CCXXXFo.
mmne diligebat cognoſcebat ꝓpter idola renqui a peccatoribꝰ ⁊ inhonorari. ⁊ ex comaſſione quā habebat ad aīas ad imagineꝫluā creatas qͣs cernebat miſerabiliter et qͣſiiiuerſaliter dānari. ⁊ erat ſibi maior penafucaat paſſio corꝑalis. Nam ꝓpter hac tolidī ſuſtinuit illā. Uides qͣꝫ pulcra ferculatibi ꝓpinata ſunt. ſi vis eoꝝ ſentire dulceem. ea rumina diligēter ⁊ ſepe.Secunda feriatiuitate xp̄i ⁊ alijs. Capl̓m. viijQueniente autenouē menſiū termino. exijt edictuꝫab imꝑatore vt deſcriberet̉ vniuervrbis. ſcꝫ quilibet in ciuitate ſua. Cūqꝫh ire vellet in ciuitatē ſuā ſcꝫ bethleeꝫ.et inſtare tempꝰ partꝰ ſue ꝯiugis. duxitecū. Uadit gͦ iterū dn̄a hoc lōgo itineī bethleē eſt ꝓpe hieruſalē ꝑ qͦnqꝫ vl̓ ſexria Ducūt autē ſecū bouē ⁊ aſinum. ⁊it ſicut pauꝑes mercatores beſtiarum.Cū aūt fuerūt in bethleē. quia pauꝑes erātllti ꝯcurrerāt ꝓ eadē cauſa) hoſpitiūre nō potuerūt. Cōpatere hic dn̄eice ip̄am delicatā ⁊ iuuenē (quindecimem̄ erat annoꝝ ex lōgo itinere fatigatā. ⁊ cūperecūdia inter gētes cōuerſantē. querētembi quieſcat ⁊ nō inuenit oom̄es licentiāt eā ⁊lociū eiꝰ ⁊ ſic cogūt̉ diuertere ad qͣꝫdā viā cotā vbi hoīes temꝑe pluuie diuertebāt.ioſeph qͦ exat magiſter lignariꝰ forteliter ſe clauſit. Nūc aūt diligētiſſime īhpice omīa. maxime qꝛ referre intendo q̄ abdn̄a reuelata ⁊ oſtēſa fuerūt. ꝓut a qͦdaꝫio nr̄i ordinis fidedigno habui. cui puuelata fuiſſe. Cūqꝫ veniſſet hora partꝰſgin media nocte dn̄ice diei. ſurgens ꝟgoauit ad quandā columnā q̄ ibi erat.hͦ vero ſedebat meſtꝰ. ex eo forte ꝙ n̄poterat̉ q̄ decebāt parare. Surgēs gͦ ⁊ accie feno p̄ſepis ꝓiecit ad pedes domiertit ſe in aliā partē. tūc filiꝰ dei eternide matris vtero ſine aliqua moleſtiaſelleſione in momēto ſicut erat in vtero ſicſſt extra vterū. ſuꝑ fenuꝫ ad pedes matrisſue ⁊ mater in cōtinenti ſe inclinās. recollibens eū ⁊ dulciter amplexans poſuit in greuo. ⁊ vbere de celo pleno a ſpirituſanocta cepit lauare ſiue linire ipſum ꝑ toium cū lacte ſuo. quo facto īuoluit eū ī velocapſtis ſui. ⁊ poſuit eū in preſepio. ⁊ tūc bos
⁊ aſinus flexis genibꝰ poſuerūt ora ſuper p̄ſepium. flātes per nares ac ſi ratione vtentes cognoſcerēt ꝙ puer ſic pauperrime contectus calefactiōe tēpore tāti frigoris indigebat. Mater vero flexis genibꝰ adorauit.⁊ gratias agēs deo dixit. Gratias tibi agodn̄e ſancte pater qui filiū tuū mihi dediſti.⁊ adoro te deꝰ eterne. ⁊ te filiū dei viui ⁊ meum. Ioſeph aūt ſimiliter adorauit eū ⁊ accipiens ſellā aſini ⁊ extrahēs de ea cuſtinellūde lana ſiue bora poſuit iuxta preſepe vt domina ſuꝑ eo ſederet. Ip̄a ergo ſe poſuit ibiad ſedendū. ⁊ ſellā poſuit ſubtus cubituꝫ. ⁊ſic ſtabat domina mūdi tenēs vultū ſuū ſuper preſepe innixa oculis ⁊ toto affectu ſuꝑdilectiſſimū filiū ſuū. Hucuſqꝫ de reuelation His ergo ſic oſtēſis diſparuit domina ⁊ remāſit angelꝰ ⁊ dixit eidē laudes magnas. quas etiā ille mihi dixit. ſed nec diſcēdi nec ſcribēdi aptitudinē habui Uidiſtiortū ſacratiſſimi principis. vidiſti ſimul ⁊ ꝑtum regine celeſtis. ⁊ in vtroqꝫ artiſſimampaupertatē potuiſti cōſpicere. multis neceſſarijs indigere. Hanc virtutē altiſſimā dominꝰ reinuenit. Hec eſt illa euāgelica margarita ꝓ qua emenda om̄ia ſunt vendenda.Hec eſt totiꝰ ſpiritualis edificij primū fundamentū. Nā cū ſarcina tēporaliū rerū ſpiritus ad deū nō poteſt aſcendere. de qua dicebat beatus Franciſcꝰ. Paupertateꝫ fratres noueritis eſſe ſpiritualē viam ſalutis.tanqͣꝫ humilitatis fomentū ⁊ perfectiōis radicem. Cuiꝰ eſt fructꝰ multiplex ſed occultꝰMagna ergo nobis eſt verecūdia ꝙ eā nōamplectamur toto poſſe. ſed oneramur ſuperfluis. quādo mūdi dominꝰ ⁊ dn̄a matereius eā ſic ſtrictiſſime ac ſtudioſiſſime ſeruauerūt. De qua ſic dicit Bernardꝰ in ſermone pͥmo in vigilia natiuitatis dn̄i. qui ſic ītipit Sonuit vox. Abundabat in terris hecſpecies ⁊ neſciebat homo preciū eius. Hācitaqꝫ dei filiꝰ concupiſcens deſcendit. vt eaꝫeligat ſibi ⁊ nobis quaqꝫ ſua eſtimatione faciat p̄cioſam. Adorna thalamūſycū. ſed hu tuūmilitate ⁊ pauꝑtate. in his complacꝫ ſibi pānis. maria teſtimoniū perhibēte. His ſericis delectat̉ inuolui ⁊ abominationes egyptiorū immola deo tuo. Hucuſqꝫ Bernardus. Idē in quinto ſermone natiuitatꝭ. ſermo incipit Benedictꝰ deus ⁊ pater. Deniqꝫpopulū ſuū conſolatur. Uis noſſe populūeius Tibi d̓relictus eſt pauper ait homo ẜm