Fo.CXCV
diſpoſuiſti. quando adhuc diutius viuereſperabas. ⁊ tamen adhuc multa agere cogitaſti ꝓut experientia quotidiana te ſatisſufficient̓ docet et docuit de pluribus tibiis. Reuolue deinde ordinē qͦ ad mortēienit̉. ⁊ habe te nōnunqͣꝫ ſic̄ ſi ſtatim eēsmoriturꝰ. ⁊ meliꝰ ſenties que ſequunt̉. Cogita igit̉ qualit̓ p̄cedit mortē grauiſſima infirmitas. cuiꝰ alie infirmitates nō ſunt niſiſic̄ p̄cones. vide grauitatē huiꝰ infirmitatꝭ.Cogita horrorē naturalis inclinatōis appetentꝭ ꝑmanere. Cogita deinde cū iā homo ſentit ſe hīc trāſituꝝ. ſiue medicꝭ hͦ dicentibꝰ. ſiue ſi ip̄e ꝑ ſe ſenſerit. qͣntus tūc erit clamor cōſcīe. qͣntus remorſus in eo qͥ ſe nondiſpoſuit. Tūc em̄ ip̄a pctā ad memoriā cōint ⁊ cogita de ſingul̓ pctīs tuis ⁊ paſſioꝓprijs ſingularit̓. qͣntū tūc de eis dolebis qꝛ nō viciſti. Cogita ſi tali articulo mortis eſſes ꝯſtrictꝰ ⁊ vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs ligatus. qͣnto deſiderio deſiderares vnā horaꝫvl̓ annū ſanitatꝭ ꝓ emendatōe. Cogita homo cū ad illā horā venerꝭ. ⁊ hinc traſibis. ⁊tp̄s p̄teritū cōparauerꝭ ad et̓nitatē ad quātrāſibis. qͣꝫ breue tibi videbit̉. tota vita tuaapparebit tibi breue ſomniuꝫ. ⁊ ita tibi erittotū tempꝰ ac vita. ac ſi ꝑ modicū ſpaciū puta iter medie leuce ꝑrexiſſes. Cogita etiamq̄ntꝰ erit dolor ille. cū vides ꝙ ꝓpt̓ tā paruādelectationē illa ſempit̓na gaudia amiſiſti.Logita qͣꝫ amara erit ſeꝑatio cuꝫ ab his q̄vicioſe dilexiſti ſepareris. puta ab honoretuo. qͥ hic ī alto ſtatu totꝭ viribꝰ honorē q̄ſiſti ⁊ a voluptatibꝰ. ⁊ ſic de alijs. Conſideradiſpoſitionē morientꝭ quō totū corpus nigreſcit ⁊ rigeſcit. oculi contabeſcūt. Cogitaquō demones ſint ibi tāqͣꝫ rugiētes paratiad eſcam expectātes. deinde imagīare quōania īegreſſu a corꝑe ſuo cū incipit ꝯſiderare regionē ignotā ꝙ tot demōes eā expectētqͣꝫ inuite exiret. qͣꝫ libent̓ rediret ad corpusſuū. ſed nō p̄t. qꝛ clauſe ſunt feneſtre ſenſuūzaditꝰ vitales. Cogita quō tūc ſinguli ſp̄svicioꝝ ad eā occurrēt q̄rētes ſua ī eis. Spiritus ſuꝑbie. ſuꝑbiā. ſpūs luxurie q̄rit luxuria qͥlibꝫ q̄ ſua ſunt. ⁊ ſic de alijs Ultimoaduerte quō aīa egreſſa de corꝑe ſtatim ſtatuit an̄ tribunal iudicꝭ et feret̉ ſnīa que exhoc tuc vſqꝫ in et̓nū non reuocabit̉. Et vbicūqꝫ tūc lignū ceciderit ibi manebit. Demūcogita ꝙ tandē corpꝰ tradit̉ ſepulture ⁊ ꝑpetue obliuioni. hoſpes h̓ fuit vnius noctis ⁊
abijt. ⁊ memoria eiꝰ receſſit a t̓ra. Poterꝭaūt modū hunc ꝯͣriū ſumere d̓ morte iuſtorū. nā iuſti vidētes ſe de hͦ mūdo migraturos gaudēt in teſtimonio cōſcīe. exultāt ꝙliberant̉ de iſtis miſerijs. qꝛ hic nō fuerāt ligati cōcupiſcentijs. nō dolent hinc exire. etſic de alijs.Generales modi ad formandū meditationes de penis infernalibꝰ.Tpenis īfernalibꝰ. imaginare ip̄minfernū ẜm quaſdā ſil̓itudīes a ſanctis ſuꝑ hoc poſitaſ. Aſpice igit̉ chaos horribiliſſimū. lacū ſubterraneū. puteūꝓfundiſſimū. ⁊ totū ignitū. Itē imaginare ciuitatē magnā ⁊ horribilē ⁊ penitꝰ tenebroſam obſcuriſſimis ⁊ t̓ribiliſſimis flammis ſuccenſaꝫ. clamātibꝰ. vlulantibꝰ ⁊ plangentibꝰ vniuerſis p̄ inexplicabilibꝰ doloribus. ⁊ ſil̓es ſil̓itudines poterꝭ cogitare. Cogita de penarū acerbitate. Dicit̉ eī ignisille ad ignē noſtrū tanti eſſe calorꝭ quāti noſter ignis ē ad depictū Et ita cogita d̓ frigore ⁊ fetore. Huiꝰ penalitatꝭ acerbitas patꝫex ſtridore dentium. ex gemitu ⁊ planctu ⁊blaſphemia. ⁊ ſic de alijs. Cogita de penarū multiplicitate. Ibi em̄ eſt ignis inextinguibil̓ obſcuriſſimꝰ. frigus intolerabilefetor horribil̓. tenebre palpabiles. Ibi eritpena in om̄i ſenſu. In viſu ꝑ horribiles viſus ⁊ aſpectꝰ demoniorū. In auditu per lamentabiles gemitꝰ ⁊ clamores de miſerabili ſocietate ⁊ crudelitate tortorū ſine oī miſericordia. in torquēdo nō fatigant̉ nec admiſcd̓iam cōmouent̉. Inſultabūt dicenteſ.vbi nūc gloria. vbi nunc altꝰ ſtatus. vbi ſuperbia. Cogita quō nūc ibi ꝑ membra qͥbꝰquis peccauit eiſdē puniat̉. ⁊ omībꝰ mēbriſmalus penā ſuſtinebit. Cogita etiā de pena interiori. videlicꝫ remorſu interiori conſcīe ⁊ vermis eoꝝ qͥ nō moriet̉. Quis poteſt ſufficient̓ cogitare quātū doleant ꝙ illāpena modicis laboribꝰ ⁊ breui tꝑe nō euaſerunt. Itē interne paſſiōes maxime regnabunt ī eis. erunt em̄ maxime iracūdi ⁊ inuidi: ⁊ erūt ita ſimul ſic̄ canes rabidi. Iteꝫ recordabunt̉ prioꝝ delectationū ad augmentū pene. Unde ibi lamentabunt̉ dicentes.Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. Cogita de duratione penarū. ꝙ ſcꝫ nunqͣꝫ ſit finē habituraNon poſt mille milia annorū. īmo nō poſttot annos quot anni pn̄t in milibꝰ numerari. quia nulla ibi redēptio. nullꝰ ibi finis.