Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCCVIv
Einzelbild herunterladen
 

Amatorium

tus es nobilitate moꝝ. exercitio v̓tutū. dignitate meritoꝝ. hr̄e cōtende. vt quādo apparuerit qualis ſit. tūc ſimilis ei appareas.te mirabiliter ad ſimilitudinē ſuā in pͥmoadā cōdidit. etiā mirabiliꝰ vt infra patebitin ſecūdo reformauit mirabilior ē hominis reformatio qͣꝫ formatio In primanāqꝫ ꝯditiōe gl̓ia p̄uentꝰ eſt honore. ī ſecūda pietate ꝓſecutꝰ amore. vt ingratitudinētua erubeſcereſ. ad ꝯditorē tuū amorē tuūtotum ꝯuerteres. tāto artificio vtebat̉. vtnullū aliū p̄ter ip̄m amares. In pͥmo opereꝯditiōis tue de limo terre plaſmauit hoīemdeꝰ. inſpirauit in faciē eiꝰ ſpiraculū vite Ecce qualis artifex: qualis vnitor rerū. ad cuiꝰnutū ſic ꝯglutinant̉ ſibi limꝰ terre ſpūs vite. Limꝰ quidē ante creatꝰ erat qn̄ in pͥncpio deꝰ creauit celū terrā. At ſpūs ſanecōem ſꝫ ꝓpriā habet ꝯditōem. nec ī maſſa creatus. ſꝫ ſingulari quadā excellētia inſpiratꝰQuare dederit deꝰ hoī ſenſuꝫ intellectūQuē in hoīem inſpiraſſet dedit ei ſenſum intellectū. vt ſenſum lutū ſibi aſſociatū viuificarꝫ. intellectū regeret Augꝰde ſpū aīa. Et vt intellectū intꝰ ingrederet̉ ꝯtēplaret̉ dei ſapīam. ſenſum foris egrederet̉ ꝯtemplaret̉ oꝑa ſapiētie. Intellectū intꝰ illuſtrauit. ſenſum foras decōrauit. vt in vtroqꝫ refectionē inueniret. Intus ad felicitatē. foris ad iocunditatē. Sꝫqꝛ bona exteriora diu ſtare poſſunt. iuſſus eſt ab exterioribꝰ ad interiora redireab interioribꝰ ad ſuꝑna aſcēdere. Bern̄. īẜmone. Tāte ſiquidē dignitatis eſt hūana cōditio vt nullū bonū p̄ter ſummū ei ſuficere poſſit Agnoſce igit̉ o homo dignitatētuā. agnoſce gl̓iam ꝯditiōis tue. Eſt et tibide mūdo corpꝰ. ſꝫ tibi ſublimiꝰ eſt aliqͥd. necom̄ino cōꝑandū ceteris creaturiſ. Cōpacta ꝯfederata ſunt in te caro aīa. illa plaſmata. hec inſpirata. Quis videat qͣntū corpori p̄ſtat aīa. Quid aīma cōferat corꝑi.Nunqͥd trūcus eſſet inſenſibilis. caroinanimata. Augꝰ. Ab aīa em̄ pulcritudo. ab aīa incremētū. ab aīa claritas viſusſonꝰ vocis. Deniqꝫ ſenſus om̄is ab aīma eſt ſenſus ꝓgredit̉ ad corpꝰ mouēdū viuificandū. De duplici vita aīe. Cuiꝰ duplex eſt vita. alia viuit in carne. alia viuitin deo. Duo ſiquidē ſunt ſenſus in hoīe. vnꝰinterior. alter exterior. vterqꝫ bonū ſuuꝫhabet in reficiat̉. Senſus interior reficit̉ ī

ꝯtemplatiōe diuinitatꝭ. ſenſus exterior īꝯtēplatiōe humanitatꝭ. Cur deꝰ factꝰ ſitPropterea em̄ deꝰ factꝰ eſt vt totū hominē in ſe beatificaret. tota ꝯuerſatio homīs eēt ad ip̄ꝫ. tota delectatio eſſet ī illo.a ſenſu carnis videret̉ carnē. a ſenſu mentis diuinitatꝭ cōtemplatiōꝫ. Hoc erat totum bonū hoīs vt ſiue ingrederet̉ ſiue egrederet̉. paſcua in factore ſuo īuenirꝫ. Paſcuaforis in carne ſaluatoris. paſcua intꝰ in diuinitate creatorꝭ. Sꝫ heu hoc magnū bonuꝫſecutū eſt malū magnū. qm̄ ꝑdito bono qꝛintꝰ erat. egreſſa eſt aīma ad bona aliena.foris erāt. pactū fecit delectationibꝰ ſeculi. requieſcēs ſuꝑ illas. attendēs abſentiā boni ſui interioris. eo ꝯſolatiōes ſuascerneret ī bonis alienis. iocūditate exteriori. interior obdormit. exterior ſenſus carnal̓ bono ſuo vtit̉. īterior ſenſus mētis quaſi obdormit. cognoſcitbona interioris ſenſus. iocūditate exteriorum bonoꝝ capit̉. in carne viuit. incarne ſentit. dolores carnis fugit inqͣntūpoteſt: vulnera aūt aīme ꝓrſus ignorat. necmedicinā q̄rit in eis. aūt mortuꝰ fueritſenſus aīe quo viuit in carne. tūc viuificareincipiet ſenſus ille ſentiet ſemetip̄am. Ettūc ſciet dolores ſuos. ſentire incipiet vulnera ſua tāto grauiꝰ qͣnto ꝓpius. Sic em̄ adintellectū reuocata a corruptōe carnaliū affectionū ſe ſtudet mūdare. ad naturā ꝓpriam qua deū ſuū poſſedit fecit creauitagnoſceret ſeip̄am incitare. intelligēs vita ip̄iꝰ dilectio eſt. Hugo vita aīmeſit dilectio. Un̄ ſcire potes homo intelligere vita aīe tue dilectio eſt. ſine dilectiōe eſſe poteſt. eo vita ip̄iꝰ eſt Gregoriꝰ aīa ad ſolū deū appetēdū ſit creata. iure ei nihil ſufficit qd̓ deꝰ ſit Reſtatigit̉ vt veꝝ amorē q̄ras. amorē tuū in melius mutare ſtudeas. eo in tꝑalibꝰ mūdanis verꝰ ꝑmanēs amor eſt. quibꝰ aīe palatus infatuat̉ ne ſentiat amorē deſideriū.nec ſuauitatē dulcedinē ꝯditoris ſui.em̄ dubito qͥn multꝭ iam exꝑimētis didiciſti fallacē eſſe fugacē amorē huiꝰ ſecl̓i. queꝫſemꝑ vl̓ perit id qd̓ tibi elegeris perdereaut aliud qd̓ magiſ placet ſuꝑuenerit. cogeris mutare. Sic deſiderijs intꝰ fluctuas nec ſine amore eſſe potes. nec veꝝ amo inuenis. Idcirco quaſi in exilio erras. qͥa traheris ꝯcupiſcētias tꝑaliū. amorem