Meditationes uite chriſti

duo cantica pulcerrima. ſcꝫ Magnificat etBenedictꝰ facta fuerūt. Domina ꝟo ſtanspoſt aliquā cortinā ne videret̉ ab hominibꝰqui cōuenerāt ad circumciſionē Ioh̓is auſcultabat attēte ad canticū illud in quo defilio ſuo fiebat mentio. ⁊ om̄ia cōferebat incorde ſuo ſapiētiſſime. Tandē valefacienselizabeth ⁊ zacharie. ac benedicens Iohanni redijt ad domū ſue habitatiōis in Nazareth. In qua reuerſione pauꝑtatē eius ad me/ gaudēter ſtaret cū ea. Unde tribulatōe ceſuioriā reuoca. Redit em̄ ad domuꝫ in quanec panē nec vinū nec alia neceſſaria eſt inuentura. Sed nec poſſeſſiōes habebat necpecuniā. Stetit his tribꝰ menſibꝰ apud illos forte opulētos. Nūc autē redit ad pauꝑtatem ſuā. ⁊ vt ꝓprijs manibꝰ laborando victum ꝓcuret. Cōpatere ſibi ⁊ in amorē paupertatis accēdere.¶ Quomodo Ioſeph voluit dimittere mariam. ⁊ quomodo deꝰ ꝑmittit ſuos tribulaCapitulū. vij.Um autē ſimul habitarēt domina⁊ ſpōſus eius Ioſeph ⁊ creſcēte Ieſu in vtero matris. ꝑpendēs ioſephip̄am grauidā eſſe. doluit vltra modū. Attende hic bene quia ml̓ta pulcra diſcere poteris. Si dubitas quare dominꝰ voluitmatrē ſuā habere virū cū ſemꝑ vellet eā virginem eſſe. Reſpōdet̉ ꝓpter tria. vt ſcꝫ ne grauida infamaretur. vt viri miniſterio ⁊ ſocietate frueret̉. Et vt diabolo partus filij deioccultaret̉. Cōſpiciebat ergo Ioſeph cōiugem ſuā ſemel ⁊ pluries. dolebat ⁊ turbabatur. ⁊ eidē vultū oſtēdebat turbatū. et oculos auertebat ab ea tanqͣꝫ a mala. ſuſpicanheam ex adulterio cōcepiſſe. Uides qͦmodo deꝰ permittit ſuos tribulatiōibus vexari ⁊ temptari ad ipſorū coronā. Cogitabatautē eā occulte dimittere. Uere de hoc dicipoteſt ꝙ eius laus eſt in euāgelio. Dicit̉ em̄ibi ꝙ erat vir iuſtus. magne nāqꝫ virtutiserat. Cū em̄ cōmuniter dicat̉ ꝙ quaſi ſumme verecūdie. doloris. ⁊ furoris ſit viro. adulterium vxoris. tamen ip̄e virtuoſe ſe temperabat ⁊ accuſare nolebat. patienter hancmagnā pertrāſibat iniuriā. non ſe vindicāẜſed pietate victus cedere volens. occulte volebat eam dimittere. Sed nec domina per / nōquia corporalis recluſio nihil aut parum ſttranſiuit abſqꝫ tribulatione. perpendebatenim ⁊ videbat eū turbatū. ⁊ de hoc etiamipſa turbabat̉. Humiliter tamen tacebat ⁊occultabat donum dei. Potius volebat re

putari vilis qͣꝫ ipſum ſacramētū dei ꝓpalare⁊ de ſe aliquid loqui quod ad iactantiā putaretur pertinere. Rogabat autē dominumvt ip̄e remediū apponere dignaret̉. et hancſibi ⁊ viro ſuo tribulationē auferret. Uideqͣꝫ magna tribulatio ⁊ anxietas erat eis. ſeddominꝰ ꝓuidit vtriqꝫ. Miſit ergo angeluꝫſuū qui dixit ioſeph in ſomnis ꝙ vxor eiusde ſpirituſancto cōceperat ⁊ vt confident̓ ⁊ſante redijt conſolatio magna. Sic et nobis contingeret ſi in tribulationibꝰ patientiaꝫ habere ſciremꝰ. Nā deus poſt tempeſtatem tranquilluꝫ facit. Nec dubitare debesquia nō permittit eas ad ſuos venire niſi ꝓvtilitate eoꝝ. Queſiuit Ioſeph de hac conceptione mirifica que ei dn̄a diligenter narrauit. Remanet ergo ⁊ ſtat Ioſeph gaudēscū ſua cōiuge benedicta Et vltra qͣꝫ dici poſſit eam caſto diligit amore. ⁊ curā ipſiꝰ fideliter gerit. ⁊ domina cū eo cōfidenter intur. ⁊ in ſua pauꝑtate letanter viuūt. Setiā dominꝰ Ieſus recluſus in vtero vſqꝫad menſes nouē more alioꝝ. Stat benigiac patienter ſuſtinet ⁊ expectat tempusbitum. Cōpatere ſibi ꝙ ad tantā humilitis ꝓfunditatē deuenit. Multū ergo deberemus hāc affectare virtutē. nec vnqͣꝫremus ad elationē vel ad noſtri repunē Ttumeſcere. quādo tātū ſe inclinauit dominꝰ maieſtatis. Et de hoc ſolo beneficio huius tam ꝓlixe pro nobis recluſionis.nunqͣꝫ ei digne poſſemus ſatiſfacere. Sedſaltim corde hoc cognoſcamꝰ et gratias eidem toto affectu agamus. ꝙ nos ex alijs aſſumere dignatus eſt. vt vel hoc modicū rependamꝰ eidē vt recluſi ſtemus ad ſeruitium ſuū. Ipſiꝰ quippe beneficium eſt hoc. nōnoſtrū meritū. ⁊ quidē permaximū multūqꝫacceptabile ac venerabile eſt. Nō em̄ ad penam ſed ad tutelā recluſi ſumus ⁊ in arce religionū tutiſſima collocati. Ad quam huiꝰnequiſſimi mūdi venenoſe ſagitte vl̓ tumultuoſi maris procelle. niſi noſtra temeritateattingere non poterūt Conemur ergo toto poſſe. mente recluſa ⁊ abſtracta ab omnibus caducis eidem cordis puritate vacarene mentali prodeſt. Eidem etiam dominoIeſu in hoc compatere ꝙ eſt in continua afflictione. Et fuit a ſue conceptionis pͥmordio vſqꝫ ad mortē. ex eo ſcꝫ ꝙ patrem quer