Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem gradibꝰ cōtemplationis

ꝯfortat. diſponēs ſuauiter ad veritatisluculētias ſuſcipiēdas atqꝫ parit̓ ꝯtemplādas. Hac celica vnctiōe ꝑlinitꝰ fuerat dicebat. Unxit vnctiōe miſericordie ſue. Dequa rurſum dic̄ dauid. Sicut ros hermon deſcēdit in montē ſyon. Hermon interp̄tat̉ lumē exaltatū. Habet aūt ſignare infinitiſſimā ieſu bonitatē. Ip̄e etenī de ſe dicit.Ego ſum lux mūdi. Que quidē lux terrain crucē. de cruce vero fuit ſuꝑ pulcritudinēceloꝝ omniū exaltata. ita vt licet ſꝑ potueritnūc aūt ꝯuenientiꝰ ꝓpter ſue humanitatꝭ ſuperpulcrificā claritatē adiectā dici queat ſuperſplēdens candor. ſuꝑcandēs ſplendorilliꝰ eterne feliciſſime regionis. Ros igit̉mōtis huiꝰ deſcēdit in montē ſyon .i. cōtemplatiui viri mentē. ipſiꝰ p̄cordia irrigādofecundās. qͣꝫ fecūdando irrigās. caloremſcꝫ primi gradꝰ leniter tēperās. ne plꝰ ardeat qͣꝫ oportet. Quod em̄ purificat igniscremādo. hoc vnctio mulcet ſuā pinguedinem ꝑfundēdo. vt capificilior ſit diuinorū pulcrificoꝝ radioꝝ ab eternaliter orienteaurora ditiſſime emanātiū. quibꝰ quidē ſalubriter pluſtrata ita ẜm apoſtolū docet̉ deom̄ibꝰ. vt nequaqͣꝫ quiſqͣꝫ ibidē locꝰ ignorātie tenebris pateat. vbi fulgeat copia glorioſi luminis. Extaſis eſt deſerto exteriore homīe ſuijpſiꝰ ſupra ſe voluptuoſa q̄daꝫeleuatio ad ſuꝑintellectualē diuini amorisfontē. mediātibꝰ ſurſum actiuis virtutibus viribꝰ ſe extēdens. Uirtutes ſurſum actiuas voco humilitatē puritatē. Humilitate etenī fit exterioris homīs deſertio. puritate vero interioris homīs ſurſum actio. quēquidē ad fontalē ꝓducēs radiū ibidē haurit ſanctas thearchici amoris inolitas influitiones. Quaꝝ gratia poſterioꝝ oblitusad āteriora empyrei ſuꝑlucidiſſimi tabernaculi ſe extēdit. Eſt extaſim faciēs amordiuinꝰ. dimittēs ſuijpſoꝝ amatores eſſeſed amandoꝝ. vt teſtat̉ ſecretoꝝ dei cōſciusdionyſiꝰ. Igit̉ ſi in vera ficta dei charitate ſumꝰ amore. in ſancta extaſi ſumꝰ. īteriorē hoīem ad anteriora extēdente. exterioris vero ſicut poſterioris obliuiſci faciente.Speculatio eſt beatoꝝ ſuꝑceleſtiū. ſoli deo ſcibiliū diuitiaꝝ intellectualis affectualis pia inueſtigatio. Cōtemplant̉ autēhi duo. ſcꝫ intellectꝰ affectus. ſꝫ intellectulonge diſſimiliter ab affectu. em̄ animcōtemplatiuꝰ ſenſibꝰ ſpiritualibꝰ ſuſpenſis.

ſyndereſim in ſpecula eterna extendit. aperintelligētie principalis affectio pariter ferunt̉ mutuo in diuina ſe ꝓmouentes eqͣliter aſcēdentes illa ſpeculado. hec deſiderādo. Precurrēte autē intelligētia nec ingredi queunte. vtpote ſpeculū videns. forioremanet. Affectio vero que neſcia eſt ſpeculi intrans vnit̉. ẜm illud. Qui adheret deovnꝰ ſpiritus eſt. Ingreſſoqꝫ intellectu ante conatu ſuo ingredi poterat. a ſupereſſentiali ſuꝑintellectuali deifica bonitatehilariter excipit̉ affectio ip̄a. Suſceptamqꝫſuperferuide ip̄am deſiderantē ſe ſurſum viribꝰ impingentē. ip̄am in ſe ꝓfundiꝰ trahens tam intelligētie ſuperclaroꝝ radiorūpulcrificans claritatē fontani ſplendoriſ. qͣꝫaffectioni thearchici ſuꝑimmenſi ſaporisſuauiter ſanctū deſideriū nutriens. ſuauitatem ſuꝑlucidiſſimā elargit̉. Poſtea illisguſtantibꝰ. illā magis deſiderantibꝰ. maſeip̄am diuina bonitas immittit. abundātius ſuperfulget. quoniā multū diligunt illam ſummā veritatē. hoc ſummū bonū. Felix nimis qui huiꝰ gradus collē attingit. hicplane angelificatus in p̄ſenti. futurā iam inchoauit vitam. Ex quibus fuerat qui dicebat. Nos autē reuelata facie gloriā dei ſpeculantes. in eandeꝫ tranſformamur imaginem a claritate in claritatē. tanqͣꝫ a dominiſpiritu. Ubi potiſſime diuinus ille apoſtolus vtilitatē expreſſit cōtemplatiōis. Quidenim eſt reuelata facie gloriā domini ſpeculari. niſi remota omni impuritate facieꝫ noſtre intelligētie velante. gloriā dei. id eſt. taꝫſuperignotā ſimpliciſſimā ſuperſplēdentem eternitatis claritatē. qͣꝫ ſuperineffabilē humanis mentibꝰ non capificilē omninoſuperceleſtiū ſubſtantiarū ſupertranquilliſſimā pacē. pie. pure. deuoteqꝫ rimari. Quidvero eſt taliter ſpeculantes in eandē imaginem trāſformari. niſi quia cauſa ſuꝑactiueſuauitatis ſunt hec eadē que imaginati ſumus. vt nos a nobis abſtractos in ſeipſaabſorptos. ita torrente voluptatis nos potant. vt neceſſe ſit de terrenis in celeſtes. decarnalibꝰ in ſpirituales. de hominibꝰ in qd̓ammodo angelos tranſformari. Sic ergeintelligo verbū. in eandē imaginē tranſformari. id eſt. in eadē imaginata. Bene auteꝫdicitur a claritate in claritatem tanqͣꝫ a domini ſpiritu quia ab ip̄o domini ſpiritu manuducti ſuꝑſanctiſſimis diuinis ſplēdoribꝰ