Meditationes uite chriſti

inſigne eſt fortitudinis. Hucuſqꝫ Bernardus. Qui ergo eū ſequit̉ errare non poteſtneqꝫ falli. Ad cuiꝰ virtutes imitādas ⁊ adipiſcendas ex frequenti meditatione cor accendit̉ ⁊ animat̉. Ediuīa illuminat̉ virtuteita ꝙ ⁊ virtutē induit. ⁊ a veris falſa diſcernit. adeo vt plures fuerūt illiterati qui magͣꝓfunda dei myſteria cognouere. Unde credis ꝙ beatꝰ Franciſcꝰ ad tantā virtutū copiam ⁊ ad tam luculentā intelligentiaꝫ ſcripturaꝝ. ad tā etiā perſpicacē noticiā fallaciarum hoſtiū ⁊ vicioꝝ ꝑuenerit. niſi ex familiari cōuerſatōe ⁊ meditatione domī ſui ih̓uPropterea ſic ardēter afficieb̓at̉ ad ip̄aꝫ. vtquaſi ſua pictura fieret Nā in cunctis ꝟtutibus qͣꝫ ꝑfectius poterat imitabat̉ eandeꝫ. ettandē complēte ac ꝑficiente ih̓u per imp̄ſſionem ſacroꝝ ſtigmatū fuit in eū tranſformatus totaliter. Uides ergo adqͣꝫ excelſū gradum meditatio vite xp̄i ꝑducit. ſed ⁊ tanqͣꝫfundamentū efficax ad maiores cōtemplationis ſublimat gradꝰ quia ibidē inueniturvnctio. q̄ paulatim purificans ⁊ eleuās animā docet de om̄ibꝰ de quibꝰ non eſt ſermoad p̄ſens. Nūc autē te in ip̄as vite xp̄i meditationes aliqualiter introducere cogitaui.ſed vellē ꝙ hoc a magis experto. magꝭqꝫ docto acciꝑes. quia in talibꝰ maxime inſufficiens ſum. Uerūtamē iudicans melius forealiqua vtcūqꝫ dicere qͣꝫ penitus tacere. Experiat impotētiam meā. ⁊ familiariter tecuꝫloquar rudi ⁊ impolito ſermone. tum vt melius poſſis que dicunt̉ caꝑe. tū vt non aurēſed mentē ſtudeas inde reficere Non eſt em̄in ornatis ſermonibꝰ ſed in dn̄i ih̓u meditationibꝰ inſiſtendū. Ad quod etiā Hiero. doctrina inducimur dicētis Sermo rudis vſqꝫ ad cor penetrat. politus autē paſcit aurebSpero aūt ꝙ ruditati tue confert aliquidmea modicitas. ſꝫ ⁊ in hoc magis ſpero. ꝙſi te in his exercitari ſedula meditatiōe volueris ip̄m dominū d̓ qͦ loquimur magiſtꝝhabebis. Nō aūt credas ꝙ om̄ia que xp̄ꝫdixiſſe vel feciſſe cōſtat meditari poſſimus.vel ꝙ om̄ia ſcripta ſint. Ego vero ad maiorem impreſſionē ea ſic. ac ſi ita fuiſſent narrabo ꝓut contingere vel cōtigiſſe credi poſſunt. ẜm quaſdā imaginarias rep̄ſentatōesquas animꝰ diuerſimode ꝑcipit. Nam ⁊ circa diuinā ſcripturā meditari. exponere ⁊ intelligere multifarie ꝓut expedire credimuspoſſumus. dūmodo non ſit cōtra veritateꝫ

vtt iuſticie. a̓ doctrine. ⁊ non ſit contra fidem. ⁊ contra bonos mores. Cū autem menarrantē inuenies. ita dixit vel fecit dominꝰieſus. ſeu alia que ītroducūt̉ ſi illud per ſcripturā probari non poſſit. non aliter accipias qͣꝫ deuota meditatio exigit. Hoc eſt. ꝓinde accipe. ac ſi dicerē mediteris. ꝙ ita dixitvel fecit dominꝰ Ieſus. ⁊ ſic de ſimilibusTu aūt ſi ex his fructū ſumere cupis. ita tp̄ſentē exhibeas his que ꝑ dominū Ieſumdicta ⁊ facta narrant̉. ac fi tuis auribus audires. ⁊ oculis ea videres. toto mentis affectu diligēter delectabiliter ⁊ moroſe omnibꝰalijs curis ⁊ ſolicitudinibꝰ tunc omiſſis.Quare te p̄cor dilecta filia vt hunc laboreꝫmeū quē ad laudē domini Ieſu ⁊ tuum ꝓfectum ⁊ meā vtilitatē aſſumpſi. letanter ſuſcipias. ⁊ letantiꝰ deuotius ⁊ ſollicitius te exerceas in eodē. Initiū de incarnatione ſumēdum eſt. ſed quedā ip̄aꝫ preceſſiſſe medipoſſumus. tā in celis circa deuꝫ ⁊ angoſuos beatiſſimos. qͣꝫ in terris circa virgineꝫglorioſiſſimā que mihi videntur primitꝰ explicanda. Et iō de ip̄is videamꝰ.¶ De ſolicita pro nob̓ interceſſione angeloCapl̓m. ij.Um ꝑ longiſſima temꝑa vltra ſpacium quinqꝫ miliū annorū miſerabiliter iaceret genꝰ hūanū. ⁊ nullꝰ ꝓpterpeccatū primi homīs aſcēdere poſſet ad patriam. beatiſſimi angelici ſpiritus compatientes tāte ruine. ac de ſua reſtauratione ſoliciti. licet etiā pluries pͥmo tamen aduenite plenitudine tēporis deuotiꝰ ⁊ inſtantiustaliter ſupplicarūt domino. ꝓcidentes in facies ſuas ante thronū eius ſimul om̄es cōgregati. ⁊ dixerūt. Domine placuit maieſtati veſtre ⁊ rationalē creaturā. ſcꝫ hominem.ꝓpter veſtrā bonitatē vt ip̄e eſſꝫ hic nobiſcū.⁊ vt nobis ex ipſo noſtrarū contingeret reſtauratio ruinarū. Sed ecce pereūt omnes⁊ nemo ſaluat̉. et in tot annorū curriculis hͦvidemus ꝙ de omnibꝰ hoſtes noſtri triumphant. ⁊ de ip̄is non noſtre ruine ſed tartaree ſpelunce replent̉. Ut quid ergo dominenaſcūtur. quare tradunt̉ beſtijs anime confitentes tibi. ⁊ ſi ẜm iuſticiā veſtram hoc fiat. tamen miſericordie tempꝰ eſt Et ſi primiparentes veſtrū mandatū incaute frāſgreſſi ſunt. ſubueniat miſericordia veſtra. Mementote ꝙ ad ſimilitudinē veſtram creaſieos Aperite dn̄e miſericordit manū veſtrā