Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCXXXVr
Einzelbild herunterladen
 

CCXXXVFo.

imn veſtrā reddite ip̄m mihi. qꝛ ſine ipſoere poſſuꝫ. O fili dilectiſſime vbi es;quid eſt de te: apud quē nūc hoſpitarꝭ;quid ad patrē tuū rediſti in celū? Scio em̄ius es dei filiꝰ. Sed quomō mihies ſed nunqͥd inſidioſe ab aliquo esScio em̄ verus homo es ex mes. alias te ab herode queſituꝫ in egyortaui. Pater tuꝰ te ab om̄i malo cuat fili mi. Indica mihi fili mi vbi ſisveniam ad te. vel tu redi ad me. parce mihacvice. qꝛ nunqͣꝫ ampliꝰ continget mihi vtſtodiā negligent̓. Nunqͥd aliquā offeneci tibi fili mi ꝓpter quā ergo cauſaꝫ retia me? Scio dolorē cordis mei cos. O fili mi ne tardes venire ad me.exquo natꝰ es vſqꝫ modo ſine te fui.vel dormiui. niſi nunc ſolū. aūtete neſcio qualit̓ hoc factuꝫ ſit. tucis qꝛ tu es ſpes mea. vita mea. omne boeum. ſine te eſſe poſſum Indicavbi tu es. quomō te valeā inuenirealibꝰ ſimilibꝰ dictꝭ ſe mater nocteꝫ anbat ſuꝑ dilecto filio ſuo. Mane verodie tempeſtiue domū exeūtes. que etiā circūſtantia loca. pluias patebat reditꝰ. Sicut de ſenistredire piſas. poſſet ire podium borichi colle alia loca. Die ergo ſequētlibant alias vias q̄rentes int̓ cognatos notos. quo etiā tunc inuento mat̉jſi ſine ſpe anxiabat̉ poterat conſolari. Tercia vero die redeūtes in hieruſalemerūt in templo ſedenteꝫ in mediovrū. tunc ip̄a videns exhylarata qͣſicens genuflexit lachrymis deogit. Puer aūt ieſus videns matrē ventad. quē ip̄a inter brachia ſuſcipiēs etiringēs oſculās dulciter ponit vultuꝫ adnullū. tenēs in gremio ſuo aliquātulūcueo ſic reqͣeuit. neqꝫ em̄ tūc aliqͥd teneritudine dicere potuiſſet. Poſtea reſpicienstum dicit. Fili qͥd feciſti nob̓ ſic. ego pr̄ tuſtio q ī his em̄ pr̄is mei ſunt oꝫ me.dubd verbū illi intellexerūt. Dicit eiſater. Fili volo redeamꝰ ad domuꝫ noira vis redire nobiſcū? Et ille. ego faciam qd̓ placuerit vob̓. redijt illis naza.lidiſti afflictionem mr̄is in p̄dictotio. Sed qͥd fecit p̄dictꝰ puer ī iſto tri-

duo. Conſpice etiā attente quomō ſe reducit ad aliqd̓ hoſpitale pauperū. Etiāverecundia petit ſe hoſpitari. ibidē comedit hoſpitabat̉ cum pauperibꝰ ieſus pauper. Conſpice ſedentem inter doctoresvultū placido. ſapienti reuerenti. audiebat interrogabat eos qͣſi ignorans. quodex humilitate faciebat. etiā ne illi verecūdarent̉ ſuper mirabilibꝰ reſpōſis eiꝰ.ſiderare autē potes in p̄dictis tria valde notabilia. Primuꝫ deo vult adherere. debet inter cōſanguineos ꝯuerſari. ſedab eis diſcedere. Nam puer ieſus a ſe dimiſit dilectiſſimā matrē. cum operibus patris ſui intendere voluit. etiā poſtea queſitus inter cognatos notos inuentꝰ nonfuit. Secundū qui ſpiritualiter viuitnon miret̉ ſi aliquādo mente arida remanens videt̉ ſibi ſe eſſe derelictū a deo. cumetiā matri dei hoc cōtigerit. ergo mente tabeſcat. ſed diligent̓ eum querat ī ſacrismeditationibꝰ bonis operibꝰ ꝑſiſtendo.reinueniet. Terciū non debet quiseſſe ꝓprij ſenſus vl̓ ꝓprie voluntatis. Naꝫdominꝰ ieſus dixiſſet oportebat euꝫ operibus patris intēdere. mutauit conſiliuꝫ.matris voluntatē ſecutus eſt. receſſit cuꝫea nutricio ſuo erat ſubditus illis. Inetiā admirari potes humilitatē ip̄ius. deplenius infra ꝓximo dicemus.Quid dominꝰ fecit a duodecimo annovſqꝫ ad triceſimū annū. Capl̓m. xvj.Euerſus ergo dominꝰ ieſus a templo hieruſalē cum parentibꝰ ſuis īciuitatē nazareth. erat ſubditus illis. habitauit ibidem eis ab inde vſqꝫad principiū triceſimi anni. Nec in ſcripturis reperit̉ in toto iſto tempore aliqͥd fecerit quod mirabile videt̉ valde. Quid ergomeditabimur imaginabimur ip̄m feciſſe? Stetit ne dominꝰ ieſus ocioſus tātopore. vt nihil faceret dignū recitatōe ſcriptura? Si enim feciſſet. cur non fuiſſet ſcribolētes rebamꝰ te. Et ille. qͣre me q̄rebatꝭ ptum ſicut reliqua facta ſua: Omnino ſtupͥor videt̉. Sed attende hic bene. quia patenter videre poteris nihil faciendo fecitmagnifica. Nihil enim de factis ſuis a myſterio vacat. ſed ſicut virtuoſe operabatur.ſic virtuoſe tacebat. quieſcebat. ſe ſubtrahebat. Magiſter ergo ſummus aliquādodocturus virtutes viam vite. cepit a ſuaLL 5