Fo.CCCIX

uerint. Magna igit̉ res eſt amor. ſed ſi fuerit purꝰ. Purꝰ amor mercēnariꝰ nō ē. Purus amor de ſpe vires nō ſumit. nec tn̄ diffidentie dāna ſentit. Hugo. Scias igit̉qꝛ qd̓ ꝑ dilectionē datū eſt. nec meliꝰ nec decentius qͣꝫ ꝑ dilectioneꝫ rependi poteſt.Bern̄. qꝛ nō ſolū deꝰ hoīem amare voluit. ſed etiā ab eo vult amari. Nā cū ip̄e īmēſus ſit. tn̄ amorē ſuū ponere voluit ī hoīemqͥ eſt qͣi putredo ⁊ vermis. Quāta dignatioqͣnta dilectio. Et hͦ ꝯſidera. Poterat autemetiā deꝰ alijs creaturꝭ ſuis dediſſe vitaꝫ. ſedampliꝰ in hͦ dono dilexit te. Nec ideo plꝰ dilexit te. qm̄ plus diligendū inuenit in te. ſꝫqꝛ gratuito plus dilexit te Talē fecit te vt iāmerito plus diligat te. Quid hec oīa faciātdiligent̓ ꝯſiderata (niſi inuenerint cōſiderantis animū ab om̄i penitꝰ prauo vendicatū amore) ⁊ ad ſe mirabilit̓ rapiūt ⁊ vehenent̓ afficiūt. Bern̄. De diligendo deo.Uide ergo qͦ modo īmo qͣꝫ ſine mō a nobis meruerit. qͥ prius dilexit nos tantus ettantū. ⁊ gratꝭ. tantillos ⁊ tales. Modusſine modo. Modus idcirco diligēdi deum eſſe debꝫ ſine mō diligere. Cū vero dilectio q̄ tendit in deū. tendat in īmēſum. tendat in infinitū (Nā ⁊ immēſus ⁊ infinitꝰ eſtdeus). Quis nā queſo debeat finis nr̄i eſſevel modꝰ amoris. Augꝰ. Modus tn̄diligendi deū eſt. vt ip̄e amet̉ ſuꝑ oīa ⁊ propter ſe. Quia minꝰ eū amat. qͥ cū eo aliquidamat qd̓ ꝓpter eū nō amat. Preterea pꝰ eſſepoſt pulchrū eſſe. ⁊ poſt viuere. datū eſt ſentire. datū eſt ⁊ diſcernere. Hugo. ⁊ pereandē dilectionē datū eſt. Que niſi p̄ceſſiſſent nihil a largiente datū. nihil ab indigēte acceptū fuiſſet. Ꝙ ſublimis ⁊ qͣꝫ decorusin anīa factꝰ es. Quid ſibi iſte ornatꝰ tantꝰac talis voluit. niſi qꝛ idem ip̄e qͥ induit conſortē ſuo palacio ſue gl̓e preparauit. Nouitad qd̓ opus te conderet. nouit qͣliſ ornatusillud opus deceret. ⁊ ideo dedit qd̓ decuit. ⁊qd̓ tm̄ decuit. vt ⁊ ip̄e diligeret hͦ qui dederit. De ornatu hoīs. Senſibꝰ foris decorauit. intus ſapiētia illuſtrauit. Senſusdans qͣi exteriorē ornatū. ſapīam qͣi interiorē habitū. Senſus qͣi quaſdā gēmas fulgētes. appendētes exteriꝰ. ſapīam qͣi naturalipulchritudine. faciē vultꝰ tui colorās intusEcce ornatꝰ tuus oīm gēmarū vincit pulchritudinē. Ecce facies tua oīm formaꝝ ſuperat decorē. Talē te oīno eē decebat. qͥ ad

celeſtis palaciū curie introducendus eras.Quantū dilectꝰ es. ⁊ p̄ qͣntis dilectꝰ es. qn̄talis factus es. Ꝙ ſingulare donū. qd̓ nonom̄ibꝰ ꝯceſſum. nō niſi dilectis ⁊ diligētibꝰꝯcedendū. Multū gloriari poteras. ⁊ multū cuſtodire debueras. ne tale donum ꝑderes. ne tale ornamentū fedares. ne tātū decorē corrūperes. ⁊ eo amiſſo vel imminutoampliꝰ miſer fieres. qͣꝫ eo nō accepto. vel nōꝑfecto miſer fuiſſes. ne te cū damno amiſſepulchritudinis ſimul torqueret ꝯfuſio feditatis. ⁊ abiectꝰ vilior fieres qͣꝫ ſi receptꝰ nonfuiſſes. Iſtud cuſtodiendū ⁊ illud cauēduꝫfuerat. vt iſtud cuſtoditum ꝑſiſteret. ⁊ illudcautū nō eueniret. Sed vide qͥd feciſti. Dereliquiſti deū amatorē tuū. ⁊ cū alienis ꝓſtituiſti amorē tuū. fedaſti pulchritudinē tuādiſperſiſti ornatū tuū. Oblitꝰ es dn̄i creatoris tui. ⁊ ꝓ tantis beneficijs cōdignas grates nō egiſti. Ideo vero ad maiorē ꝯfuſionē tuā hec dixi. vt eo magis odio dignumoſtenderē. quo tantꝭ bn̄ficijs acceptis. ⁊ nōcuſtoditis ingratū cōprobarē. ⁊ vt magꝭ decetero illi fias obnoxius. qͥ te fecit cum noneras. ⁊ redemit cū perieras. Nā illud quoqꝫ in aſſertione amorꝭ illiꝰ cōmemoraui. vtinde occaſione accepta. tibi narrare incipiam. qͣntū amator tuus qui tā excelſus apparuit cū te cōderet. hūiliari dignatꝰ eſt cū repararet. Illictā ſublimis. hic tā humilis.nō tn̄ hic qͣꝫ illic minꝰ amabilis. Illic potēter tibi magna ꝯtulit. hic miſericordit̓ ꝓ tedura ſuſtinuit. Vt em̄ te releuaret illuc vnde cecideras. ip̄e deſcēdere dignatꝰ eſt hucvbi iacebas. Et vt tibi iuſte redderet̉. qd̓ iuſte ꝑdideras. ip̄e dignatꝰ eſt pie pati qd̓ tolerabas. Anſel. Cur deꝰ hō. Que fueritrō vel neceſſitas ꝙ naturā aſſūpſit hūanā.In pͥmis ꝟo ꝙ nll̓o mō poterat hō labore. pena. l̓ merito dignitatē quā peccādo amiſerat ꝓmereri. on̄dā tibi qͥ ncc̄itate l̓ rōedeꝰ cū ſit op̄s. hūilitatē ⁊ infirmitatē hūanenat̉e ꝓ eiuſdē reſtauratōe aſſūpſerit. Oportebat nāqꝫ vt ſic̄ ꝑ hoīs inobediētiā morsin hūanū genꝰ ītrauerat. ita ꝑ hoīs obediētiā vitā reſtitueret. Et q̄madmodū pcm̄ qd̓fuit cā nr̄e dānatōis initiū habuit a fęmīa.ſic nr̄e iuſticie ⁊ ſalutꝭ auctor naſceret̉ de femina. Et vt diabolꝰ qͥ ꝑ ligni guſtū queꝫ ꝑſuaſit hoīem vicerat. ꝑ paſſionē ligni quā ītulit ab hoīe vinceret̉. Sꝫ ip̄a hoīs lib̓ationec ꝑ aliā qͣꝫ ꝑ dei ꝑſonā fieri decuit. nec poYY 3