Fo.CCX CIIII
Eſt etiā lōga via qͣ ad deū venimꝰ Et ſpelit de me ⁊ mei ſil̓ibꝰ loquor. qͥ in tā lōgācionē ab eo diſceſſimꝰ ꝓpt̓ pctā. Ad euꝫ gͦediēs qͥs d̓r de lōga via venire. Poſt v̓ba gͦricta. fecit xp̄s facta. Cōſpice gͦ eū qualit̓ ilyipes accipiſest pr̄i gras agēs pedic hilis vt apponerēt turbe. ⁊ ī manibꝰ eorūultiplicauit. vt om̄es ꝓ ſuo libito colerēt. ⁊ multa ſuꝑerāt fragmēta. Cōſideualit̓. aſpicit illos comedere. ⁊ in ioeoꝝ letat̉. Cōſpice etiā illos qualiſuꝑ illo miraculo mirāt̉. ⁊ vnꝰ ad alterūloquēdo letant̉. ⁊ cū gr̄aꝝactiōe mādunō ſolū corꝑaliter. ſꝫ ſaltē aliqͥ ex ipſisliter forte refectionē ꝑcipiētes Sꝫ nūfuit ibi dn̄a noſtra. vt ⁊ ip̄a de panibꝰter mulieribꝰ porrigeret. ⁊ de ip̄aꝝ recrene gauderet. Scriptura de hͦ nō loquiu aūt meditare ꝓut dn̄s tibi donat.fuga dn̄i qn̄ voluerūt eū facere regēItē cōtra mundi honores.Capitulū. xxxvj.Oſtqͣꝫ dn̄s ſatiauit turbas vt ī ſuꝑiītractatu ꝯtinet̉. illi voluerūt euꝫcere regē. Cōſiderabāt nāqꝫ ꝙ poſꝝ neceſſitatibꝰ ſubuenire. ⁊ ſub tali reidebat̉ eis nō poſſe egere. Dn̄s aūt ih̓scognoſcēs volūtatē eoꝝ fugit ab eis in mōita ꝙ illi nō ꝑpenderūt nec eū inuenirepotuerūt. Noluit gͦ tꝑalit̓ honorari. Etſe quō ꝟe ⁊ nō ficte hūc fugit honorem.ſit em̄ diſcipl̓os ꝑ mare ⁊ ip̄e aſcēdit intē. vt ſi eū vlteriꝰ int̓ diſcipulos q̄rerēt.inuenire neqͥrēt. Diſcipuli aūt nolebātri ab eo. ſꝫ ip̄e coegit eos ītrare in nauiculā ⁊ trāſfretare. Bonū erat ip̄oꝝ deſiderium ſtare ſcꝫ velle cū dn̄o ſuo ſꝑ. ſꝫ ip̄e alit̓ ꝓuidebat. Cōſpice nūc gͦ eos quō īuite ab eodſicēdūt. ⁊ quō dn̄s ih̓s coegit eos on̄densſe ita velle ꝙ vadāt in nauē ſine ip̄o.pi humilit̓ obediūt qͣꝫtūcūqꝫ gͣue ⁊ duꝝdeat̉ eis. Sic qͦtidie ſpūalit̓ nobiſcū facitfollemꝰ em̄ ꝙ ip̄e a nob̓ diſcederet vllo tꝑeſꝫ ip̄e alit̓ ſe hꝫ cū aīa. vadit ⁊ redit ꝓ ſuo vele ſꝫ ꝓ nr̄o bono. Propt̓ qd̓ audire te volo.nhac victoria dicat Bern̄. Ait eī ſic ſerſe. xxxij. ſuꝑ Can̄. Cū ſpōſus vigilijs eerit ſubito dū teneri putat̉ elabit̉. ⁊ rurſꝰ lacrimāti ⁊ infectāti occurrēs cōp̄hēdi patit̉ſꝫ mime retineri dū ſubito qͣi e manibꝰ euoatſe ſi inſtiterit p̄cibꝰ ⁊ fletibꝰ deuota aīma
denuo reuertet̉. ⁊ volūtate labioꝝ non fraudabit eā. Sꝫ rurſum mox diſꝑebit ⁊ nō videbit̉. niſi iteꝝ toto deſiderio reqͥrat̉. Ita gͦ⁊ in hoc corꝑe pōt eſſe de pn̄tia ſpōſi freq̄nẜleticia ſꝫ nō copia. qꝛ ⁊ ſi viſitatio letificat. ſꝫmoleſtat viciſſitudo. ⁊ hͦ tādiu neceſſe eſt pati dilectā. donec ſel̓ depoſita corporee ſarcine mole auolet ⁊ ip̄a leuata pēnis deſideriorum ſuoꝝ libere iter carpēs ꝑ cāpos ꝯtēplatiōis. ⁊ mēte ſequēs expedita dilectū qͦcūqꝫierit. Nec tn̄ vel in trāſitu p̄ſto erit ſic oī anīe.niſi illi dūtaxat quā ingēs deuotio ⁊ deſideriū vehemēs ⁊ p̄dulcis affectꝰ. ſnōſam ꝓbat ⁊ dignā. ad quā gr̄a viſitādi acceſſuꝝ ꝟbum decorē induit formā ſponſi accipiens.Itē in ẜmone. lxxiiij. Can̄. Forte iō ſubtraxit ſe qͦ auidiꝰ vocaret̉. teneret̉ fortiꝰ. Nam ⁊aliqn̄ ſimidabat ſe longiꝰ ire. nō qꝛ hͦ volebat.ſꝫ qꝛ volebat audire māe nobi. qm̄ adueſꝑaſcit. Ergo iſtiꝰ modi piā ſimitatiōꝫ. imo ſalutarē diſpēſatiōem. quā tūc corꝑalit̓ v̓bū corpua interdū exhibuit. nō ceſſat idētidē n̓bū ſpiritꝰ mō ſuo ſpūali cū deuota ſibi aīa ſeduloactitare. Preteriēs teneri vult. abiēs reuocari. ⁊ ire quidē illi diſpēſatoriū. redire ꝟo ſꝑvolūtariū eſt. vtrūqꝫ aūt plenū iudicij ac penes ip̄m hoꝝ rō. Nūc ꝟo cōſtat in aīma fieri huiꝰ cemodi viciſſitudines eūtis ⁊ redeūtis ꝟbi. ſic̄ ait. vado ⁊ venio ad vos Itē modicū ⁊ nō videbitꝭ me ⁊ iteꝝ modicū ⁊ videbitis me. O modicū ⁊ modicū. o modicū etlongū Iie dn̄e. modicū dicis ꝙ nō videbimus te. Saluū ſit ꝟ̓bū dn̄i mei. ⁊ multū longū ēⁱ valde nimis. Uerūtn̄ vtrūqꝫ veꝝ. ⁊ modicū meritꝭ ⁊ nō modicū votis. Habes vtꝝ/qꝫ in ꝓph̓a. Si morā fecerit inqͥt expecta euꝫ.qꝛ veniet ⁊ nō tardabit. Quō nō tardabit ſimorā fecerit. niſi ꝙ ad meritū ſatis eſt. nō tn̄ſatis ad votū? Porro anima amās votꝭ fertur. ⁊ trahit̉ d̓ſiderijſ. diſſimulat merita. maieſtati oculos claudit. aperit volūtati. ponēbſpem in ſalutari ⁊ fiducialiter agēs ī eo. Intrepida deniqꝫ ⁊ inuerecūda reuocat ꝟbum.⁊ cū fiducia repetit delicias ſuaſ. ſolita libertate vocās nō dominū ſed dilectū. ⁊ dicens.Reuertere dilecte mi. Idē decimoſeptimoCan̄. Has alternare vices non ceſſat ī hisdoſecratōibꝰ ⁊ ml̓to imbre lacrimaꝝ q̄ſitꝰ aſtu/ qui ſpirituales ſunt. vel quos potius ſpirituales perinde ipſe creare intendit. viſitanẜ̓diluculo. ⁊ ſubito probans. Hucuſqꝫ Bernardus. Habes ergo quomodo dominusieſus ſpūalit̓ viſitat aīaꝫ atqꝫ ab ea diſcedit