Amatorium

diſciplina. Dona ſingularia. Singularia aūt vt ea que vnicuiqꝫ ꝓpria impartitaſunt. ſicut petro pͥncipatꝰ in apl̓is. paulo apoſtolatꝰ in gentibꝰ. iohāni pͥuilegiū amorꝭꝘ in omībꝰ te deꝰ dilexit. Cōſidera gͦq̄ cōmunia cū om̄ibꝰ. que ſpecialia cū aliqͥbus. q̄ ſingularia ſolus acceꝑis. In omībꝰhis te dilexit. que vl̓ cōmunit̓ cū omībꝰ. velſpecialit̓ quibuſdā. vel ſingulariter tibi ſolitribuit. Ꝙ cū om̄ibꝰ te deꝰ dilexit. Cūhis om̄ibꝰ rurſum te dilexit. qͥ te participatione doni ſui ſociauit Ꝙ p̄ oībꝰ te deusdilexit. Pre his omīhus te dilexit. quibꝰſingularꝭ dono gr̄e te pretulit. Et in om̄icreatura. In om̄i creatura dilectꝰ es. cūomībꝰ bonis dilectꝰ es. p̄ omībꝰ malis dilectus es. Et ne parū tibi videat̉ ꝙ p̄ oībꝰ malis dilectꝰ es. quāti boni ſunt qͥ minꝰ te acceperunt attende. Nec parū exiſtimes vel intantꝭ. vel cū tantis eſſe dilectū. niſi ⁊ bonosom̄es habeas ſocios. malos vero ⁊ q̄ ꝯditaſunt vniuerſa ſubiectos. Uidiſti gͦ qͣnta ſūtin quibꝰ dilectꝰ es. vidiſti qͣles ſunt cū qͥbꝰdilectus es. Ꝙ p̄ oībꝰ dilectꝰ es Nuncꝙ p̄ om̄ibꝰ dilectꝰ es ꝯſidera quātuꝫ potesTū eī noſti qͥd acceꝑis. ⁊ neceſſe habes adhuc meliꝰ noſſe. ne incipias vel de his q̄ nōaccepiſti p̄ſumere. vel de his q̄ accepiſti gratias nō referre. Nā ⁊ ip̄e idcirco hec tibi dedit. vt tu ea ſemꝑ in mēoria habeas. ⁊ nūqͣꝫab eius amore obliuione tabeſcas. Primūcogita hō ꝙ aliqn̄ nō fueris. ⁊ vt eſſe inciperes. hoc eiꝰ dono acceꝑis. Donū ergo eiuserat vt fieres. Sed nunqͥd tu ei aliqͥd dederas pͥuſqͣꝫ fieres. qͦ tibi hoc ab eo redderet̉vt fieres. Nihil prorſus. nihil tu dederas.nihil dediſſe poteras pͥuſqͣꝫ fieres. ſed gratꝭaccepiſti vt ab eo fieres. Cui gͦ p̄latus es ineo ꝙ factꝰ es. Quis minꝰ acciꝑe potuit. qͣꝫ qͥvt fieret accepit. Et tn̄ niſi hoc eſſet aliquidacciꝑe nō poterat. qui nō erat. inciꝑe etiā bene eſſe qͣꝫ nō eſſe meliꝰ eſſet. nihil ille qͥ eſt. eoqui nō eſt. ampliꝰ accepiſſet. Bern̄. De diligendo deo Cur ergo hō totū ei te debere nō attendis. queꝫ tui totiꝰ non ignorasauctorē. Quid gͦ tu qui deū tuū tenes. nonſolū gratuitū vite tue largitorē. largiſſimūadminiſtratorē. ſolicitū gubernatorē. ſꝫ inſuꝑ copioſiſſimū redemptorē. eternū cōſeruatorē. ditatorē. glorificatorē. Dignus plane eſt morte. qͥ ei recuſat viuere. Quid retribues dn̄o ꝓ omībꝰ his. Hugo. Sed

quare fecit te deꝰ tuus. niſi quia eſſe magisqͣꝫ nō eſſe voluit te. Et plus dilexit te oībuſhis q̄ acciꝑe nō meruerūt illud ab illo. Cūergo deꝰ tuus eſſet. tibi dedit bonum. ⁊ magnū bonū. ⁊ pulchrū bonū dedit tibi. Et tecū hoc tibi daret p̄tulit om̄ibꝰ quibꝰ hoc tm̄bonum ſuuꝫ dare noluit. A deo nr̄o a qͦ facti ſumus. qui nō fuimꝰ omībꝰ qui facti nōſunt. amplius accepimꝰ. Qui vtiqꝫ ſi amplius nihil dediſſet. pro eoip̄o tamē ſemꝑ a telaudandꝰ ⁊ diligendꝰ eſſet. Augꝰ. Merito igit̉ totū exigit te qͥ fecit te. Hugo.Nunc autē amplius dedit. qꝛ dedit non ſolum eſſe. ſed pulchrum eſſe (quo ad animaꝫdico) ⁊ formoſum eſſe. quod quantū ſuꝑatnihil ꝑ exiſtentiā. tantū antecedit aliquid ꝑformā. In quo multum placeat id qd̓ eſt. ⁊amplius qd̓ tale eſt. In quo om̄ibꝰ p̄latꝰeſt. In quo om̄ibꝰ te prelatū aſpice. qͦs tale ⁊ tam excellens bonū exiſtendi vides nōaccepiſſe. Sed nec h̓ terminari potuit munificentia largitoris optimi. Adhuc aliqͥdplus dedit. ⁊ magis nos ad ſil̓itudinē ſuaꝫtraxit. Uoluit em̄ ad ſe trahere ꝑ ſimilitudinem. quos ad ſe trahebat ꝑ dilectionemIn quibꝰ p̄cellis attende. Dedit gͦ nob̓eſſe. ⁊ pulchrū eſſe. ⁊ viuere. ⁊ vt p̄cellamꝰ ethis qui nō ſunt ꝑ eſſentiā. ⁊ his q̄ inordinata aut incōpoſita ſunt ꝑ formā. ⁊ q̄ inanīatavitā. Magno ergo debito obligatus es.Multū accepiſti ⁊ nihil a te habuiſti. ⁊ prohis omībꝰ non habes qͥd retribuas. niſi tm̄vt diligas. Accepiſti aūt hoc totū ꝑ dilectionē. Bern̄. in ſer. lxxxiij. ſuꝑ canticum.Amor ꝑ ſe ſufficit. is ꝑ ſe placet. et propt̓ ſe.Ip̄e meritū. ip̄e p̄miū eſt ſibi. De effectuamoris. ⁊ eiꝰ ſufficientia. Magna res amor. Solus ex om̄ibꝰ aīme motibꝰ ſenſibꝰatqꝫ defectibꝰ. in qͦ p̄t creatura. ⁊ ſi non ex eqͦrn̄dere auctori. vel de ſil̓i mutuā vicē rependere. Uerbi gr̄a. Si mihi iraſcat̉ deꝰ. nonego illi eo ſimilit̓ iraſcar. Nō vtiqꝫ. ſed pauebo. ſed ꝯtremiſcā. ſed veniā dep̄cabor. Itaſi me arguat. non redarguetur a me. Nec ſime iudicabit. iudicabo ego eum. Si dominat̉. me oportet ẜuire. Si īperat. me oportet parere. ⁊ nō viciſſim a dn̄o vel ſeruiciuꝫexigere vel obſequium. De cauſa amorꝭdei. Nunc videas iam de amore qͣꝫ aliterſit. Nam cū amat deus. nihil aliud vult qͣꝫamari. Quippe nō ad aliud amat. niſi vt ametur. ſciens ipſo amore beatos. qͥ ſe ama-