CCCXIFo.

neceſſe eſt vt ſatiſfaciens idē ſit qͥ pctōr. auteiuſdē generis. Alit̓ nāqꝫ nec adā nec genꝰeiꝰ ſatiſfaciet ꝓ ſe Ergo ſic̄ d̓ adā ⁊ eua pctm̄in oēs hoīes ꝓpagatū eſt. ita nullꝰ niſi vl̓ ip̄ivel qͥ de illis naſcit̉. ꝓ pctō hoīm ſatiſfaceredebet. Qm̄ ergo illi nequeūt. neceſſe ē vt deſit qui hͦ faciet. Ampliꝰ. Sicut adā ⁊ totuꝫgenꝰ eius ꝑ ſe feciſſet. ſine ſuſtentatiōe alterius creature ſi nō peccaſſet. ita oportet vtſi idē genus reſurgit poſt caſuꝫ. ꝑ aliū reſurgat ac releuet̉. Nā ꝑ quēcūqꝫ in ſtatū ſuū reſtituat̉ ꝑ illū itaqꝫ ſtabit ꝑ quē ſtatū ſuū recuperabit. Ratio qͣre deꝰ humanā naturā pͥmitus fecit in ſolo adā. Deꝰ etiaꝫ qn̄humanā naturā primitꝰ fecit in ſolo adamnec feminā (vt de vtroqꝫ ſexu multiplicarētur hoīes) facere voluit niſi de ipſo. apertemonſtrauit ſe nō niſi de adam voluiſſe facere. qd̓ de natura hūana facturꝰ erat. Quaꝓpter ſi genꝰ ade ꝑ aliquē releuat̉ hoīem. quinō ſit de eodē genere. nō in illā dignitatemquā habiturꝰ erat. ſi nō peccaſſet adā. ⁊ id̓onō integre reſtaurabit̉. ⁊ dei ꝓpoſitū deficee videbit̉. q̄ duo incōuenientia ſunt. Ergoieceſſe eſt vt de adā aſſumat̉ hō. ꝑ quem reſtaurādū eſt genꝰ ade. Pinge igit̉ in aīo nōuꝑ fictā vanitatē. ſed ſuꝑ ſolidā veritatē. ⁊dic. qꝛ valde cōuenit. vt quēadmodū hoīspctm̄. ⁊ cauſa nr̄e ꝑditōis pͥncipiū ſumpſit afemina. ita medicina pctī ⁊ cauſa nr̄e ſaluationis naſcat̉ a femīa. Sil̓r ⁊ hoc. Si ꝟgoerat q̄ cauſa fuit hūano generi totius mali.multomagis decet vt virgo ſit. q̄ cauſa erittotiꝰ boni. Hoc quoqꝫ ſil̓r. Si mulier quādeꝰ fecit de viro ſine femīa. facta eſt de ꝟgine. ꝯuenit valde vt vir qͦꝫ qui fiet de feminaſine viro fiat de v̓gine. Ꝙ magꝭ cōuenitfilio incarnari qͣꝫ alijs ꝑſonis. Nunc tibiquoqꝫ dicendū eſt in qͣ ꝑſona deꝰ qͥ eſt tresꝑſone hoīem aſſumat. Plures em̄ ꝑſone nequeūt vnū eundē hoīem aſſumere in vnitatē ꝑſone. qͣre in vna ꝑſona tm̄ hoc fieri neceſſe eſt. Sed de hac vnitate ꝑſone dei ⁊ hoīset in qua ꝑſona dei hͦ magis fieri oporteatbreuit tango. Cur videlicet potiꝰ filij ꝑſona debeat incarnari qͣꝫ patris aūt ſpūſſctī.Si q̄libet alia ꝑſona incarnet̉. erūt duo filij in trinitate. filiꝰ ſcꝫ dei qͥ ⁊ ante incarnationē filiꝰ eſt. ⁊ ille qͥ ꝑ incarnationē filiꝰ eritẜginis. et ſic erit in ꝑſonis (que ſemꝑ eqͣleseē debēt) ineqͣlitas ẜm dignitatē natiuitatūDigniorē nanqꝫ natiuitatē habebit natꝰ ex

deo qͣꝫ natꝰ de v̓gine. Itē alia rōͣ. Eſt ⁊aliud cur magis ꝯueniat filio incarnari qͣꝫalijs ꝑſonis. qꝛ ꝯuenientiꝰ ſonat filiū ſupplicare pr̄i qͣꝫ aliā ꝑſonaꝫ alij. Item. Homo ꝓquo erat oraturꝰ ⁊ diabolus quē erat expugnaturus. ambo falſam ſimilitudinē dei ꝓpria voluntate p̄ſumpſerāt. Unde qͣſi ſpecialius aduerſus ꝑſonaꝫ filij peccauerant.qꝛ vera pr̄is ſimilitudo credit̉. Illi cui ſpecialius fit iniuria. cōuenientiꝰ attribuiturculpe vindicta aut indulgentia. Quapropt̉cū nos ratio ineuitabilis ꝑduxerit ad hocvt neceſſe ſit diuinā ⁊ humanā naturam invnā cōuenire ꝑſonaꝫ. nec hoc fieri poſſit inpluribꝰ ꝑſonis dei. ⁊ hoc ꝯuenientius fieripateat in ꝑſona verbi qͣꝫ in alijs. neceſſe eſtverbū deū ⁊ hoīem in vnā cōuenire ꝑſonā.Leo papa. Igit̉ ſempiterna ⁊ ſummaeſſentia. que ſe ſic ad hūani generis inclinauit ſalutē. nos quidē in ſuā gloriā trāſtulit.Sed qd̓ erat. eſſe nō deſtitit. Ꝙ em̄ verbūcaro factū eſt. nō hoc ſignificat ꝙ in carnemſit dei natura mutata. ſed qd̓ a verbo in vnitatem ꝑſone ſit caro ſuſcepta. in cuius vtiqꝫnomīe homo totꝰ accipit̉. Unde vtriqꝫ nature in ſuis ꝓprietatibꝰ ꝑmanenti. tanta eſtvnitas facta ⁊ cōmunio. vt quicqͥd ibi ē dei.nō ſit ab humanitate diſiunctū. quicqͥd autē eſt hominis. nō ſit a diuinitate diuiſum.Uerbū em̄ ⁊ anīa ⁊ caro in vnā cōuenere ꝑſonam. ⁊ hec tria vnū. ⁊ hoc vnuꝫ tria ſunt.nō in cōmixtione ſubſtātie. ſed vnitate ꝑſone. Et in hoc homo cōſidera ꝙ cum origini humane multū dederit. ꝙ nos ad imaginem ſuā fecit. reparatōi nr̄e longe ampliustribuit. cū ſeruili forme ip̄e ſe deꝰ coaptauitꝘ minꝰ eſt mirabile hoīem ad diuinaqͣꝫ deū ad hoīem venire. Ꝙͣuis eī ex vnaeadēqꝫ pietate ſit. qͥcqͥd creature creator impendit. minꝰ tn̄ mirū eſt hoīem ad diuīa ꝓficere. qͣꝫ deū ad humana deſcēdere. Quisem̄ ab impietate ad iuſticiā. a miſeria ad beatitudinē eſſet recurſus. niſi ⁊ iuſtus ad impios. ⁊ beatꝰ inclinaret̉ ad miſeros. Hicagit̉ de dignatiōe incarnatiōis. Libet idcirco in huiuſmōi conſideratione aliquantuluꝫ īmorari. eo ꝙ tam ip̄ius obſtupendadignatio. qua noſtrū ſibi aſſociauit iumentū. qͣꝫ copioſa redēptio apud eū. qͣ hūil̓r crucis ſubiuit tormētū. meditādi materiā miniſtrat habūdant̉. Neſcio nanqꝫ ſi vlla eſſepoſſit efficacior. ac ſuauior morū edificatio