Amatorium
admirabilis agminibꝰ angeloꝝ. inclinat celos. ⁊ fit ꝯſiliarius hoīm. Maieſtatiuū nomen. imp̄catiuū effundit̉. ⁊ qͥ mirabilis ē incelis. ꝯſulere venit in t̓ris. Abſcondit purpurā ſub miſerie veſtimentꝭ. ⁊ ad lutuꝫ vbiiacebā inclinat̉ nō mergit̉. Et ſi audeo dicere. infixus ſum in limo ꝓfundi. Operi manuū ſuaꝝ porrigit dexterā. de ꝓfundis aqͣrū extraxit. extractū abluit. ablutuꝫ induit.indutū reparat. reparatū cōfirmat. Porrigit dextera cū naſcit̉. cū loquit̉ extrahit. abluit cū morit̉. induit cū reſurgit. cū aſcenditreparat. ꝯfirmat cū ſpm̄ ſctm̄ emittit de cel̓.Bern̄. De tribꝰ mixturis in aſſumptiōehumane nature. Et vt agnoſcas pleniꝰhomo dignitatē tuā. agnoſcas ⁊ gl̓iam ꝯditionis tue vl̓ hūane. tria oꝑa tres mixturasfecit omp̄s illa maieſtas in aſſumptiōe carnis nr̄e. ita mirabilit̓ ſingl̓aria. ⁊ ſingularit̓mirabilia. vt talia nec facta ſint. nec facienda ſint ſuꝑ terrā. Cōiuncta ſunt qͥppe adinuicē deꝰ ⁊ homo. mr̄ ⁊ virgo. fides ⁊ cor humanū. Admirabiles iſte mixture. ⁊ om̄i miraculo mirabiliꝰ quō tā diuerſa adinuicempoterūt ꝯiungi. Uis vitalis in arboribꝰ.Huic limo terreno vim vitaleꝫ miſcuit.vt in arboribꝰ. vnde ſurgit venuſtas in folijs. in floribꝰ pulchritudo. ſapor in fructibꝰ⁊ medicina. Uis ſenſibil̓ in pecoribꝰ.Adiecit etiā ⁊ vim ſenſibilem limo nr̄o vt īpecoribꝰ. que nō ſolū iā vitā habeant. ſed ⁊ſentiant qͥnqꝫ partita ſenſificatiōe vigentesUis rōnalis in hoībꝰ Addidit adhuchonorare limū nr̄m. ⁊ ei vim rōnalē cōiunxit. vt in homībꝰ. qͥ iam nō ſolū viuāt. ſentiant. ſed ⁊ diſcernāt inter cōmodū ⁊ incōmodū. inter bonū ⁊ malū. ⁊ int̓ veruꝫ ⁊ falſum.Uoluit quoqꝫ adhuc infirmiora nr̄a habūdantiori gl̓ia ſublimare. ⁊ cōtraxit ſe maieſtas. vt qd̓ meliꝰ habebat. videlicet ſeip̄m limo nr̄o ꝯiungeret. miſcerētqꝫ ſe inuicē deꝰ⁊ limus. maieſtas ⁊ infirmitas tanta vilitas⁊ ſublimitas tanta. Augꝰ De tribꝰ coniunctionibꝰ mirabilibꝰ. Et vide ꝙ ſi mirabilis fuit ꝯiūctio pͥma. videlicet int̓ aīam ⁊corpus. ſed mirabilior fuit ſcd̓a int̓ deum ⁊limū. nec minꝰ mirabilis erit ⁊ tercia. cū hōangelus ⁊ deꝰ vnꝰ erit ſpūs. Cōfundat̉ ergo ſuꝑbia hoīm. ⁊ ad humilitatē dei nouerit de ſe hūilia ſaꝑe lutuꝫ. Bern̄ Nihilem̄ deo ſublimiꝰ. nihil vilius limo. ⁊ tn̄ tanta dignatiōe deſcendit deꝰ in limū, tantaqꝫ
dignitate limꝰ aſcēdit in deū. vt quicqͥd fecit deꝰ. limus feciſſe credat̉. quicod limꝰ ꝑtulit. deus ꝑtuliſſe dicat̉ tam ineffabili qͣꝫ īcōuertibili ſacramēto. Bern̄. Aduerteergo hō qꝛ limꝰ es. ⁊ nō ſis ſuꝑbus. qꝛ deoꝯiunctus es. ⁊ nō ſis ingratꝰ Hic inchoat de paſſione ⁊ hūilitate pie redēptionis.Uerū qm̄ bona que largiri mortalibꝰ nōceſſat miſericors ⁊ miſerator dn̄s. recolere⁊ recolligere om̄ia oī homini impoſſibile ē.id ſaltē qd̓ precipuū eſt ⁊ maximū opus videlicet redēptōnis a memoria tua aliqͣtenꝰnō recedat. Augꝰ. Agnoſce igit̉ inqͣntū valeas. ⁊ qͣntū debeas. ⁊ dū preciū tui cogitas. tibi vilis eſſe deſinas. Fauſtinꝰ.Perſpice homo quātū valeas. vt tandeminqͣꝫ vilis tibi eſſe deſinas. vt ꝑ hoc erubeſcendis ſubiacere vicijs dedignerꝭ. dū generoſitatē tuā de creatoris ac reꝑatoris dignitate metiris. Auguſ. Reus nanqꝫeris nō parui p̄cij ſed ſanguinis xp̄i. qͥ violas ⁊ maculas aīam xp̄i ſanguīe mundatā⁊ paſſione redemptā. Leo papa. Memento cuiꝰ ſis capitis. ⁊ cuiꝰ corꝑis mēbrū.Reminiſcere qꝛ morte xp̄i erutꝰ de poteſtate tenebraꝝ. tranſlatꝰ es in dei lumen ⁊ regnū. qꝛ preciū tuū ſanguis eſt xp̄i. qui veritate te iudicabit. qͥ miſcd̓ia te redemit. Miſerendi em̄ nr̄i deꝰ cauſam niſi in ſua bonitate nō habuit. ⁊ mirabilior eſt ſcd̓a hominū generatio qͣꝫ pͥma ꝯditio. Quia plus eſtī nouiſſimis ſecl̓is reꝑaſſe deū qd̓ perierat.qͣꝫ a pͥncipio feciſſe qd̓ nō erat. Bern̄. inſermone Memēto te. ⁊ ſi de nihilo factūnō tn̄ de nihilo redemptū. Sex diebꝰ cōdidit om̄ia. ⁊ te int̓ omnia. Atuero ꝑ trigintatres annos oꝑatꝰ eſt ſalutē tuā in medio t̓reO quantū laborauit. ſuſtinēs carnis neceſſitates. hoſtis temptatōes. Quis vero int̓cetera digne penſet quāte fuerit hūilitatis.manſuetudinis. dignatōnis. dn̄m maieſtatis indui carne. multari morte. turpari cruce. Nunqͥd nō valuit opus ſuū reꝑare abſqꝫ iſta difficultate. Ualuit. ſed maluit cū iniuria ſui. ne peſſimū atqꝫ odioſiſſimū viciūingratitudinis vltra reꝑiret in homīe. Sane multū fatigationis aſſumpſit. quo multe dilectionis hoīem debitoreꝫ teneret. cōmoneretqꝫ gr̄aꝝactiōis difficultas redemptionis. queꝫ minꝰ eſſe deuotū fecerat ꝯditionis facilitas. Quid em̄ dicebat hō creatus ⁊ ingratꝰ. Gratis quidē conditus ſum