CCCXIIFo.

mitat tua affectio. īmo nō dormitat. ſꝫ mortua eſt. Vt te lucrifaceret. vt te ad amoremſuū traheret. omnē plenitudinē diuinitatꝭin hoīem tranſfudit Ꝙ deꝰ trāſfuſus ſitin hoīem. Tranſfuſum deū in hoīem dico. qꝛ nō ad menſurā datū homī video. necde om̄i plenitudine ſua penes deū aliquidreſedit. qd̓ in hoīem cui vnitꝰ eſt nō effuditdū om̄e qd̓ in diuinitatꝭ theſauro pietatisinuentū fuit. totū in vtero v̓ginis aggeſtū.Ita em̄ deꝰ fundit̉. deus amator tuꝰ in hominē effuſus eſt. ꝙ tanqͣꝫ a ſua ꝓpria virtuteſit exinanitꝰ. dū videlicet ī ea hūilitate quatibi ꝯſuluit. nō ſolū pr̄e. ſed etiā ſeip̄o factꝰſit inferior. Que vero maior exinanitio inoculis videntiū. quid efficaciꝰ ad creatorētuū reamandū. qͣꝫ ꝙ ꝓ te ſplendor gl̓ie et figura paterne ſubſtātie. formā p̄ferat ſeruilem. ⁊ in ip̄a nō habēs ſpeciē neqꝫ decoreꝫ.Quātis deꝰ ſe exinaniuit. Qui em̄ qͣſiparū eſſet exinanitꝰ ſi homo ſolū fieret. ſedetiā humane carnis ita funditꝰ in ſe formā⁊ ſpeciē vacuauit. ſapīam infatuauit. virtutem infirmauit. minuitqꝫ magnitudinē. vt⁊ in natiuitate minimū. ⁊ in paſſione ſe nouiſſimuꝫ virorum homībꝰ exhiberet. vndereputauerūt eum. Obſtupeſce gͦ homota ꝓ te mirabilia. tanta bn̄ficia ꝓ te exhij. Cogita quantū te diligat. qͥ tanta ditꝰ eſt facere ꝓ te. Cōſidera diligent̓ doiū ſabaoth. qͥ celū ⁊ terrā implet. iacentēin p̄ſepio infantulū. īmo cuiꝰ maieſtati anguſta eſt om̄is celi latitudo. pānis inuolutum. ⁊ qͥ in celis tonat. ſub cuiꝰ vocis tonitruo angelice ptātes ſubmittūt alas ſuasvagientē. vt ip̄ius amorꝭ ardore totus accenſus. ad tanta bn̄ficia tua vſqꝫ huc ingratitudo erubeſcat. qꝛ ip̄e tuā naturā diuīe voluit aſſociari in vna ꝑſona. nunqͣꝫ ab eo ſeꝑarandā in ſignū amoris. vt ſic ſaltē euꝫ amares a quo te agnoſceres ſic amari. Guerrus. Pro his ſemꝑ gratꝰ eſto. indeſinenter gr̄as age. ⁊ caue ne indignuꝫ videri vel̓vt credat̉ d̓s dei filius femineis ſe inſeruiſſe viſceribꝰ. ⁊ maieſtatē ſuā huic contumelieſubdidiſſe. Ꝙ nō fuit cū iniuria dei aſſūptio humane nature. vt nature carnis īmixtus. in vero hūane ſubſtātie corꝑe naſceret̉. cū totū hoc opus non iniuria ſit ip̄iꝰſed potentia. nō credenda pollutio ſed glorioſa dignatio. Si em̄ lux iſta viſibilis nullis īmundicijs quibꝰ ſuꝑfuſa fuerit violat̉.

nec radioꝝ ſolis nitorē quē corporeā creaturā eſſe nō dubiū eſt. loca nulla ſordentiavl̓ cenoſa ꝯtamināt. qͥd illiꝰ ſuꝑne ſempiterne ⁊ īcorporee lucꝭ eſſentiā potuit qͣlibꝫ ſuiqualitate polluere. q̄ ſe ei quā ad imaginemſuā ꝯdidit ſociādo creature. purificationeꝫp̄ſtitit. maculā nō recepit. ⁊ ſic ſanauit vulnera infirmitatꝭ vt nulla pateret̉ dāna ꝟtutis. Ꝙ felix ꝓinde. qͣꝫ amabilis natiuitastua puer ieſu. q̄ natiuitatē oīm emēdat. ꝯditiōeꝫ reformat. p̄iudiciū ſoluit. cirographūdānate nature reſcindit. vt ſi quē piget dānabiliter eſſe natū. poſſit feliciſſime renaſciUere tu puer miſericors. quē ſola miſcd̓iapuerū fecit. licet parit̓ miſcd̓ia ⁊ veritas ī teobuiauerunt ſibi. Uere inqͣꝫ tu miſericorspuer natꝰ es nobis. nō tibi. lucra nr̄a nō aumenta tua naſcēs de nob̓ q̄ſiſti. qͥ ad hͦ ſolum naſci dignatꝰ es. vt nos minoratōe tuiꝓueheres. humiliatiōe glorificares. Dulcecerte. ꝓinde dulce ⁊ ſapidū cogitare. ⁊ recōgitare pueꝝ deū. qͥn etiā efficax ⁊ oꝑatoriuꝫad medendū ac dulcorādū (ſi qͣ in nob̓ eſt)pctōꝝ amaritudinē. pnīe auſteritatē. Quidnō tēperabit illa dulcedo. q̄ morteꝫ qͦꝫ facitdulciſſimā. Et int̓ hec cōſiderata. ſꝑ recurro ad hͦ qd̓ dulciꝰ ſapit. ⁊ familiariꝰ adheretvidelicet ꝙ iō voluit in ſil̓itudinē hoīm fieri. vt hoībꝰ eſſet amabilior. Sil̓itudo eī adamorē efficaciꝰ oꝑat̉. Ideo nō me capio preleticia. ꝙ illa maieſtas naturā ſuam naturemee carnis ⁊ ſanguīs ſuꝑueſtit. ⁊ me miſeꝝin diuitias gl̓ię ſue nō ad horā ſed in ſempiternū includit. fit frat̓ meꝰ dn̄s meꝰ. ⁊ timorē dn̄i fratris vincit affectus. Ideo dn̄e ieſu libenter audio te regnantē in celis. ſed libentius naſcentē in terris. Hec enim meditatio rapit affectum meū. ⁊ huius memoria cōcaleſcit cor meū. viuentis ⁊ viuide potionis aſperitate purgatū. Erat vtiqꝫ dn̄smeus inter angelicos ordīes. audiēs hymnū glorie ſue admirabilis. illi mirabili creature faciēs mirabilia in celo ⁊ in terra. ī mari et in omnibꝰ abyſſis. Ego autem in lutofecis ⁊ miſerie obuolutus. miſer ⁊ miſcrabilis. ⁊ omnem ſpem egrediendi perdideraꝫ.Ille in gloria. ego in miſeria. admirabilisille ego miſerabilis. Sanctum ⁊ terribilenomen eius. quod vix audeat illud dignior noīare natura. Nomē illud clauſū ⁊ integrū. quō caꝑe poterā. qd̓ vixͣ angelicꝰ oculꝰꝓſpicere necduꝫ ꝑſpicere pōt. Ille qui erat