delectari debemꝰ potius qͣꝫ admirari. Illeſuſcitauit hoīem qͥ fecit hoīem. plus eſt hoīemcreare qͣꝫ reſuſcitare. hͨ ille. Quia ꝟo in tāto miraculo ⁊ fides roborat̉ dū potentia diuinitatisxp̄i on̄dit̉. ⁊ ſpes ad immortalitatē ſb̓leuat̉. Iōin pn̄ti ẜmone de Lazaro reſuſcitato dicemus.de quo tria erunt myſteria ꝯtemplanda.¶ Primū dicit̉ infirmitatis incurabilis.¶ Secundū mortis indubitabilis.¶ Tertiū reſurrectionis mirabil̓.De infirmitate incurabili Lazari ꝓqua curanda miſerūt ſorores eiꝰ nuncium ad Ieſum.¶ Ca .I.Rimum myſterium ꝯtemplanduꝫ de Lazaro reſuſcitato d̓r infirmitatꝭ incurabil̓. Hocvtiqꝫ cōtinet̉ in pͥma ꝑte euāgelij vbi ſic ſcribiteuangeliſta. Erat qͥdam languens Lazarꝰ. diNico. de lira. Ꝙ infirmitas eiꝰ erat mortal̓: ecꝙ languebat. deficientibus qͣſi viribꝰ ⁊ vie nature curari n̄ poterat. Sequit̉ lr̄a. A bethanide caſtello marthe ⁊ marie ſororū eius. qꝛ in illo caſtello iacebat infirmus. Erat aūt bethaniaiuxta hierl̓m qͣſi ſtadijs qͥndecim. Maria aūterat q̄ vnxit dn̄m vnguēto: ⁊ exterſit pedes eicapill̓ ſuis: cuius frater Lazarus infirmabat̉.Utruꝫ aūt hec maria fuerit hec peccatrix de qͣſcribit̉ Luce. vij. ca. varie loquunt̉ doctores.Hiero. em̄ ⁊ Chryẜ. dicūt iſtā fuiſſe aliā. Und̓illa dicit̉ peccatrix. hec ſancta ⁊ honeſta. ⁊ propter hoc nomen illius tacet̉. iſtius aūt nomenhic expͥmit̉: ⁊ ambe vnxerūt xp̄m. Sed illa fec̄hoc ex peccatorū ſuorū compunctōe. iſta ex douotiōe. Gregꝰ. ꝟo et Augꝰ. dicunt contrariū.vn̄ in li. de ꝯſenſu euāgeliſtarū dicit. ꝙ iſta maria bis vnxit dn̄m. ſumens argumentū qꝛ Iohannes dicit hec vnxit in p̄terito expͥmens vnctionem pedū. ⁊ in ſequenti ca. explicat ſecūdāvnctionē capitis. pͥma aūt vnctio fuit ex cōtritione quam Lucas narrat diffuſe. ⁊ hic breuit̓repetit̉. Secūda ꝟo vnctio fuit ex deuotione.huic opinioni adheret ſancta mr̄ eccl̓ia. vt plenius poſui in qͣdrageſimali. Ergo ad Lazaruꝫredeamꝰ. Miſerunt qͥdem ſorores eius curationem fratris deſiderantes ad Ieſum dicentes.Dn̄e ecce quē amas infirmat̉. Querit h̓ aliqͥs.Cur non iuerūt ip̄e ꝑſonaliter? Ad hͦ ita Criſo.inqͥt. Ideo non iuerūt ad xp̄m ſicut Cēturio etregulus. qꝛ vehement̓ confidebāt de xp̄o ꝓpt̓ml̓tam familiaritatem quā habebāt ad eū. ⁊ qꝛa luctu detinebant̉. Theophilus ꝟo ait. Mulieres erant qͣs nō decet de facili domum exire.Hoc Hiero. in epl̓a ad Euſtochiū docet. Rarus ait tibi ſit egreſſus in publicū martyres tibi q̄rant̉ in cubiculo. Diſtabat itaqꝫ a Bethania xp̄s ꝑ dietam. poſtqͣꝫ em̄ iudei voluerūt eūlapidare ex eo ꝙ dixerat. Ego ⁊ pr̄ vnū ſumusip̄e de manibus eorū euadens abijt trās iordanem ad quem nō iuerūt ſorores Lazari rōibusp̄dictis: ſꝫ miſerūt. nec dixerunt veni. qꝛ amatiſufficit nunciare neceſſitatem amici. Audiēs autem Ieſus dixit eis .ſ. reſpondēdo ꝑ nuncium.Infirmitas hͨ nō eſt ad mortem: ſꝫ ꝓ gl̓a dei. vtglorificet̉ filius dei ꝑ eam. Nō eſt ꝑ hoc intelligendū vt doctores ſancti declarant ꝙ Lazarẜm opinionē quorūdam hereticorū nō fuit vere mortuus. qꝛ ſic deſtrueret̉ veritas euangelijcum tn̄ infra xp̄s dicat. Lazarus mortuus eſt.Sed ꝓ tanto d̓r. Infirmitas hͨ non eſt ad morteqꝛ non tendebat ad mortē ibi ſiſtendo ꝓpter reſurrectiōꝫ. Hinc Theophilus dic̄. Ip̄a morsnō erat ad mortē: ſꝫ potius ad miraculū. quo facto crederēt hoīes in xp̄m ⁊ vitarent verā mortem. Ideo dixit: ſꝫ ꝓ gl̓a dei ⁊cͣ. qꝛ .ſ. in reſurrectione Lazari manifeſtari debebat ꝟtus et potentia diuinitatis q̄ erat in xp̄o qͥ verus hō eraac verus deus. Vt aūt audiuit qꝛ infirmabat̉.Tunc qͥdem manſit in eodem loco .ſ. trans iordanem duobus diebus expectando. vt refertChryſꝫ. vt Lazarus moreret̉ ⁊ ſepeliret̉ eſſetqꝫqͣdriduanus anteqͣꝫ illuc accederet ad maioreꝫcertitudinem miraculi.