Reditationes uite chriſti

iuuentute oꝑa facere ꝟtuoſa. ſed mō mirabili ⁊ incognito. ac retroactꝭ tꝑibꝰ inauditoſe vicꝫ reddendo in ꝯſpectu hoīm inutilē ⁊abiectū ⁊ inſipientē. vt deuote ⁊ ſine om̄i temeraria aſſertiōe cogitari pōt. Nulla tn̄ inhac meditatōe tibi affirmo. q̄ ꝑ aucͣtē ſacreſcripture vel doctoꝝ ſacroꝝ non ꝓbant̉. vtetiā in pͥncipio tibi dixi. Subtrahebat gͦ ſea ꝯſortio ⁊ ꝯuerſatōe hoīm. Ibat ad ſynagogā (.i. ecc̄iam) ſtabat multū ibi in or̄one.in loco viliori ſe ponēs. redibat domū. ſtabat cū mr̄e. ⁊ aliqn̄ ſuū nutricium adiuuabat. ꝑtrāſibat eundo ⁊ redeundo int̓ hoīesac ſi nō videret hoīes. Mirabant̉ cūcti cernētes iuuenē tā ſpecioſum nihil facere qd̓apparebat laude dignū. Expectabāt em̄ ꝙmagnifica faceret. ⁊ oꝑa ꝓbi viri. Cū em̄ puer erat ꝓficiebat etate ⁊ ſapīa corā deo ⁊ hominibꝰ. ſed creſcēs ⁊ ꝑueniens a. xij. āno vſqꝫ. xxx. ⁊ vltra. nulla oꝑa faciebat p̄tendētiaſpeciē aliquā ꝓbitatis ⁊ virilitatꝭ. ſtupebantvehement̓ ⁊ deridebāt eū dicentes. Iſte eſtqͦdā inutil̓. ip̄e ē idiota ⁊ hō de nihilo ⁊ ſtultus ⁊ inſipiēs. Nec etiā lr̄as diſcit. ⁊ int̓ gentes in ꝓuerbiū venit. ꝙ erat grādis ⁊ captiuus. Et hūc viuendi morē ſic tenacit̉ tenebat ⁊ ꝯtinuabat ꝙ apud oēs cōiter erat vilis. ⁊ abiectꝰ reputabat̉. Qd̓ bn̄ ante ꝑꝓphetā dictū fuit in ꝑſona eiꝰ. Ego ſum vermis ⁊nō hō ⁊c̄. Uides gͦ qͦd faciebat nihil faciendo. reddebat ſe vilē ⁊ abiectū vt dixi om̄ibꝰ.ſed an hͦ tibi paꝝ videt̉. ip̄e qͥdē non indigebat ſed ego. Certe in oꝑbꝰ nr̄is nullū maiꝰreputo nec difficiliꝰ cognoſco. Ad altiſſimūgradū mihi ꝑueniſſe videt̉. qͦ ad hoc ꝑuenit.vt ex corde ⁊ anīo vero nō ficto ita ſe vincitac dn̄at̉ aīo ſuo. ac ſuꝑbo ſuꝑcilio carniſ ſueꝙ nolit aliqͦd reputari. ſed ſꝑni vt abiectꝰ etvilis. Maiꝰ eſt hͦ qͣꝫ vincere vrbes iuxta ſententiā Salomōis Prouer. xvj. dicētꝭ. Melior eſt patiēs viro forti. ⁊ qͥ dn̄at̉ aīo ſuo expugnatore vrbiū Uſqꝫ qͦ g ꝑuenias ad hūcgradū nihil tibi videarꝭ feciſſe. Nā cū in veritate oēs ſimꝰ inutiles etiā cū oīa bn̄ fecerimus iuxta ꝟbum dn̄i. qͦuſqꝫ in hͦ abiectionis gradu nō ſumꝰ. adhuc ī ꝟitate nō ſtmꝰ.ſed in vanitate ꝯſiſtimꝰ ⁊ ambulamus. Qd̓etiā apl̓s māifeſte on̄dit di. ad Gal̓. vj. Quiſe exiſtimat aliqͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit. Si gͦ q̄ras quare dn̄s ih̓s hoc faciebat.Rn̄deo tibi. nō qꝛ indigeret. ſed vt nos inſtrueret. Un̄ ſi nō diſcimꝰ. inexcuſabiles ſu-

mus. Abhoīabile ꝓrſus eſt. ſi ſe erigit vmiculus ⁊ vermiū eſca futurꝰ. vbi ſic ſe humilians abiecit dn̄s maieſtatꝭ. Si aūt abſurdū alicui videat̉. ꝙ ſic inutilit̓ ſtaret. ⁊ ꝙ euāgeliſte multa obmiſerūt. ⁊ ſil̓ia dicat. rn̄de/ri p̄t ꝙ nō erat inutile tante vtutꝭ exēplū p̄bere ⁊ facere. īmo erat vtiliſſimū ⁊ oīm v̓tutum rectū ac ſtabile fundamētū. Sed ⁊ exꝟbis ip̄iꝰ in euāgelio Ioh̓. xvj. ſic habemꝰCū venerit paraclytꝰ quē ego mittā vob̓ apr̄e ſpūꝫ veritatꝭ qͥ a pr̄e ꝓcedit. ille teſtimoniū ꝑhibebit de me. ⁊ vos teſtimoniuꝫ phibebitis. qꝛ ab initio mecuꝫ eſtis .ſ. p̄dicatores. Et petrꝰ in electōne ſctī Matthie apl̓idicit. Oportet ex his viris ⁊c̄. qͦ intrauit int̓nos dn̄s ih̓s incipiens a baptiſmate ioh̓is⁊c̄. Tūc aūt erat incipiēs qͣi annoꝝ. xxx. ſednec ip̄e ioh̓es eius p̄curſor fuiſſet. ſi dn̄s ieſus pͥus eo p̄dicare cepiſſet. Itē ſi pͥus incepiſſet. quō nō fuiſſet notꝰ in tot annis a vicinis. qͥ dicebāt. Nōne h̓ eſt fabri filiꝰ. cū poſtea in paruo tꝑe filiꝰ dauid vocaret̉ etiaꝫ eſocijs. Si gͦ citius incepiſſet. vel aliqͣ notabilia feciſſet. ſcripta eſſent vl̓ ſaltē aliqua exeis. nec ſic ex toto oēs euāgeliſte tacuiſſentHoc aūt qd̓ dico videt̉ ip̄e Bern̄. ſentire vthabebis in ꝓximo tractatu in vltima aucͣteQuōcūqꝫ ſe habeat ꝟitas. ego ſic meditaripiuꝫ valde puto. Fabricabat gͦ dn̄s ih̓s ſicfaciendo gladiū hūilitatꝭ vt ꝑ ꝓph̓am fueratdictū ei. Accingere gladio tuo ſuꝑ femur tuum potētiſſime. Nullo qͥppe decētiꝰ gladioqͣꝫ hūilitatis. decebat ſuꝑbū aduerſariū iugulare. Nā gladio ſue magnitudinis nō legimꝰ ꝙ fuerat vſus. ſed potiꝰ ꝯtrariū ꝓ illotꝑe. qͦ maxime indiguiſſet. ſcꝫ tꝑe paſſiōis.Idē ꝓpheta ꝯq̄ſtus eſt ad deū pr̄em ꝓ filiodicens. Auertiſti adiutoriuꝫ gladij eius. ⁊nō es auxiliatꝰ ei in bello. Habes gͦ quōdn̄s ih̓s cepit pͥus facere qͣꝫ docere. Docturus eī erat. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſuꝫ ⁊ hūiliscorde. Hoc gͦ pͥmo facere voluit. ⁊ nō ficteſꝫ ex corde faciebat. ſic̄ ꝟe ⁊ ex corde hūiliserat ⁊ mitis. Nō poterat ī eū cadere ſimulatio. ſꝫ potiꝰ intm̄ fundauit ⁊ ꝓfundauit ſe inhūilitate ⁊ vilitate ⁊ abiectōe. ⁊ ſic etiā ſe inꝯſpectu oīm ānihilauit. ꝙ etiā poſtqͣꝫ p̄dicare incepit. ⁊ loqͥ altiſſima ⁊ dīna. ⁊ etiā facere miracula ⁊ magnifica oꝑa. non reputabant eū. ſed vilipendebant ⁊ deridebāt. dicentes. Quis eſt hic? Nonne hic eſt fabriſlius: et alia ſimilia deriſoria et deſpectiua