Beditationes uite chriſti
ꝯcupiſcētijs eiꝰ. nec tenearꝭ illecebris ꝓficiēdo ſeꝑaſti te. ſꝫ nondū elōgaſti niſi ⁊ irruentia vndiqꝫ fantaſmata corporeaꝝ ſil̓itudinū trāſuolare mētis puritate p̄ualeaſ. Hucuſqꝫ noli tibi ꝓmittere requiē. erras ſi citrainuenire te exiſtimas locū qͥetis. ſecretū ſolitudinis. lumīs ſerenū. habitaculū pacis. ſꝫda mihi qͥ illuc venerit ⁊ incūctant̓ fateor qͥeſcentē qͥ merito dicit. Cōuertere aīa mea īrequiē tuā. qꝛ dn̄s bn̄ fecit tibi. Atqꝫ hic ꝟe īſolitudine locꝰ ⁊ in lumīe habitatio. Puto gͦin ſolitudine hāc exiſſe ſpōſam ibiqꝫ p̄ amenitate loci int̓ amplexꝰ ſpōſi ſuauiter obdormiſſe .i. ſpū exceſſiſſe. qn̄ ꝓhibite ſunt adoleſcētule exꝑgefacere illā qͦad ip̄a voluerit Arilld̓ qualit̓. Nō ſimpl̓r neqꝫ leui vt aſſolet cōmonitiōe ꝓhibite ſūt. ſꝫ om̄io noua ⁊ inſueta ꝯteſtatōe ꝑ capreas ceruoſqꝫ camporumQuo qͥdē genere feraꝝ vident̉ mihi ſatis cōgruent̓ exp̄ſſe ſctē aīe exute corꝑibꝰ ſimul etqͥ cū deo ſunt angeli. nimiꝝ ꝓpt̓ acumen viſus ⁊ ſaltꝰ celeritatē. Utrūqꝫ hͦ ſiquidē vtriſqꝫ ſpiritibꝰ ꝯuenire cognoſcimꝰ. Nā facile ⁊petūt ſūma ⁊ ītima penetrāt. Quoꝝ qͦꝫ ī cāpis deſignata ꝯuerſatio euident̓ liberos atqꝫ expeditos ſigͣt ī ꝯtemplatione diſcurſus.Quid ſibi vult igitur adiuratio fctā ꝑ iſtosProfecto ne inqͥete adoleſcētule audeant leui ex cā euocare dilectā a tā reuerēdo colleritate terrent̉. a qͦꝝ ſocietate ꝯſtat euelli illā.ip̄aꝝ īportunitate. Ponit̉ ſane in voluntateip̄iꝰ ⁊ vacare ſibi. ⁊ cure illaꝝ intendere. ꝓutoportere iudicauerit. cū vetat̉ excitari ab ill̓qͦuſqꝫ ip̄a velit. Nouit ſpōſus qͣꝫta flagret dilectiōe erga ꝓximos ſpōſa. ⁊ ſatꝭ ꝓpria charitate ſolicitari mr̄em de ꝓfectibꝰ filiaꝝ. nec ſevllo pacto ill̓ ſubtracturā ſeu denegaturaꝫ.qͣꝫtū ⁊ qͦtiēs opꝰ fuerit. ꝓptereaqꝫ ſecureqꝫ diſcretioni eiꝰ credendā cēſuit hāc diſpēſatōꝫHucuſqꝫ Bern̄.De tribꝰ generibꝰ contemplationis.Capitulū. lj.Cire aūt debes ꝯtēplatiōis tria eſſegenera. duo pͥncipalia ꝓpter ꝑfectos.tertiū addit̉ ꝓ imꝑfectꝭ. Duoꝝ ꝑfctōrū ſūt ꝯtēplatio maieſtatꝭ dei. ⁊ ꝯtēplatio celeſtꝭ curie. Tertiū ꝓ incipiētibꝰ ⁊ īꝑfectꝭ ē cōtēplatio hūanitatis xp̄i quā in hͦ libello tibideſcribo. Et iō ab hac tibi incipiendū eſt ſivis aſcēdere ad maiora. alias n̄ tā aſcēdere
qͣꝫ ruere poſſes. Uide igit̉ qͣꝫ neceſſaria ſit ribi hꝰ libelli doctrīa. Nunqͣꝫ em̄ ad ſublimiadei mēte eleuare te poſſe ꝯfidas niſi ī hac tediligent̓ ⁊ lōgo tꝑe exerceas. Suꝑ hac autēmateria d̓t ſic Ber̄. lxij. Can̄. Duo liq̄t cōtēplatiōis genera eſſe. Unū de ſtatu ⁊ felicit.te ⁊ gl̓ia ciuitatꝭ ſuꝑne. qͦ vel actu vl̓ ocio ingens illa celeſtiū ciuiū occupata ſit multitido. Alteꝝ de regꝭ ip̄iꝰ maieſtate. eternitate. ⁊diuītate. Illa ī materia eſca ī petra. ſꝫ hͦ qͣnto difficiliꝰ cauat̉. tāto ſuauiꝰ qd̓ inde eruisſapit. ⁊ paulo pꝰ. Sꝫ qꝛ nō ex oī ſe interim ꝑte adhuc ad petrā ꝑforandā accedere eccl̓iopōt. neqꝫ oīm eſt qͥ in eccl̓ia ſūt ſacr̄a diuinevolūtatꝭ inſpicere aut apprehēdere ꝑ ſemetip̄os ꝓfunda dei. iō nō ſolū in foramībꝰ petre ſꝫ etiā in cauernis macerie habitare on̄dit̉. Ergo ī ꝑfectis qͥdē qͥ rimari ⁊ penetrarearchana ſapīe ⁊ puritate ꝯſcīe audēt ⁊ intelligētie acumīe pn̄t. habitāt ī foramībus petre. de reliqͦ in cauerna macerie. vt qͥ ī petrafodere ꝑ ſemetip̄os. aut nō ſufficiūt. aut nōp̄ſumūt. in maceria fodiāt ꝯtēti ⁊ gl̓iam ſanctoꝝ mēte intueri. Si cui nec hͦ qͥdē poſſibile ſit. huic ſane p̄pone ih̓m ⁊ hūc crucifixuꝫ.vt ⁊ ip̄e abſqꝫ ſuo labore habitet ī foraminibꝰ petre in qͥbꝰ nō laborauit. Iudei ī his laborauerūt ⁊ ip̄e ī labores infideliū ītroibitvt ſit fidel̓. Nec verēdū ꝙ patiat̉ repulſam qͥ⁊ vocat̉ vt intret. Ingredere inqͥt in petraꝫabſcōdere foſſa humo a facie timorꝭ dn̄i eta gl̓ia maieſtatꝭ eiꝰ. Infirme adhuc ⁊ inertiaīe foſſa on̄dit̉ humꝰ. vbi lateat donec ꝯualeſcat ⁊ ꝓficiat vt poſſit ⁊ ip̄a ꝑ ſe cauare ſibiforamīa in petra ꝑ q̄ intret ad interiora ꝟbiaī vtiqꝫ vigore ⁊ puritate Et ſi intrauerimꝰfoſſam humū illā q̄ ait. foderūt manꝰ meas⁊ pedes meos. nō erit ambigēdū de ſanitate aīe vulnerate q̄ in ea demorabit̉. Quid eīeſt tā efficax ad curādū ꝯſcīe vulnera necnōad purgādū mētis aciē qͣꝫ xp̄i vulneꝝ ſedula meditatio. Ueꝝ donec purgata ⁊ ſana fuerit. nō videbo qͣlit̓ illi aptari poſſit qd̓ dicit̉On̄de mihi faciē tuā. ſonet vox tua ī auribꝰ meis. Quō deniqꝫ faciē ſuā on̄dere audꝫvl̓ leuare vocē cui ⁊ latere indicit̉. Abſcōdere inqͥt foſſa humo. Quare. qꝛ nō eſt pulcrafacie nec digna vt videat̉. nō erit digna videri qͣꝫdiu nō erit idonea videre. cū aut ꝑ ihabitatiōꝫ foſſe humi ī ſanādo oculo interioritm̄ ꝓfecerit vt reuelata facie ſpeculari gl̓iaꝫdei ⁊ ip̄a poſſit. tūc demū q̄ videbit fiducia-