Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCLXXXv
Einzelbild herunterladen
 

Philomena

Te quidē aculeus hami latebat.Sed illiꝰ punctio te deterrebat.Imo hunc impetere tibi cōplacebat.Quia deſideriū eſce attrahebat.Ergo me miſera quā tu dilexiſti.Mortis in aculeū ſciens impegiſti. te pr̄i victimā ſctām obtuliſti.Et in tuo ſanguine ſordidā lauiſti.Quis miret̉ igit̉ pro te ſi ſuſpiro.Iuncta ſine meritis zelanti viro. affectū alitis meū modo miro.Pro me vitā finiens exitu tam diro.Uere iam debeo tm̄ ſuſpirare.Imo iuxta ꝟbū iob crines lacerare.In cauerna lateris nidulū parare.Et extremū ſpiritū illic exalare.Plane niſi moriar tecū quieſcā.Oci oci clamitans nunqͣꝫ ꝯticeſcā.Ab hoc deſiderio vere tēpeſcā.Ꝙͣtūcunqꝫ ſeculo ꝓpter hoc vileſcā.Tunc vt demens clamitat veniāt laniſteQui affigant miſerā cruci tue chriſte.Erit em̄ exitus mihi dulcis iſteSic amplector moriēs ꝓprijs vlnis te.Uere ſic aliter rabies doloris.Qua cor meū ſingul̓ terebrat̉ horis.Deliniri poterit. niſi tu dulcoris.Fons habūdans medicꝰ mei ſis dolorisPlane dulcis medicꝰ es nunqͣꝫ pungis.Sed a corde viciū leniter emungis. quos tibi firmit̉ amorē iūgis.Tuis chariſmatibꝰ ſemꝑ eos iūgis.Heu qͣꝫ dānabiliter mūdus eſt cecatꝰ.Qui ſit ab hoſtibꝰ dire vulneratꝰ.Hunc declinat medicū aſſit p̄paratꝰLanguido aꝑiens ſuū dulce latꝰ.Heu cur bn̄ficia chriſti paſſionis.Penes te memorit̓ reponis.Per hanc em̄ rupti ſunt laq̄i p̄donisPer hanc xp̄s maximis te ditauit bonis.Suo quippe corꝑe languidū te pauit.Quē in ſuo ſanguīe gratꝭ balneauit.Demū ſuū dulce cor tibi denudauit.Ut ſic innoteſceret qͣntū te amauit.O qͣꝫ dulce balneū eſca qͣꝫ ſuauis.Que ſumēti digne fit paradyſi clauisEt ei quē reficis nullus labor grauis.Licet ſis faſtidio cordibꝰ ignauis.Cor ignaui ſiquidē minime ꝑpendit.Ad qͥd xp̄s optimū ſuū cor oſtendit.Suꝑ alas poſitū crucis nec attēdit. reclinatorij vices hoc p̄tendit.

Hoc reclinatoriū quotiens monſtrat̉.Pie menti totiens ei glutinat̉.Sicut accipiter totꝰ ineſcat̉.Suꝑ carnē rubeā quā reuocat̉.Poſt hoc clamat anīa qͣi dementata.O reclinatoriū caro cruentata.Per tot loca ꝓpter me. cur vulnerata.Tecū ſum. moreris ſum colligataLicet tn̄ miſere ſit iſtud negatū.Mihi quidē eligā nouū cruciatū.Gemitū videlicet iugēqꝫ ploratū.Donec mundi deſera grauē incolatū.oſt hec dulcꝭ aīa plus plꝰ ferueſcensSenſu toto deficit corꝑe tabeſcens. vix loqui ſufficit ſed affectu creſcēs.Suo lecto decubat vtpote langueſcensErgo dulcꝭ gutturis organo qͣſſato.Lingua tm̄ palpitās ſonitu ſublato.Sed verbis pia mens fletu cōpenſatoLamentat̉ dn̄m corde ſanciato.Sic languenti ſiquidē nil niſi plorare.Libet ſatagere ſuſpirare.Suos em̄ oculos neſcit reuocare.A chriſti vulneribꝰ aut cor ſeꝑare.Sic eſt aūt animꝰ illius illectꝰ.Quaſi ei pn̄s ſit moriens dilectꝰ.Et a cruce minime retrahit aſpectꝰ.Quia ibi oculus vbi eſt affectus.Gemitꝰ ſuſpiria lachryme lamenta.Sibi ſunt delicie cibꝰ alimenta.Quibꝰ noua martyr eſt interim intenta.Sic ſuo martyrio p̄bent incremēta.In hoc ſtatu reſpuit qͥcqͥd eſt t̓renū.Mundiqꝫ ſolaciū reputat venenū.Sed ad nonā veniens morit̉ ad plenū amoris impetꝰ carnis rūpit filū.Nam ꝯſummatū eſt recolit clamaſſe.Hora nona dn̄m. ſic expiraſſe.Quaſi ſimul moriens clamat penetraſſe.Uocē iſtā ſuum cor. atqꝫ laceraſſe.Ferre tandē impotens iaculū forteMorit̉ vt dictū eſt ſed felici morte.Nam pandunt̉ ꝓtinus ei celi porte.Dignā vt intelligat ſe ſanctoꝝ ſorte.Requiem anīa tali cantamꝰ.Imo eſt introitus miſſe gaudeamꝰ.Quia fi martyre deū exoramus.Ut decretū loquit̉ ſctō derogamꝰ.Eya dulcis anīa eya dulcis roſa.Liliū conualliū gemma precioſa.Cui carnis feditas extitit exoſa.Felix tuus exitus morſqꝫ p̄cioſa.