Fo.CLXXXI

fnimicū a te me miſeꝝ ſeꝑando. ſic amor mevniēdo tibi oīa dimitti cogeret ⁊ te mihi qͦndā offenſū placatū efficeret ⁊ redderet gratioſū. O qn̄ igit̉ te amore ꝯtingā vt oī pctōniſſo mihi placatū noticia exꝑimētali teiā. Et ne nos ⁊c̄. O bone pr̄ hͦ peto n̄ debonitate diffidens tibi inſeꝑabil̓r colligariamorꝭ glutino ſciēs ꝙ exqͦ odor tue dilcōisme miſeꝝ ad ſe trahit facil̓r. tāto ligamīe ligatꝰ ſum aſtrictꝰ oīa ꝯͣria vilipendēdo. ⁊ teolo inuēto tibi inſeꝑabil̓r adherebo. o qͥsiuuabit me vt te ſolū aſtringā qͥ ſolꝰ bonꝰ ⁊dulcꝭ es hoſpes aīe mee. mō turbidū ſecuꝝefficias. Sꝫ libera nos a malo Amē. A malo nō tm̄ pene infernal̓ ſꝫ ⁊ purgatorij. n̄ tn̄peto vt effugiā tormēta. ſꝫ ne diu ī purorio detētꝰ nimis ꝓte et̉ deſideriū meūfaciē tuā plenā gr̄aꝝ vidēdi ī quā āgeli deſiderāt ſꝑ ꝓſpicere. Sꝫ ſi ego te ardent̓ diligerē tūc amor recōciliās penā īfernalē ꝓ offenſa debitā abſolueret ſi te amarē. ſic flamma amorꝭ pctōꝝ rubigīes exureret. vt ī vltimo mortꝭ exitu affectōibꝰ flāmigeris expurgatꝰ. ad te diu deſideratū ſine dilatiōe meꝰſpūs euolaret. Igit̉ qn̄ te hͦ ardore diligā qͥ⁊ penā excutiat ⁊ a dilatōe abſoluat. Quodip̄e p̄ſtare dignerꝭ ⁊c̄. Seqͥt̉ de via vnitīaIcto de via illūiatiua ⁊ quō actuadlit̓ ꝑ ip̄aꝫ ad vnitiuā aſcēdit̉. Seqͥt̉de via vnitiua q̄ ſit. Scd̓o de ꝑſuaſiōibꝰ ad ip̄aꝫ. Tercio d̓ induſtrijs qͥbꝰ mēsfirmiſſime ſolidat̉. ⁊ hͦ ꝑtinet ad practicā ead vſū. Ꝙ ēt ſi aliqͥs ſimplex neſciat ordinare ſaltē quoqͦmō doleat. ſcd̓o etiā ſi neſciatmeditari in ſcpͥtura vt dictū ē ſaltē aſpiretad amorē. d. ſꝑ ī ſuis or̄onibꝰ. O dn̄e qn̄ tedulciſſimo amore ꝯſtringā. ⁊ ſic qͣꝫtūcunqꝫſimplex vl̓ laicꝰ pot̓it ꝑ dolorē de pctīs veluti ꝑ oſculū pedis. ꝑ recordatōnē bn̄ficioruꝫveluti ꝑ oſculū manꝰ vſqꝫ ad oſculū oris qd̓eſt ī deſideriū amoris attingere. d. Oſculet̉me oſculo orꝭ ſui ⁊c̄. ⁊ hͦ iā p̄ſūptuoſa nō iudicabit̉ ſi pͥmo ī oſculo pedis ⁊ manꝰ ſe exerceat ⁊ poſtea ī alio tꝑe ad oſculū orꝭ aſpiret.Sapīa q̄ ex ore ⁊c̄. Hec autē viao) vnitiua ſumit̉ in v̓bis iſtꝭ vbi dr̄. Oſapīa q̄ ex ore altiſſimi ꝓdiſti. attinpes a fine vſqꝫ ad finē fortit̉. ⁊ diſponēs oīaſuauit. veni ad docēdū nos viā prudentie.derba em̄ ſūt aſpirātꝭ ecc̄ie ⁊ deſiderantiseaoceri ab ip̄o qͥ ē fons totiꝰ bonitatꝭ ⁊ oriSo. Licet em̄ ꝟba iſta ꝓprie ſint de ip̄a ſapīaincreata q̄ eſt dei filiꝰ vt poſſit intelligi in cꝰ

exitu et̓no ſūmi pr̄is effluētia bōitatꝭ apparuit. tn̄ h̓ de iſta ſapīa ꝓut tꝑaliter mittit̉ ſeip̄am rōnali ſpūi manifeſtās ē pn̄s intētio.q̄ deſcribit̉ a btō Diony. ariopagita doctore egregio in. vij. de diui. no. ſic dicēte. Sapiētia ē digniſſima dei cognitio ꝑ igͦrantiācognita ẜm vnionē q̄ eſt ſuꝑ mētē qn̄ mensab oībꝰ alijs recedēs poſtea ſeip̄am dimittens vnita ē ſuꝑſplēdētibꝰ radijs inſcrutabili ⁊ ꝓfūdo ſapīe illūiata. Hec eſt illa ſapīaxp̄ianoꝝ ⁊ totiꝰ trinitatꝭ īcluſa ⁊ deifica diffuſione dīnitꝰ illapſa fidelibꝰ qͣ mētes amātiū celeſti rore ꝑfuſe nō aliqd̓ emolimētumtꝑale. nō aliqͣ dona ſpōſi .ſ. grām. v̓tutē l̓ gloriā. ſꝫ ip̄m qͥ ē totiꝰ deiformis emanationispͥncipiū ſcintillātibꝰ affectōibꝰ. inſatiabilibꝰdeſiderijs. vnitiuis aſpiratōibꝰ ip̄m ſolū tāgere vl̓ ſtringere nō aliud affectātes. ip̄i vniri deſiderāt. Cōſurrectio gͦ ꝑ vnitiui amorꝭaffectōes flāmigeras ſuꝑ ome officiū intellectꝰ in ſup̄mo affectiue apice ꝯſtituta. ip̄a ēſapīa intēta ad pn̄s q̄ idē eſt qd̓ miſtica theologia. qͣ ip̄a mēs ignita linguis affectōnūoccultiſſime dilectu alloquit̉. q̄ n̄ alicꝰ mortal̓ induſtria reſerat̉. ſꝫ ſolū dīna miẜatōneſeip̄aꝫ māifeſte ꝓdit. q̄ in his ꝟb̓ laudat̉ ꝓutē et̓na. inqͣꝫtū rōe ſue īmēfitatꝭ a fine vſqꝫ adfinē attīgit. Sil̓r ꝓut eſt tꝑal̓ inqͣꝫtū ſuauit̉cuncta diſponit .ſ. rōnales ſp̄s. Quō gͦ ꝑhāc rōnal̓ ſp̄s ab ip̄a felicit̓ inſtructꝰ reſpectu oīm ſuauit̉ diſponat̉ dīno deſuꝑ irradiante lumīe on̄demꝰ. Prīo reſpectu ſuꝑceleſtiū. cū em̄ ī ip̄a btīſſima trinitate ſit a pr̄e filiꝰ egrediēs. ab vtroqꝫ ſpūſſctūs amor verꝰꝓcedēs. ꝯnectēs pr̄em ⁊ filiū. ſic a fonte bonitatꝭ ſuꝑne ſapīa vnitiua ꝓcedēs mēti adhūc viāti inferiꝰ illapſa. vniēdo ip̄aꝫ cōnectit increato ſpūi. vt ſic̄ pr̄ ⁊ filiꝰ licet ſint diſtincti. tn̄ vnū dicūt̉ rōe amorꝭ cōnectētꝭ. ſicꝑ iſtā ſapīam qͣ ſola mēs ſup̄mo ſpūi īherettāta nobilitate (icet nihil ſit) ꝑfrui ꝓmeret̉.vt vnū dicat̉ eē cum illo ab apl̓o ſic dicenteQui adheret deo vnꝰ ſp̄s eſt. Hec aūt ordinatio nō tm̄ apꝑet rōe ordīs ꝑſonaꝝ ꝑ vnitiui amorꝭ ſapīaꝫ acqͥſitā ſꝫ rōe dīnoꝝ actuum. qꝛ cū iſti duo actꝰ ſint coet̓ni ⁊ ꝯſubſtātiales ī ip̄o btīſſimo d̓o. vicꝫ ſeip̄m cogͦſcere⁊ ſeip̄m diligere. ī hͦ ꝙ mēs ī ip̄o ardēt̓ ⁊ īfallibili cogͣtōe ꝑ ardorē cogͦſcit veluti ī amorꝭīardeſcētꝭ meridiāo calore recubās ⁊ ardēsī ip̄o qͣi īdicibili ardore ſe diligit. ⁊ ꝑ hͦ ip̄ꝫ ītimiꝰ n̄ tm̄ ꝑ creat̉aꝫ ſēſibilē ip̄i ꝓut poſſibileē ꝯformat̉ ⁊ ī ip̄m amore deifico trāſformat̉