nouit. Sicut itaqꝫ nobis eſt incomp̄henſibilis:ita ⁊ innoīabil̓. Et hͦ mō intelligende ſunt autoritates ad pͥmā ꝑtē īducte. Si ꝟo accipiāꝰ noīabile ẜm qͣlemcūqꝫ narrationē. Sic quēadmodūdeus eſt nobis cogͦſcibil̓: ita ⁊ noīabil̓. Et qͥ melius cogͦſcit: melius noīat. Und̓ exp̄ſſius noīatfidel̓ ⁊ ſcriptura q̄ fidei ſuffragat̉ vt ſcriptura ſacra qͣꝫ ratio natural̓: vl̓ ph̓ia Cōcordat his tho.pͥma ꝑte. q. xiij. cuius ꝟba ſunt iſta. Secūdū ꝙaliqͥd a nobis intellectu cognoſci pōt: ſic a nobipōt noīari. cū gͦ deus cognoſcat̉ a nob̓ ex creaturis: ſic poterit noīari nō tn̄ ita ꝙ nom̄ ſignificāsip̄m expͥmat diuinā eſſentiā ẜm ꝙ eſt. Sic̄ hͦ nomē hō: expͥmit ſua ſignificatōe eſſentiā hoīs ẜmꝙ eſt. Significat em̄ eiꝰ diffinitiōꝫ declarantemeſſentiā eiꝰ. Ratio em̄ quā ſignificat nomen eſteiꝰ diffinitio. vt dicit Ariſto. iiij. meta. Dicit̉ gͦdeꝰ non hr̄e nomen: vel eſſe ſupra narratiōeꝫ. qꝛeſſentia eiꝰ eſt ſupra id qd̓ de eo intelligimꝰ ⁊ voce ſignificamꝰ. Scotus v̓o in ſuo pͥmo di. xxij.inqͥt. Ꝙ licet viator non poſſit diſtincte cogͦſcerediuinā eſſentiā. pōt nihilominꝰ illā noīare aliqͦnoīe diſtincte eā ſignificante: reuelato vl̓ impopoſito ſiue ab angelo ſiue ab ip̄o deo. ſicut patꝫde noīe dei tetragramaton: qd̓ ẜm Rabi Moſes ſignificat ſolā eſſentiā diuinā cū intrinſecꝭ ſuis ꝓpͥetatibꝰ. Et licet qͥdam putent in hoc Scotum ꝯͣdicere tam dn̄o Bonauen. qͣꝫ ſctō ThoEgo tn̄ alid̓ſentio: qm̄ doctores illi p̄clariſſimide noīe dei loquunt̉ qd̓ viribus ingenij ⁊ vi nature adinueniri pōt. Doctor ꝟo ſubtil̓ extenditſe ad nomen qd̓ vel angelus vel deꝰ ip̄e nob̓ reuelauerūt. ¶ Secundū dubiū erat: vtrū deꝰ nominari poſſit pluribꝰ nomibꝰ: Ad qd̓ rn̄det Rcardus de media villa. di. xxij. li. pͥmi ꝙ ſic. naꝫq̄dam noīa ſignificāt deū ẜm ſe. q̄dā in cōꝑatōead creaturas. Noīm aūt ſignificantiū deū ẜm ſeQuedā ſignificāt eſſentiā. Quedā ꝑſonas Quedam notiones. Nomīa q̄ ſignificant eſſentiā plura ſunt. qͣꝫuis diuina eſſentia ſit ſūme ſimplex: tamen ꝓpter infinitatem ꝑfectiōis ſue ⁊ nr̄i intellectus debilitatem nō pōt hō illā ꝑfectiōeꝫ vnicoꝯceptū expͥmere: ſꝫ de illa format pl̓es cōceptusEt nihilominus ſi de illa formaret ꝯceptꝰ ſine fine: nunqͣꝫ ꝑ illos ꝯceptus expͥmeret eam ꝑfecteFacit aūt intellectus nr̄ aliū ꝯceptū de diuīa ꝑfectiōe ſub rōe qͣ potētia. Aliū ſub rōe qͣ ſapīa. etſic de alijs attributis. Un̄ qͣꝫuis plurīa noīa dicta de deo ſignificent rem eandē: tn̄ illam fignificant ſub diuerſis rōibꝰ: ⁊ a diuerſis rōibꝰ imponūtur. Id̓o talia noīa nō ſunt ſinonima: qꝛ noīaſinonima ſola voce differūt. Noīa inſuꝑ q̄ ſignificant ꝑſonas plurificant̉. qꝛ pl̓es ſunt ꝑſone diuine. Sic ⁊ noīa q̄ ſignificāt notiōes. Scd̓m bonauēturam in breuiloquio. Relatiōes in diuīsſunt qͣtuor .ſ. paternitaſ. filiatio. ſpiratio. ꝓceſſioNotiōes ꝟo ſunt relationes p̄dictorū cuꝫ innaſcibilitate. Noīa q̄ ſignificāt deū in cōꝑatiōe adcreaturas plurificant̉. Quia ẜm Diony. ca. vl.de diui. no. Deū ꝑ creaturas triplicit̓ cognoſcimus. Aut ꝑ ablationē ꝯditionum imꝑfectaruꝫque reꝑiunt̉ in creaturis. Aut ꝑ ſuꝑeminētiamconditionū ꝑfectarū. aut ꝑ cauſalitatē creaturarum. Et ẜm hoc deū triplicit̓ noīamuſ. Illa ꝟonoīa qͥbus nominamꝰ deū remouendo plurificātur: qꝛ pl̓es ſunt ꝯditiōes imꝑfecte in creaturisqͣs nominādo a deo remouemꝰ. Quarū vna eſtfinitas: quā remouemus cū dicimꝰ. Deus eſt infinitus. Alia eſt creatura: quā remouemus cuꝫdicimꝰ. Deꝰ eſt increatꝰ. Sil̓r dicimꝰ deum immenſum. qꝛ ſine menſura incorruptibilē. qꝛ ſinecorruptiōe immortalem. qꝛ vita eſt ſine defectumortis incorporeū. qꝛ ſine cor ꝑali materia. Nomina aūt qͥbus noīamꝰ deū ſibi attribuendo ſupereminentes ꝯditiōes q̄ ſunt in creaturis: plurificant̉ ẜm ꝙ ſunt plures ꝑfecte ꝯditiōes ī creaturis q̄ ꝑ ſuꝑeminentiā deo attribuunt̉. ſic̄ ſuntlux. vita. bonitas. ⁊ ſic de alijs. Noīa etiā qͥbusnoīamus deū ſub rōe qua eſt cā creaturaꝝ: plura ſunt. ẜm ꝙ creature referunt̉ ad ip̄m ſub alia⁊ alia habitudine cauſe. Referunt̉ em̄ ad ipſuꝫvt ad cām efficientem ſui eſſe. ⁊ ſic noīat̉ creatori ⁊ ad cām exemplarem. ⁊ ſic d̓r exemplar. ⁊ adcauſam finalē. ⁊ ſic vocat̉ finis. Magnus itaqꝫdeꝰ eſt ⁊ excelſus valde: cui tanta noīa cōpetūtque nos inſtruunt vt contemplemur eū ſuꝑ oīaexiſtentē ſuꝑantemqꝫ oēm intellectū cuiuſlibetcreature. ¶ Tertiū dubīū fuit. vtrū hoc nomēdeus inueniat̉ in ſcripturis exp̄ſſum. Pro quoaudiende ſunt voces oīm ſcripturarū tam diuinarum qͣꝫ humanaꝝ. in qͥbus ꝓphete. pr̄iarcheapoſtoli. euangeliſte. doctores. imꝑatores. ph̓imedici. aſtrologi ⁊ poete hoc nomē deꝰ in auribus oīm ſonant cū eximia laude. Ergo incipiamus a veteri teſtamēto ⁊ ſequamur ea q̄ ponuntur in nouo. Deinde q̄ a p̄noīatis tangūt̉. Scribitur nāqꝫ Gen̄. j. c. In pͥncipio creauit deꝰ celum ⁊ terrā. Eodem. ca. Dixit deus fiat lux. Etiterū. Uidit deus lucem ꝙ eſſet bona. Et ibideꝫſepius repetit̉. Dixit qͦꝫ deus. Dixit ꝟo deus.Et. xx. c. Dixit ẜpens ad mulierē. Cur precepitvob̓ deus ne comederetis ex omī ligno ꝑadiſi.Eodem. c. Vocauit dn̄s deꝰ Adā. Et. v. c. Hiceſt liber generatiōis Adā in die qͣ creauit deushoīem. Et. vj. c. Dixitqꝫ deꝰ: nō ꝑmanebit ſpiritus meꝰ in hoīe in eternū: qꝛ caro eſt. Et. ix. ca.Bn̄dixitqꝫ deꝰ Noe ⁊ filijs eius: dixitqꝫ ad eosCreſcite ⁊ ml̓tiplicamī. Et. xv. c. Credidit abraam deo: ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiā. Et. xvij. c.Ego ſum deꝰ oīpotens: ambula corā me. Et. xv