Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCXCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De perfectione uite

murmuratiōes. diſſenſiōes. ꝑiuriū. mēdacium. detractiōes. adulatio. maledictio. ꝯuicium. ꝯtētio. bonoꝝ deriſio. prauū cōſiliū. rumor. iactātia. ſecreti reuelatio. indiſcretaminatio. indiſcreta ꝓmiſſio. multiloquiumſcurrilitas. In veritate magna ꝯfuſio ſexutfemineo eſt. maximū dedecꝰ eſt ſacris ꝟginibus hr̄e oris cuſtodiā. ſeruare linguediſciplinā cūcta mala lingue inqͥetudi cōmittant̉. Certe fruſtra audeo dicereꝙille religioſꝰ gloriat̉ de poſſeſſione ꝟ̓tutꝭ incorde. qui diſſipat diſciplinā ſilētij inquietudinē multiloquij. Si qͥs teſte ſcript̉a putat ſe religioſum eſſe refrenās linguā ſuam ſꝫ ſeducēs cor ſuū. huiꝰ vana eſt religio.O ih̓u xp̄i ſpōſe intuemī virtutū ſpeculummariā diſcite ab ea ſilētij diſciplinaꝫ. Ꝙͣtematuritatis fuerit beata ꝟgo ſatis ptꝫ. Siem̄ ꝑcurras euāgeliū ꝑpauca paucꝭlocutā inuenimꝰ. quattuor tm̄ perſoniſlegimꝰ habuiſſe ſermonē. niſi ſeptemverba locutā fuiſſe. angelo duo. f.tio ſuo duo. elizabeth duo. miniſtris īnuptijs vnū. In hoc cōfundit̉ noſtra loqͣcitas qua ꝓni ſumꝰ ad multiplicationē ꝟboꝝ tamē magna ſit vtilitas ſilētij. Una vtilitas eſt qꝛ inducit cōpunctiōꝫ. Homo tacet cogitat vias ſuas. locū habet cogitādiqͣꝫ multiplex ſit ſuꝰ defectꝰ. ex hoc ſurgitpunctio. Itē dicit ꝓpheta dauid. Obmutui ſilui a bonis. dolor meꝰ renouatꝰ ē. Aliavtilitas ſilētij eſt qꝛ demōſtrat hominē celeſtē eſſe. Argumētū quaſi infallibile eſt. vt ſiſit in theutonia loquat̉ theutonicū.videt̉ ſit theutonicꝰ. Sic eſt in mundor mūdana loquit̉. euidēter demōſtratſe in mūdo eſſe. Qui em̄ de terra ē. de terra loquit̉. vt d̓r in euāgelio Ioh̓is. Nihil auNtem tm̄ in religioſo hoīe valet ad ꝯſeruādūſilentiū niſi vt fugiat ꝯſortiū hoīm. ducatvitā ſolitariā. Ille em̄ homo eleuat̉ ſupͣſtatū hoīm debet hr̄e ꝯſolatōem ꝯſolatorē niſi ſolū deū. debet eſſe ſolitariꝰ tacere. Exquo em̄ deū habet ſocio debꝫcurare de humano cōſortio. Propterea d̓rThren̄. iij. Sedebit ſolitariꝰ tacebit. qꝛ leuabit ſe ſupra ſe. Sedebit ſolitariꝰ inqͣꝫſortia hominū fugiēdo tacebit de celeſtibꝰcogitādo meditādo. leuabit ſe ſupra ſeleſtē dulcedinē deguſtādo. Et ſi om̄ibꝰ religioſis neceſſariū ſit ſilentiū ad ꝑfectionētutū. maxime tn̄ virginibꝰ d̓dicatis ih̓u xp̄o

eſt neceſſariū vt diſciplinā ſeruēt ſilētij. Item̄ eaꝝ ſermo deberet eſſe p̄cioſus. ita deberent eſſe verecūde in labijs vt nunqͣꝫ niſmagna neceſſitate loquerent̉ beatꝰ Hironymꝰ dicit. Sit ſermo ꝟ̓ginis modicuſrarꝰ. nec tam eloquētia p̄cioſus qͣꝫ pudoreHoc etiā cōſulit ph̓us. viij. ethycoꝝ. Ad ſi perfectionē volo te eſſe breuiloquū ſb̓miſſa voce. Audi verboſa famula. audi ꝟgoclamoroſa garrula. certe vt poſſis aſſueſcire ſilentiū debes facere. ſicut fecit Agathorabbas. De legit̉ in vitaſpatꝝ lapideꝫ inore ſuo trienniū mittebat donec taciturntatē addiſceret. Alliga tu lapidē ad līguaaffige linguā tuā ad palatū Pone digitū ſuper os tuū vt poſſis taciturnitatē addiſcerequia magnū dedecꝰ eſt ſpōſe xp̄i vt cuꝫ alioqͣꝫ ſponſo ſuo xp̄o ieſu velit habere ſermo. Loquere raro pauca breuiter timore pudore. īmo in tua cauſa vix loquere. Tege faciē tuā velo verecūdie. ꝯſue labifilo diſcipline. ſermo tuꝰ ſit breuis. precioſus. vtilis. ſit modeſtꝰ humilis. Loquere famula dei raro paꝝ. quia in multiloqͥ deerit peccatū. loquarꝭ verbū ocioſum. qꝛ om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerīthomīes reddēt ratiōem in die iudicij. Ue ocioſum eſt vt dicit gloſa. qd̓ ſine neceſſitate d̓r ꝓferētis. aut vtilitate audiētis. Semper igit̉ meliꝰ eſt tacere vtiliꝰ qͣꝫ loqͥ. Quiadicit ſapiēs. locutū me eſſe aliquādo penituit. tacuiſſe ꝟo nunqͣꝫ.De ſtudio orōnis et qualit̓ orādꝰ eſt deꝰ.Capitulū. v.Upra modū cupiēti etiā ꝓficere ſpōſe xp̄i eſt neceſſariū vt aſſiduis orationū ſtudijs deuotiōibꝰ animū ſuum exerceat. qꝛ reuera religioſus orōemfrequētans aſſidue ſolū eſt miſer inutilis. qͥnimo corā deo fert animā mortuā ī viuo corꝑe. em̄ tāte efficacie ſit deuotiōisvirtꝰ vt ip̄a ſola hoſtis maligni deuincatptamēta verſutias dyaboli ſolꝰ famulaꝫdei impedit ne ſurſū ad celos aſcēdat. Nonem̄ eſt miꝝ ſi tēptatiōibꝰ ſuccūbat frequētermiſerabilit̉ ſtudiū orōis freq̄ntat. Ubeatꝰ Iſid̓. d̓t. Hoc eſt remediū eiꝰ viciortēptamētis eſtuat. qͦtiēs qͦlibet vicio tangit̉totiēs ſe ad orōem ſubdat. qꝛ freq̄ns orō vicioꝝ īpugnatiōꝫ extinguit. Et eſt qd̓ dn̄sdic̄ in euāgelio. Uigilate orate ne intretisin tēptatiōꝫ. Eſt aūt tāte ꝟtutis deuota orō