Meditationes uite chriſti

cū ad laudē eiꝰ ſꝑ debeamꝰ intēdere. meritoeiectiōꝫ ab eo ⁊ indignatiōꝫ ip̄iꝰ timere poſſumꝰ ⁊ timemꝰ. Si gͦ nō vis hͦ timore vexari.nulla rōe vel cū ſecularibꝰ curꝭ vel negociationibꝰ te audeas īplicare. Oꝑa qͦꝫ curioſane fecerꝭ. q̄ tꝑs laudibꝰ dei debitū occupāt.⁊ pōpis ſecularibꝰ correſpōdentDe probatica piſcinaItem ne ſis fratris iudex temerarius.Capitulum. xliiij.Rat in hierl̓m q̄dā ꝯgregatio aqͣrūin qͣ lauabāt̉ oues de qͥbꝰ fiebant ſaAcrificia. In ea d̓r fuiſſe lignū crucis.Quolibet aūt āno cū ſel̓ cōmouebat̉ ab angelo. ſanabat̉ aliqͦs infirmꝰ .ſ. qͥ deſcēdebat īaquā pꝰ eiꝰ ab angl̓o motionē. Un̄ multi ꝓpterea infirmi iuxta eā cōtinue morabāturErat aūt ibi qͥdā infirmꝰ iacēs ī gͣbato ꝑaliticus ꝑ. xxxviij. ānos. Hūc igit̉ ih̓s qͣdā dieſabbati ſanauit. Cōſpice eū hūiliter eūtē adinfirmū ⁊ loquētē more ſolito. In hͦ igit̉ facto tria nota Primū qꝛ ſic̄ hic dn̄s reqͥſiuit īfirmū ſi vellet ſanari. ita nob̓ ſine nr̄o cōfenſu ſalutē nō dabit. ⁊ inexcuſabiles ſunt peccatores nō ꝯſentiētes volūtati dn̄i ⁊ ſue ſaluti. Qꝛ ẜm Augꝭ. Qui creauit te ſine te. nōiuſtificabit te ſine te. Secūdū cauere dēmꝰne relabamur a dn̄o. qꝛ ſi ſanati a dn̄o recidiuamꝰ. digne nr̄a ingratitudo acriꝰ puniet̉ſic̄ huic dixit dn̄s. Uade noli ampliꝰ peccare ne deteriꝰ aliqͦd tibi ꝯtingat. Tertio quiamaligni de oībꝰ ꝑdūt. ſic̄ boni d̓ oībꝰ lucrāt̉Nā cū hic liberatꝰ portaret gͣbatū ⁊ diceret̉ei a iudeis ꝙ hͦ nō licebat ī die ſabbati. ipſern̄dit. Qui me faluū fec̄ ille mihi dixit. tollegrabatū tuū. Nō dicebāt. qͥs eſt ille qͥ te ſaluū fecit. Et ſic accipiebāt qd̓ poſſent rep̄hēdere. nō qd̓ poterāt laudare. Sic ⁊ carnaleſhoīes ſepe in malā iudicāt ꝑtē. q̄ vidēt et qͣſide om̄ibꝰ ꝑdūt. Spūalit̓ aūt viuētes om̄iareferūt ad laudē dei ſiue ſit ꝓſperitas ſiue ſitaduerſitas. ⁊ nō dubitāt qͦn recte oīa fiāt. d̓ocūcta vl̓ recte oꝑante vl̓ iuſte ꝑmittēte ⁊ oīain bonā ꝑtē interp̄tant̉. iuxta doctrinā beati bernardi qͥ ſic ait. xl. ẜ. Cant̓. Caue alieneꝯuerſatōis eſſe aut curioſus explorator auttemerariꝰ iudex etiā ſi ꝑperā actū qͥd deprehēdas. nec ſic iudices ꝓximū. magꝭ aūt excuſa intētionē ſi oꝑa nō potes. puta ignorātiāputa ſubreptiōꝫ. puta caſum. Ꝙ ſi oēm diſſimulatiōꝫ rei certitudo recuſat. ſuade nihilominꝰ ip̄e tibi ⁊ dicito apd̓ temetip̄m. vehe-

mens fuit nimis tēptatio. Quid de me illafeciſſet ſi ī me accepiſſet ſimiliter poteſtatemHucuſqꝫ Bernardus. Ꝙ aūt d̓ oībꝰ lucrātur ſpūales. etiā de ſuis ⁊ alienis peccatis ⁊de rebꝰ nociuis. ⁊ etiaꝫ de diaboli oꝑbꝰ. ſicdocet bealꝰ Bern̄. ẜ. v. Can̄. Irrationalisbrutal̓ ſpūs ⁊ ſi ad ſpūalia nō ꝑtingat. ad etn̄ capeſcēda ꝓ ſuo corꝑali tꝑaliqꝫ obſequionoſcit̉ iuuare illos qͥ oēm vſum reꝝ tꝑaliuad fructū trāſferūt eternū. vtētes hͦ mundotāqͣꝫ nō vtētes. ⁊ ſi qͣ aīantia qͣꝫtū ad vſū ſuireꝑiant̉ incōmoda. ⁊ ſi nociua. ⁊ ſi etiā ꝑnicioſa tꝑali hoīum ꝯſtat eſſe ſaluti. nō tn̄ deeſteoꝝ corꝑibꝰ vn̄ cooꝑent̉ in bonū his qͦ ſcd̓ꝫꝓpoſitū vocati ſūt ſancti. ⁊ ſi nō cedēdo in cibū. aut exhibēdo mīſteriū. certe ingeniū exercēdo iuxta eū qͦ vtiqꝫ oī vtēti rōne p̄ſto eꝯmunis diſcipline ꝓfectū p̄bēs. qͦ īuiſibidei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciūt̉. ⁊gna intētio nocere qͦdē ſꝑ cupiūt. Sꝫ ſi boni emulatores fueritꝭ. abſit vt obſint. maaūt ꝓſunt. ⁊ nolētes cooꝑant̉ ī bonū bonEſt em̄ qͥ bonū oꝑat̉ nō volēs ſiue hō mal̓ſiue angelꝰ malꝰ. ⁊ ꝯſtat nō fieri ꝓpt̓ eū qd̓ fiꝑ eū. cū ꝓdeſſe nullū bonū poſſit īuito. Igei quidē diſpēſatio tm̄ credita eſt. ſꝫ neſcio qͦmodo gratiꝰ iocūdiuſqꝫ ſentimꝰ bonū qd̓malū diſpēſatorē mīſtrat̉. Ip̄a eſt gͦ cāoꝑ malos deꝰ faciat bona boniſ. n̄ aūt vt oꝑaeoꝝ indigeat ī bn̄ faciēdo. Itē. liiij. Can̄. ſer.Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. ⁊ de angel̓ trāſiuit dn̄s execrās eoꝝ ſuꝑbiā. Ergo repudiatio angl̓oꝝ fiat emēdatio hoīm. ſcpͥtū eſt ead eoꝝ correptōꝫ. Cooꝑet̉ mihi in bonū etiam diaboli malū. ⁊ lauē manꝰ meas ī ſāguine pctōris. Qualit̓ inqͥt. audi. Suꝑbo certediabolo horrēda ⁊ formidoloſa maledictiointorq̄t̉. Si ſic eſt actū cuꝫ eo qͥd de me fietterra ⁊ cinere. Ille in celo tumuit. ego ī ſterquilinio. Quis nō tolerabiliorē in diuite ſuperbiā qͣꝫ ī pauꝑe dicat Ue mihi ſi tā durepotēte illo anīaduerſum ē. qͥd de me exiguo⁊ miſero ⁊ ſuꝑbo. Bern̄. ẜ. xiiij. Can̄. loquēsde ſpōſa eccl̓ia. Que pꝰ multa pctā venit addn̄m. nā de gentibꝰ collecta q̄ idola colebat.qͥd eidē de ſynagoga improꝑabat̉. Sic em̄in ſuā vtilitatē eā torquet dicēs. Ip̄a eſt cuiplꝰ dimiſſum ē ⁊ q̄ plꝰ diligit. qd̓ emula imꝓperat ei adꝯuiciū. hͦ ſibi ip̄a inflectit ad commodū. Inde māſuetior ad correptionē. inde patiētior ad laborē. īde ardētior ad amo