De perfectione uite
murmuratiōes. diſſenſiōes. ꝑiuriū. mēdacium. detractiōes. adulatio. maledictio. ꝯuicium. ꝯtētio. bonoꝝ deriſio. prauū cōſiliū. rumor. iactātia. ſecreti reuelatio. indiſcreta cōminatio. indiſcreta ꝓmiſſio. multiloquiumſcurrilitas. In veritate magna ꝯfuſio ſexutfemineo eſt. maximū dedecꝰ eſt ſacris ꝟginibus nō hr̄e oris cuſtodiā. nō ſeruare linguediſciplinā cū cūcta mala ꝑ lingue inqͥetudinē cōmittant̉. Certe fruſtra audeo dicereꝙille religioſꝰ gloriat̉ de poſſeſſione ꝟ̓tutꝭ incorde. qui diſſipat diſciplinā ſilētij ꝑ inquietudinē multiloquij. Si qͥs teſte ſcript̉a putat ſe religioſum eſſe nō refrenās linguā ſuam ſꝫ ſeducēs cor ſuū. huiꝰ vana eſt religio.O ih̓u xp̄i ſpōſe intuemī virtutū ſpeculummariā ⁊ diſcite ab ea ſilētij diſciplinaꝫ. Ꝙͣtematuritatis fuerit beata ꝟgo ſatis ptꝫ. Siem̄ ꝑcurras euāgeliū ꝑpauca ⁊ cū paucꝭ eālocutā inuenimꝰ. Cū quattuor tm̄ perſoniſlegimꝰ eā habuiſſe ſermonē. ⁊ nō niſi ſeptemverba eā locutā fuiſſe. Cū angelo duo. cū f.tio ſuo duo. cū elizabeth duo. cū miniſtris īnuptijs vnū. In hoc cōfundit̉ noſtra loqͣcitas qua ꝓni ſumꝰ ad multiplicationē ꝟboꝝcū tamē magna ſit vtilitas ſilētij. Una vtilitas eſt qꝛ inducit cōpunctiōꝫ. Homo cū tacet cogitat vias ſuas. ⁊ locū habet cogitādiqͣꝫ multiplex ſit ſuꝰ defectꝰ. ⁊ ex hoc ſurgit cōpunctio. Itē dicit ꝓpheta dauid. Obmutui⁊ ſilui a bonis. ⁊ dolor meꝰ renouatꝰ ē. Aliavtilitas ſilētij eſt qꝛ demōſtrat hominē celeſtē eſſe. Argumētū quaſi infallibile eſt. vt ſiſit hō in theutonia ⁊ nō loquat̉ theutonicū.videt̉ ꝙ nō ſit theutonicꝰ. Sic qͥ eſt in mundor mūdana nō loquit̉. euidēter demōſtratſe in mūdo nō eſſe. Qui em̄ de terra ē. de terra loquit̉. vt d̓r in euāgelio Ioh̓is. Nihil auNtem tm̄ in religioſo hoīe valet ad ꝯſeruādūſilentiū niſi vt fugiat ꝯſortiū hoīm. ⁊ ducatvitā ſolitariā. Ille em̄ homo qͥ eleuat̉ iā ſupͣſtatū hoīm nō debet hr̄e ꝯſolatōem ⁊ ꝯſolatorē niſi ſolū deū. ⁊ iō debet eſſe ſolitariꝰ ⁊ tacere. Exquo em̄ deū habet ꝓ ſocio nō debꝫcurare de humano cōſortio. Propterea d̓rThren̄. iij. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit. qꝛ leuabit ſe ſupra ſe. Sedebit ſolitariꝰ inqͣꝫ cōſortia hominū fugiēdo ⁊ tacebit de celeſtibꝰcogitādo ⁊ meditādo. ⁊ leuabit ſe ſupra ſe cōleſtē dulcedinē deguſtādo. Et ſi om̄ibꝰ religioſis neceſſariū ſit ſilentiū ad ꝑfectionē ꝟtutū. maxime tn̄ virginibꝰ d̓dicatis ih̓u xp̄o
eſt neceſſariū vt diſciplinā ſeruēt ſilētij. Item̄ eaꝝ ſermo deberet eſſe p̄cioſus. ⁊ ita deberent eſſe verecūde in labijs vt nunqͣꝫ niſmagna neceſſitate loquerent̉ Iō beatꝰ Hironymꝰ dicit. Sit ſermo ꝟ̓ginis modicuſrarꝰ. nec tam eloquētia p̄cioſus qͣꝫ pudoreHoc etiā cōſulit ph̓us. viij. ethycoꝝ. Ad ſimā perfectionē volo te eſſe breuiloquū ⁊ ſb̓miſſa voce. Audi verboſa famula. audi ꝟgoclamoroſa ⁊ garrula. certe vt poſſis aſſueſcire ſilentiū debes facere. ſicut fecit Agathorabbas. De qͦ legit̉ in vitaſpatꝝ ꝙ lapideꝫ inore ſuo ꝑ trienniū mittebat donec taciturntatē addiſceret. Alliga ⁊ tu lapidē ad līguaaffige linguā tuā ad palatū Pone digitū ſuper os tuū vt poſſis taciturnitatē addiſcerequia magnū dedecꝰ eſt ſpōſe xp̄i vt cuꝫ alioqͣꝫ cū ſponſo ſuo xp̄o ieſu velit habere ſermonē. Loquere gͦ raro ⁊ pauca ⁊ breuiter cū timore ⁊ pudore. īmo in tua cauſa vix loquere. Tege faciē tuā velo verecūdie. ꝯſue labifilo diſcipline. ⁊ ſermo tuꝰ ſit breuis. precioſus. ⁊ vtilis. ſit modeſtꝰ ⁊ humilis. Loquere famula dei raro ⁊ paꝝ. quia in multiloqͥnō deerit peccatū. Nō loquarꝭ verbū ocioſum. qꝛ d̓ om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerīthomīes reddēt ratiōem in die iudicij. Uebū ocioſum eſt vt dicit gloſa. qd̓ ſine neceſſitate d̓r ꝓferētis. aut vtilitate audiētis. Semper igit̉ meliꝰ eſt tacere ⁊ vtiliꝰ qͣꝫ loqͥ. Quiadicit ſapiēs. locutū me eſſe aliquādo penituit. tacuiſſe ꝟo nunqͣꝫ.De ſtudio orōnis et qualit̓ orādꝰ eſt deꝰ.Capitulū. v.Upra modū cupiēti etiā ꝓficere ſpōſe xp̄i eſt neceſſariū vt aſſiduis orationū ſtudijs ⁊ deuotiōibꝰ animū ſuum exerceat. qꝛ reuera religioſus orōem nōfrequētans aſſidue nō ſolū eſt miſer ⁊ inutilis. qͥnimo corā deo fert animā mortuā ī viuo corꝑe. Cū em̄ tāte efficacie ſit deuotiōisvirtꝰ vt ip̄a ſola hoſtis maligni deuincat tēptamēta ⁊ verſutias dyaboli qͥ ſolꝰ famulaꝫdei impedit ne ſurſū ad celos aſcēdat. Nonem̄ eſt miꝝ ſi tēptatiōibꝰ ſuccūbat frequētermiſerabilit̉ qͥ ſtudiū orōis nō freq̄ntat. Ubeatꝰ Iſid̓. d̓t. Hoc eſt remediū eiꝰ qͥ viciortēptamētis eſtuat. qͦtiēs qͦlibet vicio tangit̉totiēs ſe ad orōem ſubdat. qꝛ freq̄ns orō vicioꝝ īpugnatiōꝫ extinguit. Et hͦ eſt qd̓ dn̄sdic̄ in euāgelio. Uigilate ⁊ orate ne intretisin tēptatiōꝫ. Eſt aūt tāte ꝟtutis deuota orō