Fo.CCLXXXI
Felix q̄ iam frueris requie cupita.nter ſponſi brachia dulciter ſopita.iuſqꝫ ſpiritui firmiter vnita.Ab eodē ꝑcipis oſcula mellita.am qͥeſcūt oculi. ceſſant aqueductꝰNā aperte ꝑcipis ſpei tue fructus.Quia ꝑ quē ſeculi euaſiſti fluctus.Tuos inter oſcula ꝯſolat̉ luctus.ic dic dulcis anīa ad qͥd vltra fleres.abes celi gaudiū tecū cur lugeres.Nam ſolus eſt oīm cui tu adheres.t ſi velles ampliꝰ certe nō haberes.ed iā metrū finio ne ſim tedioſus.Nā ſi vellem ſcribere qͣꝫ delicioſus.it hic ſtatus anīe qͣꝫqꝫ glorioſus.malignis dicerer fallax ⁊ mēdoſus.Quicqͥd tn̄ alij dicūt frater care.Iſtā nouā martyrē libens imitare.Cunqꝫ talis fueris chriſtū dep̄care.tte cantꝰ martyrū doceat cantare.equētemꝰ canticū iſtud ſoror pia.nos frangat tedio vite huiꝰ via.imletantē aīam in hac melodia.Poſt hanc vitā ſuſcipit ieſus ⁊ maria.Ergo ſoror tuū cor ita citharizet.Se baptizet lachrīs plāctu martyrizet.Chriſto totis viribꝰ ſic nūc organizet.Ut cū chriſto poſtea ſemꝑ ſolennizet.Tunc ceſſabūt gemitꝰ ⁊ planctus dolorū.Cū adiūcta fueris choris angeloꝝ.Nā cantando trāſiles ad celeſtē choꝝ.Nupta feliciſſimo regi ſeculoꝝ.Deo gratias.Bonauētura de vicijs ⁊ eoꝝ remedijs.Prologus.Lurimoꝝ inſtantia reqͥſiuit cū ẜmregulā debeamꝰ p̄dicare vicia ⁊ ꝟtutes vt vicioꝝ naturā ſi nat̉a dēat diciediſſerā ⁊ eoꝝ remedia ponā (v̓tutuꝫ enīlaudes alibi ſatꝭ me dixiſſe credūt) pietatilei reluctādū nō cēſeo. ꝑuū libellū gratocipiāt aīo. Cuiꝰ diuiſio ē bimēbris. ſcꝫ inptē qͥdāmō ꝓhemialē. ⁊ pͥncipaleꝫ. q̄ incipitibi. Quedā ſūt generalia remedia. Primaes loquit̉ de radicibꝰ vicioꝝ. ⁊ hꝫ plura capitula. vt patet in ꝓceſſu.Ꝙ volūtas nulli debuit eſſe ſubiecta niſi ſoli deo. ⁊ quō ⁊ qͣre.Olūtas nulli debuit eē ſubiecta niſi deo nectn̄
hͦ coacte. ſed ſponte vt poſſit ei ad merituꝫreputari. ⁊ ita pot̓it peccare. ⁊ non peccare.Nō ad hͦ vt peccaret cū poſſet. ſꝫ ad hͦ vt ſinō peccaret cū poſſet. ex hͦ laudabil̓ fieret ⁊digna p̄mio apud deū. vl̓ ſi ſponte peccaret eēt digna ꝯfuſiōe ⁊ ſupplicijs. cū ſciret ꝙnō deberet peccare. ⁊ poſſet vitare.De duplici appetitu anīe.Tem cū facta eēt aīa vt eēt capax ſūme btītudīs. in qͣ hr̄et ſūmā gl̓aꝫ ⁊ſūmā delctātōeꝫ. Iō a d̓o qͥ ē ſūma btītudodatꝰ fuit aīe dupˡ ex appetitꝰ nat̉alit̓ ad hͦ vtiſta deſideraret ⁊ ſtuderet obtinere. ⁊ cū obtinuiſſet tāto iocūdiꝰ poſſideret qͣꝫto ardētius ꝯcupiſceret. Datꝰ fuit ei appetitꝰ gl̓etalis vt nulla ſufficeret ei p̄t̓ ſuꝑnā gl̓am.T appetitꝰ delctātōis talis vt nō ſatiaret eā aliqͣ niſi ſūma. ⁊ vtraqꝫ ē inſolo deo. ⁊ ita nihil ſufficit aīe p̄t̓ d̓ūEt iſte appetitꝰ vocat̉ ꝯcupiſcibilitas. Itēex hͦ orta eſt alia vis in aīa. qꝛ cū tm̄ ꝯcupiſceret bonū ſūmū docēte vi rōnali ꝑ qd̓ btīficanda erat. nat̉alit̓ horrebat ⁊ deteſtabat̉⁊ repellebat om̄e qd̓ ad hāc obtinēdā ꝯtrariabat̉ ei. Et itē qͥcqͥd ad eā obtinēdā ⁊ cōẜuandā ꝓdeſſe ei poterat fortit̉ app̄hēdit ⁊tenuit. Hec vis vocat̉ iraſcibilitaſ. iuxta ireſil̓itudinē q̄ fortit̉ indignat̉ ꝯͣrijs. ⁊ fortit̉ tenet qd̓ cupit. Per vim rōnalē cogͦuit bonū⁊ meliꝰ ⁊ optimū. ꝑ vim ꝯcupiſcibilē appetiuit bonū ⁊ meliꝰ. bonū amplius. ⁊ optimūmaxīe. Per vim iraſcibileꝫ tenuit ⁊ inheſitbono. ⁊ q̄ ei ad hͦ ꝓdeſſe poterāt feruide app̄hendit. ⁊ ea q̄ ei obeſſe poterāt dedignant̉repulit ⁊ fugit. ¶ Ꝙ oēs vires aīe poſt lapſum hoīs deordīate ſūt nō tn̄ ſubtracte.Ed cū hō ſuadente diabolo ſpontead pctm̄ ꝯſenſit ꝯͣ dei ꝓhibitioneꝫ.tūc vires aīe oēs ſil̓ ⁊ potētie q̄ dateei fuerāt ad ſūmū bonū cogͦſcēdū. appetēdū⁊ fruendū deordīate ſūt ⁊ qͣi ſubuerſe. nontn̄ ſubtracte ſꝫ fedate ⁊ ꝑuerſo mō ſe hn̄tesſic̄ organū muſicū. qd̓ qn̄ integꝝ ⁊ bn̄ ordinatū ē dulcē reddit melodiā. qn̄ ꝟo ꝯfractūfuerit ⁊ deordinatū. horrēdū ſtridorē ꝓ cantu emittit. Quia eī hō amore viſibiliū ab īuiſibiliū amore cecidit. ſola viſibilia ex pctīpena cogͦſcit. ſola ea diligit. ſol̓ eis inheret⁊ inuiſibilia qͣi nō ſint poſtponit. īmo ⁊ neſcit. ita ꝙ pauci induci pn̄t ad credēdū ſi ſitaliqͥd extra ea q̄ videmꝰ ⁊ corꝑe ſentimus.Et ita rō ceca ē in aīa q̄ nec agͦſcit ſeip̄aꝫ. cūSS 3