Miſtica theologia-
amor vita ſpūum. De qͣ ⁊ etiā de his ꝓ qͥbꝰanīa nō ſufficit. paranymphi dilecto referēdo gr̄as dicūt illi. Uitā petijt a te ⁊ tribuiſti ei dn̄e. q̄ nō eſt ad tp̄s momētanea. vt eſtvita corꝑis. ſed ī lōgitudinē dieꝝ vſqꝫ in ſeculū ⁊ in ſecl̓m ſecl̓i ꝑmanebit. qꝛ amor quoſpōſa viuēdo total̓r adamauit ſpōſū nō deficiet in fut̉o. ſed tm̄ augmētabit̉. vt cōpleat̉ẜmo ꝓpheticꝰ quē ip̄e altiſſimus ꝑ os Iſaieedidit. xxxj. d. Dicit dn̄s cuiꝰ ignis ē ī ſyon.⁊ caminꝰ in hierl̓m ⁊c̄. Uel alit̓ p̄t dici ẜmꝙ de mēte anagogica ē pn̄s intētio. Niſi .n.ſemel ī die pane ſenſibili corpꝰ reficeret̉ animale. corꝑalis fortitudīs amitteret vigorē.ſic niſi mens ī motibꝰ amorꝭ vnitiui femel īdie aſpirādo ad oſculū ſe extēdat (niſi forte qn̄qꝫ in agrū ad ſe exercendū exiuerit. vl̓aliqͣ modeſta reqͥe corꝑali vl̓ aliqͣ de cā ſpūali). vix eſt qͥn in ſeip̄a efficiat̉ tepida. ⁊ de ꝑfectōne ſue altitudīs qͥd nō amittat. nec mirū. qꝛ ſpōſus p̄ſtolat̉ ad oſtiū. d. Surge ꝓpera amica mea et veni. Si gͦ in nimia moreꝓtelatōe ſe abſentat ip̄e nō īmerito īdignat̉⁊ ab ip̄a ſe ſubtrahit ad tp̄s ſepiꝰ. Et lꝫ itaintenſo habitu vt pͥus hūc diligat. tn̄ dicit.Queſiui ꝑ noctē quē diligit aīa mea. queſiui nec īueni. Hoc ē ꝓprie ꝑ noctes q̄rere videlicꝫ ꝑ creaturas ꝯſurgere ⁊ dilectuꝫ ī eiſdē q̄rere. vt qͥdā dicere voluerūt. ꝙ q̄rere ꝑnoctes erat q̄rere ꝑ creaturas vl̓ ꝑ veſtigiacreaturaꝝ. ſed hͦ anagogico ⁊ vnitiuo motui nō ꝯuenit. cū fine oī ſpeculo affectꝰ amore ſubleuāte. ip̄i fonti bonitatꝭ et̓ne inhereat. Sed tūc ꝑ noctē dr̄ q̄rere. qn̄ aliqͣ d̓ cauſa mens ī ſuis ſurſum actōibꝰ impedit̉. vt īquē pͥmo lucide ⁊ expedite et p̄clare ſine tenebra mouebat̉ qn̄qꝫ caliginoſaꝫ ſe ſentiat.vt etiā affectꝰ a cogitatōe fantaſtica ī illo inquē mouet̉ vix valeat ſeꝑari. qd̓ fit qn̄qꝫ ꝓpt̓ſuā negligentiā. vl̓ alijs de cauſis. vt poſteaapparebit. Queſiui gͦ ⁊ nō īueni ī tāta agilitate affectionū ardētiū vt ſolebā. Petit etiāhodie. hͦ eſt. in pn̄ti vita rōne et̓nitatꝭ que eſtſimplex ⁊ vnica. q̄ in amore viuētibꝰ incipitin pn̄ti. qꝛ amor ille qͦ ſpōſus ī vita iſta diligit̉ idē eſt nūero cū illo qͦ in et̓nitate btīficatoꝝ oīm vniet̉. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. hodie. qd̓ vnitatem ⁊ claritatē ſignat. ⁊ iō pn̄s vita dr̄ vt dictū eſt in rōe ꝯtinuatōis. pn̄s dr̄. qꝛ cū amore inheret veriꝰ ⁊ veraciꝰ vino ⁊ pane reficitur. qͣꝫ aliqd̓ corpꝰ alij corꝑi ſenſibili ꝑ aliqd̓glutinū vl̓ vinculū materiale copulet̉. Et hͦ
eſt qd̓ ait diuinꝰ apl̓s aſpirantꝭ aīe vnitiueſuſpiria collaudās. Qui adheret deoynpus ē ⁊c̄. Bene gͦ debēt pn̄tia nō immerappellari. vbi nō tm̄ pn̄tialit̓ ſpōſa dilecti aſtat aſpectibꝰ. ſed cū ip̄a vnū a diuino apl̓ohierarcha iſtiꝰ ſapīe noīat̉. Hodie etiā lucēimportat. qꝛ tūc ſibi ꝟe orit̉ ſol iuſticie. cumradijs ſolaribꝰ ad ſuꝑiora inſtruit̉ eleuari. ⁊iō in canticꝭ aurora meret̉ appellari. UbiQue ē iſta q̄ ꝓgredit̉ quaſi aurora ꝯſureTūc eī pane vite iā incipit refici. cū ad modū aurore creſcēdo in amorē eleuādo v̓tuteip̄iꝰ amorꝭ in motibꝰ egrediētibꝰ ſe ſentit experimētalit̓ ſurſū agi. Qd̓ exꝑimentū ne facultas errādi indoctꝭ ⁊ puerꝭ det̉ nihil aliud ē niſi expeditio motuū ⁊ ſurrectio ardētiſſima ꝑ eoſdē. qd̓ nō minꝰ a mēte exercitata ꝑcipit̉ qͣꝫ oculus corꝑal̓ bouē ſenfibilemtrāſeuntē ꝑ ſemitā ꝯtēplet̉. Qd̓ gͦ ſibi iā incipit̉ ad pn̄s ſupponit̉ cū in ſequētibꝰ hͦ argumentꝭ irrefragabilibꝰ cōprobet̉. Quia gͦ ſibi iā incipit̉ et̓nitas ⁊ ſponſi pn̄tia. ⁊ luxētrefulgere interiꝰ dic̄ de talibꝰ magnus hierarcha apl̓s. Nr̄a ꝯuerſatio in cel̓ eſt. qꝛ eiā latio ſolis iuſticie ſuꝑ terrā .i. mētē amatē adhuc terreſtri corꝑi fociatā. ꝑ qd̓ licet aſui tendētia multipl̓r retardet̉. tn̄ flante auſtro manuductiue dīne inſpiratōis ꝑ radios diuinitꝰ īmiſſos ad diuiniora ſuſcipienda deſuꝑ aꝑit̉. cū maxime a ꝑte inferiori reſpectu mūdanoꝝ delectabiliū obturat̉. ⁊ hſuꝑior portio q̄ deo vnit̉ a ꝑte inferiori treſtri nō celica ml̓tas īportunitates ſentietpiſſime l̓ īuita. Claudat gͦ qͣntūcūqꝫ affoſtiū ne ad īferiora reſpiciat. ſꝫ ad diuineſurſū actōem fidel̓r ad hͦ aſpiret. vt ſibi a dilecto dicat̉ iā cenante cū ip̄a. Ortꝰ cōcluſuses ſoror mea ſpōſa. ortꝰ ꝯcluſus. fons ſignatus. qͥ ortus dr̄ florēs rōſa odorꝭ. qͥ iocluſus dr̄. vt nullꝰ aduerſariꝰ vl̓ ꝓpirparticulā veri amorꝭ obtineat. niſi ille dedicit. qͥ ſolus rōe ſue floride honeſtatꝭ nihūaufert penitꝰ ſꝫ potiꝰ reficit. de ſeip̄o iocundū ꝑhibēs teſtimoniū d. Ego flos cāpi ⁊ liliū ꝯualliū. qͥ nō extra ip̄aꝫ ſꝫ potiꝰ interiorē hītationē appetēs. ⁊ ad hͦ efficaciꝰ īplēmēti pauꝑcule altiſſimꝰ ſe īuitās vt ip̄aꝫnō ⁊ pane reficiat .i. ꝯſolatōeꝫ iocūde dinitatis tribuat ſic. d. Aperi mihi ſoror mea. amtca mea. colūba mea. qꝛ caput meū plenueſtrore. iā ꝯditōem ꝓuocatricē appōit ⁊ multiplicē ip̄aꝫ ml̓tipl̓r ⁊ dulcit̉ ꝓuocando. vt et