Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CXCVr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXCV

diſpoſuiſti. quando adhuc diutius viuereſperabas. tamen adhuc multa agere cogitaſti ꝓut experientia quotidiana te ſatisſufficient̓ docet et docuit de pluribus tibiis. Reuolue deinde ordinē ad mortēienit̉. habe te nōnunqͣꝫ ſic̄ ſi ſtatim eēsmoriturꝰ. meliꝰ ſenties que ſequunt̉. Cogita igit̉ qualit̓ p̄cedit mortē grauiſſima infirmitas. cuiꝰ alie infirmitates ſunt niſiſic̄ p̄cones. vide grauitatē huiꝰ infirmitatꝭ.Cogita horrorē naturalis inclinatōis appetentꝭ ꝑmanere. Cogita deinde homo ſentit ſe hīc trāſituꝝ. ſiue medicꝭ dicentibꝰ. ſiue ſi ip̄e ſe ſenſerit. qͣntus tūc erit clamor cōſcīe. qͣntus remorſus in eo ſe nondiſpoſuit. Tūc em̄ ip̄a pctā ad memoriāint cogita de ſingul̓ pctīs tuis paſſioꝓprijs ſingularit̓. qͣntū tūc de eis dolebis qꝛ viciſti. Cogita ſi tali articulo mortis eſſes ꝯſtrictꝰ vicijs ꝯcupiſcētijs ligatus. qͣnto deſiderio deſiderares vnā horaꝫvl̓ annū ſanitatꝭ emendatōe. Cogita homo ad illā horā venerꝭ. hinc traſibis.tp̄s p̄teritū cōparauerꝭ ad et̓nitatē ad quātrāſibis. qͣꝫ breue tibi videbit̉. tota vita tuaapparebit tibi breue ſomniuꝫ. ita tibi erittotū tempꝰ ac vita. ac ſi modicū ſpaciū puta iter medie leuce ꝑrexiſſes. Cogita etiamq̄ntꝰ erit dolor ille. vides ꝓpt̓ paruādelectationē illa ſempit̓na gaudia amiſiſti.Logita qͣꝫ amara erit ſeꝑatio cuꝫ ab hisvicioſe dilexiſti ſepareris. puta ab honoretuo. hic ī alto ſtatu totꝭ viribꝰ honorē q̄ſiſti a voluptatibꝰ. ſic de alijs. Conſideradiſpoſitionē morientꝭ quō totū corpus nigreſcit rigeſcit. oculi contabeſcūt. Cogitaquō demones ſint ibi tāqͣꝫ rugiētes paratiad eſcam expectātes. deinde imagīare quōania īegreſſu a corꝑe ſuo incipit ꝯſiderare regionē ignotā tot demōes expectētqͣꝫ inuite exiret. qͣꝫ libent̓ rediret ad corpusſuū. ſed p̄t. qꝛ clauſe ſunt feneſtre ſenſuūzaditꝰ vitales. Cogita quō tūc ſinguli ſp̄svicioꝝ ad occurrēt q̄rētes ſua ī eis. Spiritus ſuꝑbie. ſuꝑbiā. ſpūs luxurie q̄rit luxuria qͥlibꝫ ſua ſunt. ſic de alijs Ultimoaduerte quō aīa egreſſa de corꝑe ſtatim ſtatuit an̄ tribunal iudicꝭ et feret̉ ſnīa que exhoc tuc vſqꝫ in et̓nū non reuocabit̉. Et vbicūqꝫ tūc lignū ceciderit ibi manebit. Demūcogita tandē corpꝰ tradit̉ ſepulture ꝑpetue obliuioni. hoſpes fuit vnius noctis

abijt. memoria eiꝰ receſſit a t̓ra. Poterꝭaūt modū hunc ꝯͣriū ſumere morte iuſto. iuſti vidētes ſe de mūdo migraturos gaudēt in teſtimonio cōſcīe. exultātliberant̉ de iſtis miſerijs. qꝛ hic fuerāt ligati cōcupiſcentijs. dolent hinc exire. etſic de alijs.Generales modi ad formandū meditationes de penis infernalibꝰ.Tpenis īfernalibꝰ. imaginare ip̄minfernū ẜm quaſdā ſil̓itudīes a ſanctis ſuꝑ hoc poſitaſ. Aſpice igit̉ chaos horribiliſſimū. lacū ſubterraneū. puteūꝓfundiſſimū. totū ignitū. Itē imaginare ciuitatē magnā horribilē penitꝰ tenebroſam obſcuriſſimis t̓ribiliſſimis flammis ſuccenſaꝫ. clamātibꝰ. vlulantibꝰ plangentibꝰ vniuerſis inexplicabilibꝰ doloribus. ſil̓es ſil̓itudines poterꝭ cogitare. Cogita de penarū acerbitate. Dicit̉ ignisille ad ignē noſtrū tanti eſſe calorꝭ quāti noſter ignis ē ad depictū Et ita cogita frigore fetore. Huiꝰ penalitatꝭ acerbitas patꝫex ſtridore dentium. ex gemitu planctublaſphemia. ſic de alijs. Cogita de penarū multiplicitate. Ibi em̄ eſt ignis inextinguibil̓ obſcuriſſimꝰ. frigus intolerabilefetor horribil̓. tenebre palpabiles. Ibi eritpena in om̄i ſenſu. In viſu horribiles viſus aſpectꝰ demoniorū. In auditu per lamentabiles gemitꝰ clamores de miſerabili ſocietate crudelitate tortorū ſine miſericordia. in torquēdo fatigant̉ nec admiſcd̓iam cōmouent̉. Inſultabūt dicenteſ.vbi nūc gloria. vbi nunc altꝰ ſtatus. vbi ſuperbia. Cogita quō nūc ibi membra qͥbꝰquis peccauit eiſdē puniat̉. omībꝰ mēbriſmalus penā ſuſtinebit. Cogita etiā de pena interiori. videlicꝫ remorſu interiori conſcīe vermis eoꝝ moriet̉. Quis poteſt ſufficient̓ cogitare quātū doleant illāpena modicis laboribꝰ breui tꝑe euaſerunt. Itē interne paſſiōes maxime regnabunt ī eis. erunt em̄ maxime iracūdi inuidi: erūt ita ſimul ſic̄ canes rabidi. Iteꝫ recordabunt̉ prioꝝ delectationū ad augmen pene. Unde ibi lamentabunt̉ dicentes.Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. Cogita de duratione penarū. ſcꝫ nunqͣꝫ ſit finē habituraNon poſt mille milia annorū. īmo poſttot annos quot anni pn̄t in milibꝰ numerari. quia nulla ibi redēptio. nullꝰ ibi finis.