De ſeptem gradibꝰ cōtemplationis
⁊ ꝯfortat. diſponēs eā ſuauiter ad veritatisluculētias ſuſcipiēdas atqꝫ parit̓ ꝯtemplādas. Hac celica vnctiōe ꝑlinitꝰ fuerat qͥ dicebat. Unxit vnctiōe miſericordie ſue. Dequa rurſum dic̄ dauid. Sicut ros hermonqͥ deſcēdit in montē ſyon. Hermon interp̄tat̉ lumē exaltatū. Habet aūt ſignare infinitiſſimā ieſu bonitatē. Ip̄e etenī de ſe dicit.Ego ſum lux mūdi. Que quidē lux d̓ terrain crucē. de cruce vero fuit ſuꝑ pulcritudinēceloꝝ omniū exaltata. ita vt licet ſꝑ potueritnūc aūt ꝯuenientiꝰ ꝓpter ſue humanitatꝭ ſuperpulcrificā claritatē adiectā dici queat ſuperſplēdens candor. ⁊ ſuꝑcandēs ſplendorilliꝰ eterne ⁊ feliciſſime regionis. Ros igit̉mōtis huiꝰ deſcēdit in montē ſyon .i. cōtemplatiui viri mentē. ipſiꝰ p̄cordia tā irrigādofecundās. qͣꝫ fecūdando irrigās. ⁊ caloremſcꝫ primi gradꝰ leniter tēperās. ne plꝰ ardeat qͣꝫ oportet. Quod em̄ purificat ignis cōcremādo. hoc vnctio mulcet ſuā pinguedinem ꝑfundēdo. vt capificilior ſit diuinorū⁊ pulcrificoꝝ radioꝝ ab eternaliter orienteaurora ditiſſime emanātiū. quibꝰ quidē ſalubriter pluſtrata ita ẜm apoſtolū docet̉ deom̄ibꝰ. vt nequaqͣꝫ quiſqͣꝫ ibidē locꝰ ignorātie tenebris pateat. vbi fulgeat copia tā glorioſi luminis. Extaſis eſt deſerto exteriore homīe ſuijpſiꝰ ſupra ſe voluptuoſa q̄daꝫeleuatio ad ſuꝑintellectualē diuini amorisfontē. mediātibꝰ ſurſum actiuis virtutibusꝓ viribꝰ ſe extēdens. Uirtutes ſurſum actiuas voco humilitatē ⁊ puritatē. Humilitate etenī fit exterioris homīs deſertio. puritate vero interioris homīs ſurſum actio. quēquidē ad fontalē ꝓducēs radiū ibidē haurit ſanctas thearchici amoris ⁊ inolitas influitiones. Quaꝝ gratia poſterioꝝ oblitusad āteriora empyrei ⁊ ſuꝑlucidiſſimi tabernaculi ſe extēdit. Eſt eī extaſim faciēs amordiuinꝰ. nō dimittēs ſuijpſoꝝ amatores eſſeſed amandoꝝ. vt teſtat̉ ſecretoꝝ dei cōſciusdionyſiꝰ. Igit̉ ſi in vera ⁊ nō ficta dei charitate ſumꝰ ⁊ amore. in ſancta extaſi ſumꝰ. īteriorē hoīem ad anteriora extēdente. exterioris vero ſicut poſterioris obliuiſci faciente.Speculatio eſt beatoꝝ ⁊ ſuꝑceleſtiū. ⁊ ſoli deo ſcibiliū diuitiaꝝ intellectualis ⁊ affectualis pia inueſtigatio. Cōtemplant̉ autēhi duo. ſcꝫ intellectꝰ ⁊ affectus. ſꝫ intellectulonge diſſimiliter ab affectu. Cū em̄ animcōtemplatiuꝰ ſenſibꝰ ſpiritualibꝰ ſuſpenſis.
ſyndereſim in ſpecula eterna extendit. aperintelligētie ⁊ principalis affectio pariter ferunt̉ mutuo in diuina ſe ꝓmouentes ⁊ eqͣliter aſcēdentes illa ſpeculado. hec deſiderādo. Precurrēte autē intelligētia nec ingredi queunte. vtpote ꝑ ſpeculū videns. forioremanet. Affectio vero que neſcia eſt ſpeculi intrans vnit̉. ẜm illud. Qui adheret deovnꝰ ſpiritus eſt. Ingreſſoqꝫ intellectu qͥ ante conatu ſuo ingredi nō poterat. a ſupereſſentiali ⁊ ſuꝑintellectuali deifica bonitatehilariter excipit̉ affectio ip̄a. Suſceptamqꝫſuperferuide ip̄am deſiderantē ⁊ ſe ſurſumꝓ viribꝰ impingentē. ip̄am in ſe ꝓfundiꝰ trahens tam intelligētie ſuperclaroꝝ radiorūpulcrificans claritatē fontani ſplendoriſ. qͣꝫaffectioni thearchici ⁊ ſuꝑimmenſi ſaporisſuauiter ſanctū deſideriū nutriens. ſuauitatem ſuꝑlucidiſſimā elargit̉. Poſtea illisguſtantibꝰ. illā magis deſiderantibꝰ. maſeip̄am diuina bonitas immittit. ⁊ abundātius ſuperfulget. quoniā multū diligunt illam ſummā veritatē. hoc ſummū bonū. Felix nimis qui huiꝰ gradus collē attingit. hicplane angelificatus in p̄ſenti. futurā iam inchoauit vitam. Ex quibus fuerat qui dicebat. Nos autē reuelata facie gloriā dei ſpeculantes. in eandeꝫ tranſformamur imaginem a claritate in claritatē. tanqͣꝫ a dominiſpiritu. Ubi potiſſime diuinus ille apoſtolus vtilitatē expreſſit cōtemplatiōis. Quidenim eſt reuelata facie gloriā domini ſpeculari. niſi remota omni impuritate facieꝫ noſtre intelligētie velante. gloriā dei. id eſt. taꝫſuperignotā ⁊ ſimpliciſſimā ⁊ ſuperſplēdentem eternitatis claritatē. qͣꝫ ſuperineffabilē⁊ humanis mentibꝰ non capificilē omninoſuperceleſtiū ſubſtantiarū ſupertranquilliſſimā pacē. pie. pure. deuoteqꝫ rimari. Quidvero eſt taliter ſpeculantes in eandē imaginem trāſformari. niſi quia cauſa ſuꝑactiueſuauitatis ſunt hec eadē que imaginati ſumus. vt nos a nobis abſtractos ⁊ in ſeipſaabſorptos. ita torrente voluptatis nos potant. vt neceſſe ſit de terrenis in celeſtes. decarnalibꝰ in ſpirituales. de hominibꝰ in qd̓ammodo angelos tranſformari. Sic ergeintelligo verbū. in eandē imaginē tranſformari. id eſt. in eadē imaginata. Bene auteꝫdicitur a claritate in claritatem tanqͣꝫ a domini ſpiritu quia ab ip̄o domini ſpiritu manuducti ſuꝑſanctiſſimis diuinis ſplēdoribꝰ