⁊ diuinitatis maieſtas lucebat ī facie. Et Origenes dicit ſuꝑ Iohannē. Hoc eſſe maius miraculū eo quo aqua cōuerſa eſt in vinum: eo ꝙillic ſubſiſtit inanimata materia. hic ꝟo tot milium hoīm domant̉ ingenia. Nihil gͦ cōtra criſtum loqui debent iudei maligni: ſed agnoſcereprauitatem ⁊ duritiā cordis eorū.¶ Ꝙ ſepenumero mali ꝑſequunt̉ bonos ꝓpter odium et inuidiam ac proprium amorem. ita iudei ꝑſecuti ſuntxp̄m.¶ Ca. III.Ertia ratio principalis qua ꝓbamus innocētiā xj̄dicit̉ exemplorū multitudo. Sūt naqꝫ in ꝓmptu exempla plurima in ſcripturis diuinis ⁊ humanis in qͥbus oſtendit̉ qͣꝫ ſepenūcro qͥ mali fuerunt ⁊ peſtilentes innocentibus ⁊bonis ac iuſtis aduerſati fuere. Qd̓ factuꝫ comperimus triplici de cauſa.¶ Prima ꝓpter odium veritatis.¶ Scd̓a ꝓpter inuidiā aliene felicitatis.¶ Tertia ꝓpter ſatiſfactionem cupiditatis.¶ Prima cauſa qͣre multi ſcelerati hoīes iuſtis⁊ bn̄ viuentibus fuerūt aduerſati. fuit odiū veritatis. Nam qꝛ illi vt debebāt veritateꝫ loquebantur odio ſunt habiti. Inqͥt em̄ Terentius.Obſequiū amicos veritas odiūparit. Et Hieronymꝰ. ad Occeanuꝫ. Ita ſe habꝫ natura vtamara ſit veritas. vitia ꝟo dulcia exiſtimētur.Sed quō inqͥs hoc eſt credibile vt veritas odenda ſit. cum Lactantiꝰ dicat in. j. li. diui. inſtiNullus eſt ſuauior aīe cibus qͣꝫ cognitio veritatis. Et rn̄det dn̄s Bonauen. in ꝓlogo pͥmi libri ſnīaꝝ. Ꝙ duplex eſt effectus veritatis. Prmus eſt illuminare. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad iſtū nemo ipſanodit. qꝛ oēs naturalit̓ illuminari deſiderāt. Secundus effectus eſt arguere. ⁊ hūc hꝫ in malismanifeſtando em̄ mala redarguit illa facienteꝫEx quo mali odiūt veritatem. Un̄ ſaluator nr̄Ioh̓. iij. c. dixit. Oīs qͥ male agit odit lucē. Evt veniamus ad rem eſt exemplū Eſaie innocētis qͥ ꝓpter veritatem fuit ſerra ſecatꝰ. de quo īquit Hiero. in ꝓlogo in Eſaiā. Eſaias ī hierl̓mnobili genere ortus eſt. ibiqꝫ ꝓphetauit ſb̓ manaſſe rege. ſectus in duas ꝑtes occubuit. Manaſſes idolatra fuit. ⁊ Eſaiā auum maternū ẜmhebreos vel affinem ſuū eiectum extra ciuitatēhierl̓m circa piſcinā ſiloe ſerra lignea ꝑ mediuꝫſecari fecit. De Hieremia inſuꝑ diximꝰ in ẜmonibus de timore diuinoꝝ iudiciorū. qͣliter grauiſſimas ꝓpter veritatē paſſus eſt ꝑſecutiōes⁊ iniurias. tandem lapidatus eſt. Un̄ Hiero. īꝓlogo in Hieremiā dicit. Hieremias anathothites qͥ eſt viculus tribus ab hieroſolymis diſtans miliaribꝰ apud taphnas in egypto de populo lapidibus obrutus occubuit. Iacet ꝟo īeo loco ſepultus quo dudū Pharao rex habitauerat. Et qm̄ poſtulatiōe ſua defugatis ab eodem loco ẜpentibus. egyptios a tactu aſpiduꝫfacit eſſe ſecuros. Magna eū ibi religione egyptij venerant̉. Hec Hiero. Daniel ꝓpter veritatem leonibus deputatus fuit. in quoruꝫ lacuꝑmanſit ſex diebus. Ad quem adductus eſt ꝑangelū Abacuc vt cibaret eum. vt ſcribit̉ Danielis vltimo. c. Iohannes baptiſta. quia arguebat Herodem ꝓpter herodiadē quam tulerat fratri ſuo Philippo vxorem. vt refert mar.ca. vj. In vinculis poſitus eſt ⁊ capite truncatus. Anaxagoras apud Athenienſes reus factus eſt. qꝛ dixit ſolem eſſe lampadē ardentem.negās vtiqꝫ eſſe deū. vt dicit Augꝰ. li. xviij. deciui. dei. Socrates ꝓpter veritatis patrociniūveneno perijt. Cicero vt ſcribit Plutarcus qͣrtum ⁊ ſexageſimū agens annū. iuſſu marci antonij ꝓpter philippicas quas ꝯͣ eū ſcripſerat capite ⁊ dextera truncatus eſt. Sed Lactantiusdefendere volens verū cultum xp̄i adu̓ſus deos falſos gentiliū. Ciceronem rep̄hendit. quiain rebus diuinis timuit veritatem ſua eloquentia ꝓtegere. Inquit em̄ li. ij. ſic. Cū intellexiſſetCicero falſa eſſe q̄ homīes adorarēt ml̓taqꝫ dixiſſet que ad euerſionem religionū valerēt. ſubdidit illa nō eſſe vulgo diſputāda. Et infra ſeqͥtur. Si qͥd tibi ꝟtutis eſt Cicero experire populū facere ſapientem. digna res eſt vbi omēseloquentie tue vires exeras. Nō em̄ verenduꝫeſt ne tibi in tam bona cauſa deficiat oratio. quiſepe etiam malas copioſe ac fortiter defendiſti.Sed nimirū Socratis carcerē times ideoqꝫ patrociniū veritatis ſuſciꝑe non audes. At mortevt ſapiēs ꝯtemere debuiſti. Et erat ml̓to pulchrius vt ob bn̄dicta qͣꝫ ob maledicta morereriNec tibi laudis plus philippice afferre potuer̄tqͣꝫ diſcuſſus error humani generis ⁊ mētes hominū ad ſanitatem tua diſputatōe reuocare. hLactantius. Verūtamen ⁊ ſi Cicero nō oīa dixit que forte nouit de ſuꝑſtitionibꝰ noxijs gentilium. Nobis debꝫ eſſe ſatis ꝙ Marcus antonius illū occidi fecit. qm̄ vitia illius ⁊ ſcelera tacere noluit. Vt em̄ tradit Plutarcus MarcꝰAntonius odio erat cūctis bonis ꝓpter ſua laſciuam vitā. ꝟſabat̉ qͥdem libēt̓ inter alcatoresſcorta. mimos ⁊ hiſtriones. Qui tandē ab octauiano ſuꝑatus Alexandrie vbi fugiēs ſe collegerat anno etatis ſue qͥnqͣgeſimoſexto gͦadio ſeꝑemit. Et ne ml̓ta dicamꝰ iniquis ⁊ deprauatiſmentibꝰ magis placet adulatores blādi falſa loquentes: qͣꝫ qͥ vera dicere quocūqꝫ mō conant̉.¶ Scd̓a ca qͣre mali inſidiant̉ bonis illoſqꝫ ꝑle