Niſtica theologia

ratꝰ affectꝰ. vt ip̄is nō ſubiaceat. vigilare adianuā ip̄iꝰ īcipit ardētiꝰ. affectōibꝰ ꝯcupiſcēdo intētiꝰ. vt ab ip̄a intētōe iā caro ſilere īcipiat ⁊ ſpūi ꝯſentire cui diebꝰ oībꝰ aīa fueratinimica. Sic gͦ pꝫ ꝑ ſil̓e datū ī vno. qͣꝫ mirabil̓ ſcīa abſcōdit̉ ī ſcpͥturꝭ. qͣꝫ lata. qͣꝫ ꝓfunda.qͣꝫ ſaporoſa. qͣꝫ nobil̓ qͣ docet̉ ſpōſa ſe ab inferioribꝰ ſeꝑare. vt regalibꝰ nuptijs gͣta ⁊ accepta ī poſteꝝ hēat̉. Nullꝰ gͦ ābigat qͥn totꝰtextꝰ noui ⁊ vet̓is teſtm̄ti ẜm viā anagogicā de ſpōſi ⁊ ſpōſe colloquijs l̓ eoꝝ altricationibꝰ amore p̄uio. lumīe ꝯcomitāte valeatexplicari. Nec ſolū ſcpͥture ſꝫ ēt oēs creature q̄cūqꝫ ſint ab vltīo cētro īferni ꝓprijſſimead hͦ idē induci valeāt cū iſtā ſapīaꝫ ⁊ iſtasnobiliores ꝓpͥetates ī ſe occultata hēant. q̄facilit̓ pōt deſuꝑ irradiāte lumīe enodari.Equit̉ de via illūītiua. Illūiatiuaduplex eſt. practica ⁊ theorica. Prīodicēdū d̓ practica. q̄ mēs actual̓r cogitādo ꝯſcēdit ad deū. ſcd̓o dicet̉ de theorica quō oīs ſcpͥtura ad deū anagogice reducat̉. Dicto ꝟo quō ſenſꝰ anagogicꝰ latītat īſcpͥtura. dicēdū ē quō ꝑ iſtā viā illūiatiuamaſcēdit̉ ad vnitiuā. ⁊ iſte decurſꝰ fundat̉ ſuꝑhͦ v̓bū pͣs. In meditatōe mea exarde. ig. ⁊c̄.Quia adhuc mēs ꝓficiēs ē indiſpoſita ad hͦꝙ expedite ferat̉ affectōibꝰ anagogicꝭ in directū. oꝫ c. prīo aliqͣntulū meditet̉ eo mō qͦdictū ē vt ꝑ cogitatōeꝫ p̄uiā aliqͣntulū incipiat ſcintillādo affici ī illū ī quē ī t̓cio ſtatuſine oī cogitatōe ꝯcomitāte l̓ p̄uia qͦtiēſcūqꝫvult ſine obſtaculo ſurſū eleuet̉. ad quā expeditōꝫ cū ꝑfecte pot̓it attingere oīs ab ip̄aſapīa ī ſua ꝯſurrectōe cogitatio l̓ meditatioabſcidet̉. qꝛ cogitatio ibi n̄ ē niſi vt ꝑ ip̄aꝫ affectio accēdat̉. Sic gͦ vſualit̓ ꝑ meditatōeꝫp̄dictā ꝓficiat. pͥmo ſic̄ dictū ē ꝓprietatē vocabuli ad ſenſū anagogicū trāſferat. poſteaillud ad amorē reducat. t̓cio ꝙ ī ip̄o d̓o afficiat̉. Uerbi gr̄a. Pr̄. i. tu es ille qͥ filios ſpirituales ꝓgeneraſ mediāte viuificatiuo germine. tūc gͦ ero ꝟe filiꝰ tuꝰ qn̄ te ꝟo amore cōſtringā. o qn̄ diligā te. ꝯſtringā te itimis viſceribꝰ. Sil̓r ꝑ hͦ ꝙ dr̄ nr̄ .i. tu ēs ille qͥ latiſſime diffūdis bōitatē. ſi gͦ ꝟe te amarē tūc aliqͥd ī me tue latiſſime diffuſionis ſtillares. qqn̄ te tā ardent̓ amabo vt tua lata bonitasī me aliqͣntulū apꝑeat. Sil̓r ꝑ hͦ ꝙ dr̄ ī cel̓.⁊ ſic de alijs oīa anagogice trāſferēdo. ⁊ ſicꝑ meditatōem p̄uiā ꝑ iſtas aſpiratōes affectio amorꝭ paulatī accēdit̉. ⁊ ſicut ſtuppa ra

dio ſolari expoſita prīo exiccat̉ ⁊ ſtatī accendit̉. ſic ꝑ iſtas aſpiratōes dilectū ꝓuocātesad mētꝭ eleuatōeꝫ magꝭ ac magꝭ accēdit̉ vſqꝫ qͦ ad vnitiuā eleuationē affectio ſuſto lat̄Sic dicat̉. Pr̄ nr̄ qͥ es ī cel̓. ẜm igit̉ ꝟrdictā ſic dicat̉. pr̄. i. tu es ille ⁊c̄. vtsͣ. Sqͥ es ī cel̓. o aīa mea miſerabil̓ qn̄ ad īſtarceli clara efficierꝭ ⁊ nitida vt diuerſaꝝ ꝟtutuſyderibꝰ adornata. tūc .n. bone pr̄ ī me hītare dignant̓. ⁊ libent̓ te ſentiā qn̄ te amore ardētiſſimo ꝯſtringā. ⁊ ꝑ flāmā amorꝭ aīa miſerabil̓ plena fecibꝰ expurgabit̉. ſtatī in metūc certiſſime ſubītrabis ⁊ md̓m ꝯſcīe meehoſpitiū inuenieſ. Seqͥt̉. ſctīficet̉ no. tu. Obone pr̄ qn̄ tua noticia ſctīficabit̉ .i. ſinet̓raefficit̉ in nob̓ miſerꝭ. qd̓ tūc erit qn̄ oī carnalitate depulſa tu ſolꝰ ſuꝑ oīa diligeris. o qn̄igit̉ te tenebo. nō .n. tūc t̓ra ī me locū hēbit.qn̄ tū dulcꝭ pr̄ ꝑ tuā grām ⁊ amorē ī me habitab̓. Adueniat reg. tuuꝫ. Ue mihi pctōrivult qn̄qꝫ ī me hītare ⁊ regͣre īanis gl̓a qn̄qꝫguloſitas. qn̄qꝫ luxuria. Sꝫ nolo regͣreme niſi te pr̄ bone. tūcꝟe ī me regnares ſire te ardent̓ amarē. naꝫ in ſolo amore ardēani veluti in ꝓprio hoſpitio reqͥeſcꝭ. o qn̄ igiꝑ glutinū amorꝭ ardētiſſimi te tēbo vt ī meregnare incipias. ⁊ ſolꝰ ad regnādū ī regnomeo tenebroſo aduenias. Fiat volū. t. ſi. ince. ⁊ in t̓. Tūc .n. volūtas tua pͥmordial̓r efficiet̉ in me qn̄ ẜm fragilitatē hūanā ego miſer ꝟmis t̓renꝰ. tue volūtati oīno ꝯſentiamſic̄ illi btī ſp̄s qͥ in cel̓ te facie ad faciē ꝯtēplātur. Sꝫ qͥs me dulciſſime deꝰ tibi faciat cōſentire niſi ſola amorꝭ vehementia. q̄ ꝯͣriasvolūtates ꝯiūgit. ⁊ hoīem nouit ī teip̄diligerꝭ ꝯformare. ⁊ miro mō trāſforiclaritate in claritatē Qn̄ igit̉ te o bone dn̄eex toto diligā ⁊ glutino dilectōis vnitꝰ tibiſoli ꝯſentiā. Panē nr̄m qͦ. ⁊c̄. O panis āgeloꝝ qn̄ tua refectōne dulciſſima reficiar. inhͦ em̄ āgeli bt̄i viuūt in pr̄ia inqͣꝫtū bone pr̄affectōibꝰ flāmigerꝭ te ꝯtingūt. O qn̄ panēamorꝭ hēbo vt d̓ eodē cibo ī pn̄ti nutriar qͥangl̓i ſctī ī gl̓a ſatiāt̉. vt d̓ micis cōedā q̄ cadūt d̓ mēſa dn̄i mei. o bone pr̄ hūc panē denob̓ ſꝑ. qꝛ inqͥetuꝫ ē cor nr̄m donec hͦ celeſtpane aliqͣꝫtulū ꝯfortet̉. qͥ iō qͦtidianꝰ dr̄ qrꝛiqͣntū plꝰ cōedit̉ intm̄ deſiderio qͦtidiano reficit habūdātiꝰ. Et dimitte nob̓ debita noſtra ⁊c̄. O bone creditor quādo debita peccatorum meoꝝ quoqͦmodo eē dimiſſa cōgnoſcā. nā ſicut pctm̄ meū me tibi reddidū