Reditationes uite chriſti

Quomodo voluerūt p̄cipitare dominūde ſupercilio montis.Capitulum xxxiijUm rediſſet dominꝰ Ieſus nazareth. ⁊ illi ab eo miracula peterēt. etip̄e eos miraculis indignos oſtēderet. furore accēſi expulerūt eū extra ciuitatēBenignꝰ gͦ dominꝰ ante eos fugiebat ⁊ illiꝑſequebant̉ eū. Quid tibi videt̉. Intm̄ furor eoꝝ exarſit ⁊ creuit ꝙ ip̄m vſqꝫ ad ſuꝑcilium mōtis duxerūt vt eū inde p̄cipitarent.Dn̄s ꝟo diuina ꝟ̓tute tranſiēs ꝑ mediū illorum ibat. nondū em̄ mori elegerat. Et dic̄hic gloſa. Ꝙ d̓r ꝙ cū dn̄s ih̓s de manibꝰ illoꝝ elapſus de mōte deſcēderet. ⁊ ſub rupelateret. ſaxū ſubterfugit ⁊ locū ei dedit qͣꝫtaerat ſua capacitas ac ſi fuiſſet de cera. ⁊ rugeveſtis ip̄iꝰ ibi remāſerunt ac ſi ibi ſculpte eſſent. Cōſpice ergo eū ante eos fugientē ⁊ latentē ſub rupe. ⁊ cōpatere afflictionibꝰ ſuis.⁊ in humilitate ac patientia ipſum imitariconeris.De habēti manū aridā ⁊ a dn̄o curatoCapitulū. xxxiiij.Uadā die ſabbati docebat dn̄s Ieſus in ſynagoga. Et ibi erat qͥdamhabēs manu aridā. ⁊ fecit eū Ieſusſtare in medio ⁊ queſiuit ab illis ſapiētibus.ſi liceat in die ſabbati bene facere. Ip̄i verotacuerunt. Dixit ergo ih̓s habēti manū aridam. Extēde manu tuā. ⁊ ſanatꝰ eſt. Pluries in diebꝰ ſabbatoꝝ fecit dn̄s miracl̓a adꝯfuſionē iudeoꝝ. qͥ carnaliter legē intelligebant. quā deꝰ ſpūaliter obſeruari volebat.Nō em̄ in die ſabbati a bono erat abſtinendū ⁊ oꝑbꝰ charitatꝭ. ſed a peccatis ⁊ oꝑibuſſeruilibꝰ. At illi ſcandalizabant̉ inde multū⁊ cōſpirabāt ꝯtra eū ac dicebant. Nō eſt hichomo a deo qui ſabbatū nō cuſtodit. Dn̄sautē ꝓpterea nō dimittebat. īmo ſtudioſiusfaciebat vt eos erueret ab errore. Cōſideraeū ergo in p̄dictis oꝑationibꝰ. ⁊ eius exēplonō ceſſes a bono oꝑe. qͣꝫuis alius inde ſcandalizet̉ iniuſte. A bono nāqꝫ opere neceſſario ad ſalutē aīme ac etiā ad ꝓfectū ſpiritusconferēte. ceſſare nō debes ꝓpter alicuiꝰ ſcādaluꝫ. A cōmodo vero corꝑali ẜm perfectecharitatis exigentiā abſtinendū eſt propterſcandalū fratris. Propter qd̓ dicit apoſtolus ad Roma. xiiij. Bonū eſt non maducare carnē ⁊ nō bibere vinū. neqꝫ in quo fratertuus offendit̉ aūt ſcandalizatur. aut infir-

matur.De multiplicatōe panū. ⁊ quomodo ſediligentibꝰ ſubuenit.Capitulū. xxxv.Eduabꝰ vicibꝰ legit̉ ꝙ benignꝰ dominꝰ multiplicauit paucos panes.⁊ inde multa milia hominū ſatiauitTu tamē redige in vnā meditatiōem. ⁊ ī eacōſidera verba ⁊ facta ip̄iꝰ. Dixit enim tuncMiſereor ſuꝑ turbā. qꝛ ecce iā triduo ſuſtinent me: nec habēt qd̓ manducēt. ⁊ ſi dimifero eos ieiunos deficiēt in via. Quidā enimex eis delōge venerūt. Et poſtea panes ml̓tiplicauit ita ꝙ om̄es comederūt abundanter. Cōſidera ergo hic plura ⁊ bona. ⁊ ſpecialiter quomō dn̄s Ieſus erat miſericors etcurialis ⁊ gratꝰ. quō diſcretꝰ ⁊ circūſpectusPrimo gͦ cōſidera ꝙ erat miſericors. qͦamiẜicordia traxit eū ad ſubueniendū illis. ⁊ideo dic̄ miſereor ſuꝑ turbā. Nā ⁊ miſericordia eiꝰ plena ē terra Scd̓o erat curialis ⁊gratꝰ ex cā quā aſſignat. qꝛ ecce inqͥt iam triduo ſuſtinēt me. Uide curialitatē ⁊ gratitudinē magnā ac mirabileꝫ. Nā qͣſi ꝓ bn̄ficioab eis recepto ſic loqͥt̉. cū in ꝟitate ip̄oꝝ bonū eſſet ⁊ nō ſuū. Sꝫ ſic eſt vt alibi d̓t. Delicie ſue ſunt eſſe cū filijs hoīum. cū ſibi nilboni accreſcat. nob̓ aūt ꝓueniat ſalꝰ. Illoaūt qͥ eū ſequūt̉ ⁊ p̄cepta ⁊ monitiōes eiꝰ cuſtodiūt diligit dn̄ſ. nec manū ſuā eis clauditqͥn ſubueniat cū expedit eis. Tertio diſcretus ⁊ circūſpectꝰ fuit. eo ꝙ ꝯſiderabat eoꝝ īdigētiā ⁊ īpotētiā. qͣlit̓ deficere poterāt. ⁊ qͣliter aliqͥ eoꝝ de lōge venerāt. Uides gͦ qͣꝫ ſapida ⁊ qͣꝫ melliflua iſta ꝟ̓ba fuerūt. Sic qͦtidie nob̓ ſpūalit̓ ꝯtingit. Nō em̄ habemꝰ qͦdmāducemꝰ niſi ip̄e det. ⁊ ī via deficimus.nos ieiunos dimittit. ⁊ ſine ip̄o nō poſſumꝰnob̓ ī aliqͦ ſpūali negocio ꝓuidere. Nō gͦ habeamꝰ elatiōis materiā cū de manu dn̄i alquā ꝯſolatōꝫ ꝑcipimꝰ. vl̓ cū aliquē ꝓfectumſpūal̓ exercitij ſentimꝰ qꝛ nō a nob̓ ſꝫ ab ip̄oeſt. Et iō ſi bn̄ attēdimꝰ qͣꝫto ꝑfectiores fuerint ẜui dei. ⁊ d̓o ꝓpinqͥores. ⁊ in donis eiusexcellētiores. tāto humiliores videbis quianihil ſibi attribuūt niſi pctā ⁊ defectꝰ. ⁊ qͣꝫtoqͥs ei magis appropinqͣt. tāto eſt ampliꝰ illuminatꝰ. ⁊ ideo dei magnificētiā ⁊ miſericordiā clariꝰ videt. ⁊ ſic in eo locū habere nō poteſt ſuꝑbia vel vana gloria. que ex ignorātiececitate ꝓcedūt. Nō eī qͥ deū vl̓ ſe bn̄ cognoſceret ⁊ examinaret. ſuperbire poſſet.