CCCXXVIFo.

peccatū. aut nō oſtendēdo formā debitamſatiſfactionis de peccato confeſſo. vbi certaforma ſatiſfactiōis eſt neceſſaria. vt de reſtitutionibꝰ reꝝ illicite acqͥſitaꝝ. certis locꝭ velꝑſonis vel heredibꝰ faciēdis vbi ml̓ti ſeducunt̉. Scimꝰ etiā ꝙ qͥ ſciēter ī mortali pecato poſitus celebrat miſſam. qualibet vicemortalit̓ ⁊ grauit̓ peccat. ⁊ quantū in ip̄o eſtrurſum chriſtū crucifigit quē ꝓ denarijs qͦsſibi ſperat offerri. ⁊ illicite ⁊ indigne contrectat. Qui ergo offert ei quē talē eſſe p̄ſumitvel ſcit ⁊ rogat eū miſſam celebrare. facit eūchriſto tantā inferre ꝯtumeliā vt eum indigne cōtrectet ⁊ peccat mortaliter. Sed qͥ facit aliquē peccare mortaliter. ip̄e peccat. vbiignorantia nō excuſat. ⁊ ẜm iſta ſi nullus offerret vel audiret miſſas eoꝝ qui illicite celebrant. ceſſarēt a celebratiōe vel corrigerentvitā ſuam. ⁊ ſic multa peccata obmitterent̉.Multi etiā inordinate excōmunicātes īcidunt penā ſuſpēſionis ⁊ irregularitatis etꝑ alios actꝰ plures inobedientie merent̉ ſuſpendi ab officio. ⁊ inefficax fit eorū auctoritas in ſubditos ſuos. Scimꝰ etiā ꝙ quieſt in peccato mortali cū ſibi deus iratus ſitnō placat eū ꝓ alio peccatore. Ergo oratioclerici in peccato poſiti inefficax eſt ſibi ⁊ aliis qui offerūt ei elemoſynas vt oret ꝓ illis.Itē clericꝰ lubricus vanꝰ ⁊ male expēdēsres eccl̓ie. quo plura habuerit plus peccat.Sꝫ qui illi dant oblatiōes ⁊ alia. ꝓmouenteū ad ampliꝰ peccandū. expedit gͦ ei nō dari.Itē qui recipit p̄cium oꝑis alicuiꝰ ⁊ nondeſeruit. male recipit. Sꝫ clericus habēs curam aīmaꝝ ⁊ nō faciēs que debꝫ eiſdē in doctrina ſalutis ⁊ bono exēplo ⁊ efficaci orōne⁊ debita correctiōe. ⁊ in alijs. peccat recipiendo ſtipēdia eccleſiaſtica. que nō deſeruit vtdebet. Ergo nō deberēt ei dari. ne daret̉ occaſio peccati. Ꝙ pauciſſimi aūt in terrꝭ iſtis.iam reꝑiant̉ qͥ debito modo p̄ſint animabꝰcōmiſſis. nimis eſt miſerabile qͥ aut ex defectu iuris aut ſciētie aut vite aut diligētie circa eas. aut libere executōnis officij ſui nihilhabeāt rep̄hēſibile. ⁊ ꝙ eos tali officio reddat indignos. Quomō vero tota eccleſiamala exempla clericoꝝ ⁊ auariciā corrumpatur ⁊ negligentiā deformet̉ ⁊ a ſtatu debitoelonget̉ ⁊ quanta ex hoc quotidie peccata īcreſcant. ⁊ quot bona negligant̉ ꝑ munduꝫ.que vix aliqͥs ſufficit eſtimare. Hec ⁊ pluraalia cū vera eſſe ſcimus ⁊ tamen ea populo

nō aꝑte p̄dicemus. nō debemꝰ a clero iudicari ꝙ cōfuſioni eoꝝ intendamꝰ. ⁊ eos populoſtudeamꝰ odibiles facere. ſꝫ magis ſi haberent intelligentiā agnoſcerēt qͣntuꝫ eos honoramꝰ ⁊ deferimus talia ſubticēdo ꝓpt̓ cauſas ſupra notatas. Ideo tamē ſecurius iſtadiſſimulamꝰ ꝙ nec clericoꝝ nec laicoꝝ curanob̓ ita cōmiſſa eſt vt de ip̄is teneamur reddere rōnem ſic̄ p̄lati ipſoꝝ ad quos ſpectateorū correctio. niſi inquantū ex libera charitate ꝯſideramꝰ eis ꝓdeſſe. Unde poſſumuſtacere ⁊ loqui que ẜm deū ⁊ nobis ⁊ alijs expedire videmus cuꝫ nihil a nobis ampliusrequirat̉. Uicia aūt laicorū liberius arguimus. quia ⁊ patientiꝰ ſuſtinēt ⁊ neſciunt litteras quibꝰ inſtruant̉ quid debeant cauerevel facere. ⁊ minꝰ periculū ſequit̉ ſi eorum inpublico ꝓpalent̉ exceſſus ⁊ facilius emēdentur. Clericis aūt poſſumꝰ in capitulis ſuisom̄ia ꝑicula ſua in ſermonibꝰ litteralibꝰ ſeorſum oſtēdere cū reuerentia charitatꝭ ⁊ maturitate benigna. et ſic magis ꝓficimꝰ apudeos. Ꝙ. Cū ergo non ſitis iudices clericoꝝ vel laicorū. nec ad vos ſpectet eos redarguere vl̓ corrigere. ſed ad ſuos tm̄ rectores. quid vſurpatꝭ vobis iuris. etiā ſi cauſep̄dicte nō eſſent vt alicuiꝰ vicia publice rep̄hendatis. ſicut ſepe tangitis in p̄dicatiōe vicia quorūlibet laicoꝝ clericoꝝ ⁊ religioſorū.cum p̄dicator nō debeat arguēdo deſcendere ad ſpecies peccatoꝝ. ſed in genere ſolū on̄dere vicia ⁊ virtutes. ⁊ nullum notabilit̓ cōfūdere corā populo peccata ſua publice obiurgando alijs in ſcandalum. R. Intelligentibꝰ cōſtat ꝙ multū differūt actio iudicis ⁊ doctoris. Iudex enim ad quem ſpectat correctio delinquentiū ſubditorum. debet inueſtigare. exceſſus delinquentiū audire. teſtes recipere. peccanteꝫ citare. criminacontra ip̄m ꝓpoſita ei obijcere. negantē conuincere. conuictū vel cōfeſſum punire. cōtumacem ampliꝰ vt magis terreat̉ artare ⁊ cogere ad ſatiſfactionē. etiā inuitū. Cum ergoformā iſtā omino nō teneamꝰ in p̄dicando.nō vſurpamꝰ nob̓ iudicis officiū iudicantiſſuꝑ aliquē. ſꝫ imitamur tm̄ formā doctoris.Doctor em̄ ſeu p̄dicator qͥ diuerſi generisauditores dꝫ inſtruere vt ꝟtutes magꝭ reddat ꝯmēdabiles neceſſarias ad ſalutē. viciahis oppoſita qͣꝫ ſint nociua ⁊ deteſtabilia on̄dit. Et quibuſdā generibꝰ hoīum quedamvicia ſunt magis vſitata. vt mercatoribus