Apologeticus

fraus ⁊ mendacia. militibꝰ rapina ⁊ incēdia⁊ ita de alijs neceſſe eſt ꝙ ꝓpter generalem inſtructionē qd̓libet genꝰ hominū ſpecialit̓ arguat ⁊ moneat ſibi ſpecialiꝰ inſidiātia viciacauere. ſicut medicꝰ egros diuerſis infirmitibꝰ laborātes docet a ſibi magis noxijs cibis ⁊ alijs abſtinere. Nihil enī ꝓdeſſet infirmis ſi diceret. cauete ab om̄ibꝰ cibis nociuiſgeneraliter niſi ſpecificarꝫ in qualibet paſſion quid illi ſpecialiꝰ noxiū eſſet. aut ꝓficuūſanitati. Ꝙ aūt d̓r ꝙ p̄dicator debeat ī genere om̄es arguere peccātes ⁊ nō deſcēdere adſpēs. hoc eſt intelligendū de notabili ſpecificatione ꝑſonaꝝ nō vicioꝝ vel ſtatuū vel officiorum que nō poſſunt ꝓprie deſcribi ſine expreſſione officij vel ſtatꝰ illoꝝ qui in hͦ ſpecialiter offendere ꝯſueuerūt. Poteſt em̄ ſicꝯgrue generalit̓ dici. vos artifices peccatisfrequēter in hoc. ⁊ vos milites in hoc. ⁊ vosreligioſi in iſto. vos clerici in illo. ⁊ ſic d̓ alijsſi ſunt ibi plures de quolibet genere illoruꝫad qͦs loquit̉. ſiue nullꝰ vt qͥſqꝫ ſibi ꝯſcius talis peccati cōpungat̉ ⁊ in ſe ꝯfundat̉. ⁊ nullꝰſpecialiter notabilis de hoc reddat̉ quē facti euidentia alias nō facit notabilē. vel quiſeip̄m nō ꝓdit eſſe reū ſibi aſcribendo ſpecialiter cū murmure. qd̓ generaliter dictū conſtat iuxta illud poete. Conſciꝰ ip̄e ſui d̓ ſe putat omīa dici. Correctioni em̄ ⁊ edificationitm̄ debet intēdere doctor fidelis. nō cōfuſioni vel infamationi alicuiꝰ p̄ſentis vel abſentis. Ubicūqꝫ gͦ p̄ſumit̉ ꝙ aliquis ſpecialiterde pctō priꝰ incognito alijſ. ex p̄dicatōe reddatur notabilis. vn̄ poteſt oriri grauamē vl̓ſcandalū. meliꝰ eſt tacere ⁊ alia edificatoriamagis loqui. Qui ꝟo facere ꝯſueuit ꝯtrarium. aut ꝯtētioſum. aut inuidū. aut imprudētem ſe demōſtrat. aut vane glorie cupidum.qͥ cū nō aliūde eſſet acceptꝰ apud homines.ex alioꝝ infamia gl̓iam ſibi querit. Quē cōfundendo exaſꝑas. hūc tardiꝰ edificas. rancoris aculeo vulneras. Ꝙ. Cū in p̄dicatione ⁊ ꝯfeſſione audiēda multa ſit diſcretio neceſſaria ⁊ peritia ſcripturaꝝ. quare adhec officia tā iuuenes vt videt̉ ⁊ immaturoſꝓmouetꝭ. qͥ ⁊ ſibi ⁊ alijs aliqn̄ minus ꝓſūt. etfortaſſe etiā obſunt. cū in clericis alijs hͦ rep̄hendere ſoleatis aīaꝝ rectoribꝰ. R. Licet em̄ aliqn̄ ꝙ iunior litteratior ſit ⁊ magisdiſcretꝰ ſit qͣꝫ ſenior. ⁊ facies iuuenilis ſepiuſmaiorē celet etatē. ⁊ moꝝ maturitas etatisdefectū ſuppleat. in pleriſqꝫ tn̄ etiā ꝓpter hoc

aliquotiēs ad hec officia ꝓmouemꝰ iunioreſvt interim diſcāt ꝑ exercitiū. qꝛ cū vident ſead hͦ officia aſſumptos. diligentiꝰ ſtudent. qͥalias forte ſegniores eſſent in ſtudēdo ⁊ minus ꝓficerent. Minꝰ etiā obeſt ſiminꝰ adhuc ꝑfecti ſt̄ dū viuūt adhuc ſeniores qͥ eopn̄t informare ⁊ corrigere ⁊ defectus illoꝝ īꝯſilijs ſupplere. qͣꝫ ſi illi deficerēt penitus ⁊ nemo eos tūc ſciret inſtruere ſi tūc pͥmo exercitari deberēt. Tot etiā ſunt reqͥrētes a nobis p̄dicatiōes ⁊ ꝯfeſſiones ⁊ cōſilia ꝙ ſeniores nō ſufficiūt omnibꝰ ſatꝭ facere. iō oportet nos de iunioribꝰ aliqͦs qui ſperant̉ idonei ꝓmouere qui onꝰ ſenioꝝ ſubleuēt. et petentibꝰ ſatiſfaciāt ꝓut ſciūt. Ꝙͣuis nullū ſcienter ꝓmoueamꝰ quē nō ſperemꝰ idoneumTamē aliqn̄ aliqͥs p̄ter voluntatē noſtramminꝰ efficit̉ vtilis. qꝛ multa ſunt que ad idoneitatē tāti officij requirunt̉. ⁊ ſatis eſt difficile hec om̄ia ſimul in omnibꝰ reꝑiri. Ꝙ.Que ſunt ergo neceſſaria illi qui ad p̄dicationis ⁊ ꝯfeſſionis officiū eſt aſſumēdus.R. Ut ad hoc ſit idoneus p̄ter abilitatem illā quā cōfert gr̄a. que etiā eſt efficacioromnibꝰ. que nō in noſtra poteſtate ꝯſiſtuntſed in bn̄placito dei ſingulis ꝓut vult donaſua diuidēs. iſta ꝯſiderare in ꝓmouendis ſolemꝰ ad hec officia. Primo ꝙ ſit cōpetentis etatis. nō multū a triceſimo diſtans anno. qꝛ que fiūt a pueris puerilia reputātur.Secūdo ꝙ nō ſit etiā facie ⁊ moribꝰ pueilis. qꝛ iſta multū minuūt auctoritatē apd̓homīes tā dictoꝝ qͣꝫ factoꝝ Tertio ꝙ nōſit valde notabiliter deformis in corꝑe. videlicet nimis breuis. vel craſſus. vel gilbꝰ. velaliter turpiter deformatꝰ. ne ꝑ hoc eius p̄dicatio deſpectui ⁊ riſui haberet̉. Quarto ꝙnon ſit etiā valde debilis corꝑe cū ex hoc labores huiꝰ officij exequi viriliter non valeret. Quinto ꝙ ſit cōpetētis facūdie. vt poſſit ea que debet. ꝓponere ſine faſtidio auditorum. Sexto ꝙ ſit ſaltē in grāmatica ⁊ ſacra ſcriptura tam ſufficiēter inſtructꝰ ꝙ ſineerrore vel cōfuſione ſciat corā populo ⁊ clero ꝓponere veritatē. ⁊ in ꝯſilijs cōpetēter ſatiſfacere requirētibꝰ de cauſis neceſſarijs. ⁊in cōfeſſione de penitētijs iniūgēdis imponendis. Septimo ꝙ ſit talis in vita ⁊ inmoribꝰ ꝙ de ip̄o ⁊ fratres interius ⁊ alij exterius nihil videāt vel audiāt ꝑ qd̓ doctrinap̄dicationis eiꝰ apud audiētes qͦquo modovileſcat. Nā cuiꝰ vita deſpicit̉. reſtat vt eius