Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCXCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

CCXCIIIFo.

lla em̄ pauꝑ genitrix pauꝑis Ih̓u mariadic̄. Eſuriētes impleuit bonis diuites dimiſit inanes. Hoc etiā teſtat̉ ꝓph̓a ille ſctīſſimus. Diuites eguerūt eſurierūt. inqͥrētesaūt dn̄m minuent̉ bono. Nūqͥd legiſtis. Nūqͥd audiſtis dn̄m ih̓m loquen apl̓is ſuis in euāgelio Matth̓. dicentemNolite ſoliciti eſſe dicētes qͥd māducabimꝰaut qͥd bibemꝰ. Scit em̄ pr̄ veſter ⁊c̄. Audiigit̉ iteꝝ ī euāgelio Luce qͥd dic̄ eis. Qn̄ mili vos ſine ſacculo pera calciamētis. nund aliqͥd defuit vob̓. At illi dixerunt. NihilSi int̓ iudeos duros crudeles paſcebatn̄s diſcipulos ſuos ſine oīſo licitudine. qͥdniꝝ ſi paſcat frēs minores pauꝑes ſororeſauꝑtatꝭ euāgelice imitatores int̓ populosxp̄ianos fideles. Oēm itaqꝫ ſolicitudineꝫveſtrā pijcite in. qm̄ ip̄i cura eſt de vobisigit̉ ſit tanta dei pr̄is circa nos ſolicituta ſit ſibi cura de nobis Miꝝ videturtis rebꝰ curioſis defectibilibꝰ tāta occupatiōe ſolicitamur Certe aliā cauſaminuenio niſi qꝛ affectōes noſtre lōge receſſerūt a deo ſalutari noſtro. Alia cauſa non eſtiqꝛ feruor diuine charitatꝭ refriguit ⁊ꝯgeus eſt in nob̓. Certe ſi eſſemꝰ bn̄ feruētesnudi nudū xp̄m ſeq̄remur. homīesmagnū eſtū habēt ꝯſueuerūt ſe denudareexpoliare. Signū magne frigiditatis eſt innob̓. qꝛ ita attrahimꝰ nobis iſta tꝑalia. Odeꝰ meꝰ quō poſſumꝰ ita duri eſſe ꝯtra xp̄m exiuit de terra ſua i. de celis. de cognatōeſua .i. de angelis de domo pr̄is ſui .i. ſinupatris. factꝰ eſt nobis pauꝑ. abiectꝰ. deſpectꝰ. nos nolumꝰ eo miſeꝝ fetidūdum derelinq̄re. Corꝑe quideꝫ relinquimꝰmūdū. ſꝫ heu totū cor tota mēs totū deſideriū nr̄m occupat̉ abſorbet̉ a mundo. Cbeata dei famula recordare pauꝑtatis dn̄inr̄i ih̓u xp̄i. impͥme cordi tuo pauꝑtatē pauperis pr̄is tui frāciſci. memorare matrꝭ tueclare toto ſtudio toto conamīe inhere paupertati. amplectere dn̄am pauꝑtatē. nec ſubcelo aliud noīe dn̄i velis qͣꝫ pauꝑtatē.honorē. diuitias ſꝫ pauꝑtatē ſanctā quāvouiſti cura firmit̓ obſeruare. Diuitias em̄hr̄e amare infructuoſum ē. Amare habere ꝑiculoſum eſt. Hr̄e aūt amare laborioſuꝫ eſt. Igit̉ nec hr̄e diuitias nec amare vtile eſt. ſecuꝝ eſt. delectabile eſt actꝰ virtutis ꝑfecte. Et ꝯſiliū dn̄i de pauꝑtateqꝫ exemplū oēm xp̄ianū mouere debet ac-

cendere ad amorē pauꝑtatꝭ. O qͣꝫ btā paupertas qͣꝫ amabilē deo. qͣꝫ ſecuꝝ deo indo reddis amatorē tuū. Qui em̄ vt d̓t Gregoriꝰ nihil hꝫ in mūdo qd̓ diligit. nihil eſt īmūdo qd̓ ꝑtimeſcit. Un̄ legit̉ in vitaſpatꝝquidā pauꝑ frat̓ habebat vnā mattā. medietate cooꝑiebat ſe in nocte alterā medietatē ſubmittebat corꝑi ⁊c̄. Secūdū qd̓ adamorē pauꝑtatꝭ te accēdere debet ē diuinūꝓmiſſum. qd̓ eſt ineſtimabile. O diues ī omnes. o bone dn̄e ih̓u qͥs poteſt digne v̓bo exmere. corde ꝑciꝑe. manu ſcribere illā celeſtem gl̓iam quā tuis pauꝑibꝰ te datuꝝ ꝓmiſiſti. Ip̄i em̄ pauꝑtate volūtaria merent̉ gl̓eꝯditoris aſſiſtere. ip̄i merent̉ intrare in potentias dn̄i in illa eterna tabernacula. in illas lucidiſſimas māſiones. Ip̄i merent̉ fieri ciues illiꝰ ciuitatꝭ cuiꝰ artifex ꝯditor ē deus. Tu em̄ ore tuo bn̄dicto ꝓmiſiſti eis dicens. Beati pauꝑes ſpū ⁊c̄. aliud ē dn̄eregnū celoꝝ niſi tuip̄e es rex regū dominus dn̄antiū. Teip̄m dabis eis in p̄miū. inmercedē. in gaudiū. Ip̄i te fruent̉. te gaudebūt ſatiabunt̉. Edent pauꝑes ſaturabunt̉ laudabūt ⁊c̄.De ſilētio. oībꝰ religioſis ſit neceſſarium ſilentium.On mediocrit̓ cooꝑat̉ ad ꝑfectionēreligioſo hoī virtꝰ ſilentij qꝛ ſicut inmultiloquio deerit pctm̄. ſic breuiter raro loqͥ ad valet vt homo caueatſibi a peccato. Pro nimia loq̄la frequēter ſequit̉ iniuria dei qͣꝫ ꝓximi. ſic ex ſilētio nutrit̉ iuſticia. ex qua velut ex qͣdā arbore colligitur fructꝰ paciſ. Un̄ clauſtralibꝰ pax ſit.ſumme necceſſaria. valde neceſſariū eſt eis ſilentiū. qd̓ pax eis cordis qͣꝫ corꝑis ꝯſeruatur. Propterea Iſa. ꝓph̓a virtuteꝫ ſilentijꝯſideras ait. Erit opꝰ iuſticie pax. cultꝰ iuſticie ſilentiū. quaſi diceret. Tāte ꝟtutis eſtvſilentiū in hoīe ꝯſeruat dei iuſticiā interꝓximos pacē nutrit cuſtodit. Niſi diligentē ori ſuo adhibeat cuſtodiā bona gratuita habet cito diſſipat etiā in ml̓ta mala corruit. Lingua quidē (vt dic̄ beatꝰ Iacobus in canonica ſua) modicū mēbꝝ eſt magna exaltat ſequit̉. Lingua nr̄a ignis eſt.vniuerſitatꝭ iniqͥtas. Ubi dicit glo. penecuncta facinora ꝯcinant̉ aut patrant̉ in ea.Uis audire o famula dei. vis ſcire qͣnta mala ex lingua ꝓdeūt ſi diligēter cuſtodiat̉.Audi dicā. Ex lingua ꝓdeunt blaſphemieUU