Niſtica theologia
militatē puerorū incipientiū neceſſe eſt incuruari. Un̄ eſt ibi illud ꝓpheticū impletuꝫin quo ſapīa ſapientiū reprobat̉. ⁊ ſola purgatiue inferiorꝭ hūilitas ab illo ſup̄mo exigit̉. qͥ deponit potētes de ſede ⁊ exaltat humiles. Subdit̉ etiā reſpectu cuiꝰ fit illa cōſurrectio. cū dr̄ cōſurge ignote .ſ. ad vnitōeꝫillius altiſſimi. qͥ ſuꝑ mentē ⁊ cognitionē. ⁊hec cā partim ſuꝑ dicta eſt. quia nec ibi gr̄.nec gl̓a l̓ dimiſſio pene. l̓ aliqͥd aliud reqͥrit̉iſtꝭ d̓ſiderijs ſurſū actiue ꝯſurrectōiſ. ſꝫ ip̄eſolus cui ſoli ꝓpter ſe in ꝯculcatiōe vehemētiū deſiderioꝝ mens vniri aſpirat. qui ſubiſta app̄henſione obtentꝰ ꝓut ab affectu tēdente ꝑcipit̉ ſupͣ omnē mentē hūanaꝫ ⁊ cognitionē attingit̉. vt nō ſolū eſſe ip̄m abſolute reſpiciat̉. ſed ⁊ modꝰ app̄hendēdi ip̄mqꝛ vt dictū eſt quādo affectꝰ tangit̉ ſuꝑ mētem ducit̉ ⁊ rōnē. Un̄ tota iſta ſapīa in hͦ ſolo ꝑficit̉. vt ip̄a affectiua in ſuo ſup̄mo apice ꝯſtituta ꝑ abſciſioneꝫ totiꝰ intellectualisoꝑatōis nihil aliud qͣꝫ ſoli deo vniri deſiderat. ⁊ qꝛ hoc ē difficile. ſubdit̉ ꝓpt̓ hoc. Et ſic̄eſt poſſibile. vſqꝫ quo poſſit cum psͣ. dicere.Diſrupiſti dn̄e vincula mea. tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Quia cū p̄dicta impedimēta mediāte diuīo auxilio (ſcꝫ om̄ia ſenſibilia ⁊ intelligibilia. ⁊ maxīe īmixtio intellectiue q̄ ſemꝑ vult app̄hendere illū in quē tēdit affectꝰ) ꝑfecte ſiue extenſiōis vnitiue vincula dirumpunt̉. tūc libera ip̄a affectiua veluti q̄dā auicula ſolis pēnis affectionū ardentiū ꝓuecta tanta libertate ꝑfruit̉. vt qͦtienſcūqꝫ vult moueat̉ ardentiſſime in deuꝫ.ſic etiā vt orās affectionū deſiderio in mentis affectu qͣntū poſſibile eſt ī via ſic attenteexoret. ac ſi ip̄m videret facie ad faciē. qn̄qꝫetiā vt ſupͣ ip̄am mens erecta motu ⁊ cōſuirectione qͣi totalit̓ extra corpus videat̉. ⁊ iōdicit ſic̄ poſſibile eſt. Quia nulla mens niſiīmiſſione diuīa hͦ ꝑcipit ẜm illud in pͥmo d̓diuīs nomībꝰ. Nā ſuꝑſubſtātialē ſcīam ignote ſuꝑſubſtātialitatꝭ q̄ ſup̄ rōnē ⁊ intellectū ⁊ ſub̓am ip̄am ip̄i tribuere conuenit tm̄ad ſuꝑius reſpiciēti q̄ntū theoricoꝝ eloqͥorum radius ſe īmittit ad ſplēdores ſuperiores etiā. qd̓ idē eſt ꝙ illa ſcīa q̄ eſt ꝑ ignorātiā. vt dictū eſt. ſoliꝰ dei doctrina ꝑcipit̉. ⁊ inqͣntū plus affectꝰ de theoricꝭ eloquijs .ſ. diuinis influitōibꝰ qͥbꝰ mens cū dilecto garrula iocundat̉ recipit. intātū deus ſolus inmente intimiꝰ ſe īmittit. vt ip̄e qͥ eſt ꝟa ſapīa
ꝑ diuiniores radios p̄clariꝰ cognoſcat̉ pſtea ſubdit̉. Etem̄ exceſſus tuupiꝰ qꝛ nōpcreaturā ſapīa vnitiua funditꝰ eradicariurgit. ſed ip̄m ſpecialit̓ ītellectū mortific⁊ ſoli dīne influētie ſe ſubmittit. ⁊ de illo er.ceſſu apl̓s dicit ad Corinth̓. Siue mētescedimꝰ deo ⁊c̄. ⁊ ꝑ iſtū ꝯtinuatū exceſſum ione amorꝭ aīa efficaciorē ꝯſequēs ſeꝑat⁊ purgatōem ꝑ ſuas extenſiōes flāmeꝯſumētes rubigīes efficaciꝰ ꝓmeret̉ qͣꝫ primo cū ꝑ iſtā incipit ꝯſurgere. qꝛ ſicut eſtplex purgatio .ſ. ꝑ aquā ⁊ ꝑ ignē ī corꝑalſic ⁊ in ſpūalibꝰ. qꝛ via pͥma purgatiua ꝑ dolores ⁊ frequētes attritōnes purgat ⁊ pchrymas. ſed multo efficaciꝰ illa q̄ eſt ꝑ ceſurrectōem ardorꝭ. Un̄ ꝑ iſtū exceſſuꝫ arris iā leuis ab oī irretētibili .ſ. mūdanolectabili ⁊ abſoluto .ſ. ab oī aliena affectōmūdus ad dīne incōp̄henſibilitatꝭ claritē iā penitꝰ ablatꝭ obſtaculis ⁊ abſolutꝰ ſa vinculis agilime ſurſuꝫ agit̉. Un̄ iſtedo ꝯſurgendi. Prīo oportet ꝙ ⁊ ꝯſideratinē ⁊ amorē ſenſibiliū derelinqt ⁊ ꝯtetionē oīm intelligibiliū ⁊ purꝰ ꝯſurgctus ſine admixtiōe ītellectꝰ in illuꝫ quē iſua tendētia cognoſcit qͥetatiuuꝫ devt ip̄i intimiꝰ vniat̉. Et ꝑ iſtā diuturmotuū anagogicoꝝ ꝯſurrectōem mamagꝭ affectus extēdit̉. ⁊ qͣi qͥbuſdā flāmſcintillis mens purgat̉ efficaciꝰ. ⁊ ab amore carnaliū alibi reqͥem īueniēs. ſine carnimurmuratiōe neceſſario ſequeſtrat̉ miplus qͣꝫ antea. ⁊ exinde affectꝰ puris mofit agilior. vt qͦtienſcūqꝫ vult ſine meditintellectꝰ p̄uij ardētiſſime moueat̉. Vmo dicit cōſurge ignote. ⁊ poſt hͦ dic̄. ſuagerꝭ. qͣi diceret. ꝙ ī pͥncipio exercicij ꝯſurctionū anagogicaꝝ affectꝰ apex cū difftate ꝯſurgit. ſect ꝑ amorē exceſſiuū ipiſe. ⁊ ꝑ efficaciorē purgatōem qͣi ſine diſtate ad libitū ꝯſurgit. ⁊ motuū agilitaterabilit̓ leuigat̉. vt licet in ip̄o motu anagco natura ⁊ amor ꝑiter ꝯcurrāt. tn̄ effiiā remotꝭ impedimētꝭ ⁊ exinde maiori imſione deſuꝑ adueniente. multo plꝰ ardoramorꝭ qͣꝫ vigor affectꝰ natural̓ facilitatē ⁊ ablitatē motuū incōparabilit̓ oꝑet̉. ⁊ hoc eſt qdicebat̉. cūcta auferēs ⁊c̄. vbi duo maximeq̄ oportet derelinqͥ tangunt̉. ſcꝫ ome irretetibile ⁊ oē abſolutū. quoꝝ pͥmū reſpicit anectum. qꝛ in quocūqꝫ afficit̉ creato illi neceſitate cōiungit̉. ⁊ ꝑ ꝯſequēs irretitur. ⁊ tuūc