Meditationes uite chriſti

eum. cū ip̄o ſum in tribulatione. Delicie inquit mee cū filijs hominū. Deſcēdit vt ꝓpeſit his qui tribulato ſunt corde. vt nobiſcuꝫſit in tribulatiōe noſtra. Erit aūt quādo rapiemur in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera. ⁊ ſic ſꝑcū dn̄o erimus. Si tn̄ curemus eū interimhabere nobiſcū. Bonū mihi dn̄e tribulari.dūmodo ip̄e ſis mecū. qͣꝫ r̄gnare ſine te. epulari ſine te. ſine te gloriari. Auꝝ ꝓbat fornax⁊ viros iuſtos tēptatio tribulatiōis. Quidtrepidamus. qͥd cūctamur. qͥd refugimushūc caminū. Seuit ignis. ſed dn̄s nobiſcūeſt in tribulatiōe. Si deus nobiſcū quis cōtra nos eſt. Nihilominꝰ quoqꝫ ſi ille eripit.quis eſt qͥ eripiat de manu eius. Poſtremoſi iſte glorificat. quis humiliabit. Idē. xxv.ſermone Can̄. Non ſolū igit̉ in ſpe ſꝫ gloriamur in tribulatōne. Libēter ait gloriabor īinfirmitatibꝰ meis vt inhabitet in me ꝟtusxp̄i. Optāda infirmitas que xp̄i virtuti cōpenſat̉. Quis dabit mihi nō ſolum infirmari. ſed deſtitui ac deficere penitꝰ a memetip̄ovt dn̄i virtutū ꝟ̓tute ſtabiliar. Nā virtus ininfirmitate ꝑficit̉. Deniqꝫ ait. Quādo infirmor tūc fortior ſum ⁊ potēs. Idē. xliij. Propterea ſpōſa nō faſcem ſꝫ faſciculū dilectuꝫdicit ꝙ leue p̄ amore in ip̄is ducat quicqͥdlaboris immineat ⁊ doloris. Bene faſciculꝰqꝛ paruulꝰ natꝰ eſt nobis. Bene faſciculus:quia nō ſunt cōdigne paſſiones huiꝰ tēporad futurā gloriā que reuelabit̉ in nobiſ. Idem̄ inquit. qd̓ in p̄ſenti eſt momentaneū ⁊ leue tribulatiōis noſtre ſupra modū in ſublimitate eternū pondꝰ glorie oꝑabit̉ in nobiſErit igit̉ quādoqꝫ nobis ingens cumulusglorie qͥ modo eſt faſciculꝰ mirre. An nō faſciculus cuiꝰ iugū ſuaue eſt. ⁊ onus leue. nōquia leue in ſe. nec em̄ leuis paſſionis aſperitas mortis amaritudo. ſꝫ leuis tn̄ amantiIdē ſermone. vij. ſuꝑ pſalmū Qui habitat.ſuꝑ iſtū verſum A ſagitta. Si magnū illudeccl̓ie corpꝰ cōſiderare libet facile ſatis aduertimꝰ longe acriꝰ impugnari ſpūales viros ip̄iꝰ eccl̓ie qͣꝫ carnales. Agit hoc ſane ſuperba ſemꝑqꝫ inuidioſa malicia. ꝑfectioresquoſqꝫ vehemētiꝰ pulſans iuxta illd̓. Eſcaeius electa. Agit inqͣꝫ ⁊ nō ſine certa diuinidiſpēſatione cōſilij. qui quidē imꝑfectioresnō ſuꝑ illd̓ qd̓ poſſunt ferre tēptari permittit. faciēs cū temptatiōe ꝓuentū. ⁊ ꝑfectioribus nō modo glorioſiores ſꝫ numeroſioretparat ex hoſte triūphos ⁊ lōge ampliori ſo-

licitudine ⁊ calliditate multiplici ꝑs aduerſa vulnerare in nobis dexterā ſatagitqͣꝫ ſinſtram. nec tā corꝑis ꝓfecto qͣꝫ cordis laborat auferre ſub̓am. Et infra. Illic autē ſtudioſius repugnandū vbi grauior vrget neceſſitas. vbi totuꝫ belli imminet pondꝰ vbicolluctatiōis ratio vniuerſa cōſiſtit. Undnobis tota parat̉ aut victꝭ ignominioſa captiuitas vnde vīcētibꝰ gloria triumphalis.Hec deniqꝫ gratia ⁊ miſericordia dei in ſeruos eiꝰ ⁊ reſpectꝰ in electos illiꝰ vt in eorū interim finiſtrā quidē velut diſſimulās dextere ſemꝑ ſtudioſus ꝓtector aſſiſtat. Hinc eſtꝙ de ip̄o ꝓpheta teſtat̉. Prouidebā dn̄m incōſpectu meo ſemꝑ. qm̄ a dexteris eſt mihne cōmouear. Utinā mihi ſemꝑ a dextrꝭ ſisieſu bone vt ſemꝑ teneas manu dexterā meam. Scio em̄ ⁊ certus ſum ꝙ nulla nocebitaduerſitas ſi nulla dominet̉ iniqͥtas. Tondeat̉ interim ⁊ tundat̉ ſiniſtꝝ latus pulſet̉iiurijs. vellicet̉ opprobrijs. libens illud exponō dū a te cuſtodior. dū ſis ip̄e ꝓtectio mea.ſuꝑ manū dexterā meā. Idē in ẜmone. lxxx.v. Can̄. Aliud eſt aīmo virtute agi. aliud ſapientia regi. aliud dn̄ari in ꝟtute. aliud ī ſuauitate deliciari. Licet nāqꝫ ſapīa potens ⁊virtꝰ ſuauis exiſtat vt tn̄ ꝓprias quibuſcūqꝫreddamꝰ vocabulis ſignificātias. vigor virtute. ſapīam placiditas animi. cū ſpiritualiquadā ſuauitate demōſtrat. Hanc putoapoſtolo deſignatā. vbi poſt multa hortta ad virtutē ꝑtinētia. adiecit ꝙ ſapiētia eſt īſuauitate in ſpūſancto. Igit̉ reſiſtere vimrepellere que vtiqꝫ in ꝑtibꝰ ꝟ̓tutis deputahonor quidē ſꝫ labor. Nō eſt em̄ idē ip̄m hnorē tuū laborioſe defendere ⁊ quiete poſtdere. Nō idē virtute agi ⁊ virtute frui. Quiquid virtꝰ elaborat. ſapiētia fruit̉. ⁊ quod ſapiētia ordinat ⁊ deliberat. moderat̉ virtus⁊ exequit̉. Sapientiā ſcribe in ocio ait ſapiens. Ergo ſapiētie ocia. negocia ſunt. ⁊ quoocioſior ſapiētia eo exercitior in genere ſuoE regione virtꝰ exercitata clarior eſt. eoqꝫbatior quo officioſior. Et ſi quis ſapiētiamꝟ̓tutis amorē diffinierit. nō mihi a verꝭ deuiare videt̉. Ubi aūt amor eſt. labor non eſtſed ſapor. Et forte ſapiētia a ſapore denoīatur. quafi virtuti accidēs quoddā velut condimentū ſapidam reddat que ꝑ ſe infulſa ⁊aſperſa qd̓am mō ſentiebat̉. Nec dixerim rep̄hendendū ſi quis ſapīam ſaporē boni diffiniat. Itaqꝫ ad virtutē ſpectat tribulatōes