De ſeptem itineribus eternitatis

odor quē nō ſpargit vētꝰ. ⁊ vbi ſapit cibusquē nō minuit edacitas. ⁊ vbi heret qd̓ nondiuellet ſatietas. Hec amo cū deū meū amoHec Augꝰ. Ex his ptꝫ qͣlit̓ ſenſus īterioresnr̄i et̓na exꝑiant̉. Un̄ ⁊ Rich. li. de tri. ca. iij.dic̄. Nō dꝫ nob̓ ſufficere illa et̓norū noticiaq̄ eſt ꝑ viſū ſolū niſi ⁊ apprehēdamꝰ illā q̄ eſtꝑ intelligētiā ſi nec dūſufficimꝰ ad illā q̄ eſtꝑ exꝑientiā. Hec ille.Diſtinctio ſeptimaEptimo vidēdū eſt qͣlit̓ ſpūs nr̄ adveniēdū ꝑ iter exꝑimētalis p̄guſtationis et̓noꝝ ad ītrinſecū dn̄i ih̓u īuitat̉ ab ip̄o dicēte Can̄. ij. Surge. ꝓpera amica mea. colūba mea ⁊ veni. ⁊ hꝰ inuitationisſubiūgit allectiuū. d. qꝛ ficꝰ ꝓtulit groſſos ſuos .i. qꝛ iā eſt deſiderati viatici optata ſuauitas. Tūc nāqꝫ eſt itinerādi ſecuritas. qn̄ itinerās ſuauit̉ reficit̉. ⁊ itinerātis virtus augmētat̉. donec cū ꝓpheta ad montē dei orebꝑueniat̉. Dic̄ igit̉ o amica mea ꝓpter experimētalē mei māducatiōem. Nōne comediſti fauū meū cū melle meo .i. dulcedinē diuinitatꝭ cū corꝑe ⁊ ſāguīe mee hūanitatꝭ Hocem̄ ꝓpriū eſt amicꝭ meis vt comedāt ⁊ bibāt⁊ inebriēt̉ chariſſimi. Can̄. v. vt corpꝰ meumcomedāt ⁊ ſanguinē meū bibāt. ⁊ exꝑientia ītima mea diuītate inebrient̉. Hoc em̄ ꝓpriūelectoꝝ eſt. dic̄ haymo ſuꝑ Apoc̄. Surgead mea exꝑimētalē cohītatiōꝫ. vt vbi ſū ego⁊ tu ſis. qꝛ ex hac māducatōe mei tu manesin me ⁊ ego maneo ī te. Io. vj. tanqͣꝫ mihi iāincorꝑata. Ego quidē ī altiſſimis habito. ⁊thronꝰ meꝰ ī colū. nū. Iō Surge o colūba mea ꝓpt̓ exꝑientie tue ſimplicē fruitiōeꝫ ⁊ſingularē. Solū em̄ querꝭ exꝑiēdo frui preſentia mea. Un̄ dixiſti. Renuit ꝯſolari aīmamea. memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſū. Qd̓ exponēs Greg. vj. moral̓. dic̄ ſic. Qui de tꝑaliumamiſſiōe nō lugeo. d̓ tꝑaliū abūdātia ꝯſolari neqͣqͣꝫ poſſum. ⁊ tn̄ memoria dei ſolū delectatꝰ ſū. Si igit̉ tm̄ d̓lectat̉ ī ſola memoriadei. dicat cū Ber̄. Suꝑ mel ⁊ oīa eiꝰ dulcispn̄tia Proꝑa. ꝓpt̓ exꝑiētie tue ꝑfectōꝫ ⁊ deiectatiōꝫ. Ꝙͣto ei ſpūales delitias plꝰ exꝑirꝭtāto auidiꝰ appetꝭ eas. ꝓpera igit̉ veīre ad mefontē oīm delitiaꝝ. Nā etiā celeritas ī deſiderio mora ē. vt d̓t Seneca. O formoſamea. ꝓpt̓ exꝑiētie tue radioſā multiplicatōeꝫExꝑiris eī me te viſitātē. pꝰ ꝑietē ſtātē. ꝑ cācellos ꝓſpiciētē. ī mōtibꝰ ſaliētē. Can̄. ij. Itēexꝑiris me te alloquentē. te odore meo ſꝑ at

tingentē. te reficiētē ⁊ amplexantē ⁊c̄. vt piin cātico amorꝭ ꝑ totū. Un̄ Ber̄. ẜ. lviij. ſnCan̄. dic̄. Attēdite ſpōſe deuotōꝫ atqꝫ ſolertiā ſiue exꝑientiā ꝙ vigili vtiqꝫ oculo .ſ. experiētie obẜuat ſpōſi aduentū. ⁊ deinceps oīaipſiꝰ intuet̉. Uenit em̄ illa. accelerat. appropat. adeſt. reſpicit. alloquit̉. ⁊ nihil hoꝝ momitoꝝ ſpōſe induſtriā fugit. Hec ille. Ueni igtur ad exꝑientie tue cōſummatōem. qꝛ ficuſꝓtulit groſſos ſuos. In qͦ oſtēdit ſue viſitationis dulce allectiuū. Quid ꝑ ficꝰ ꝯueniētiintelligi p̄t ꝓducentē fructū dulcedīs qͣꝫ pr̄eternꝰ. pͥncipiū oīs dulcoris qͥ ꝓtulit nobigroſſos infinite dulcedīs ⁊ refectiōis .ſ. ꝟbiſuū. ⁊ ſpm̄ ſcm̄. ꝯſub̓ales ⁊ coet̓nos. Uerbſuū infinite dulcedīs ꝓtulit incarnatum.nob̓ eſſꝫ ī redēptiōꝫ. ⁊ panē ſuꝑſubſtātialenvt eſſet nob̓ in refectōꝫ. qͥ deſcēdit de celo nobis p̄paratꝰ. ⁊ habēs in ſe omne delectamē/tum. ⁊ oēm ſaporē ſuauitatis. vt ꝑ ip̄m dulciter reficiamur ī via ne deficiamꝰ. ſꝫ ad eternū pr̄em reducamur. Ecce d̓t hug. ſuꝑ pͥmūange. hierar. Unū ferculū ꝓponit̉ ī mēſa dn̄iſꝫ noli ꝯtēnere. Cōtinet em̄ in ſe oē bonum.Sꝫ hāc refectōꝫ nō oēs guſtāt. Ip̄a eī vnaeſt ⁊ ſingl̓arꝭ. qꝛ cū aliena ⁊ extranea delectatiōe ⁊ dulcedīe nō ꝑcipit̉. Dr̄ domeſtica. qͥaamicꝭ ⁊ familiaribꝰ tm̄ p̄parat̉. d̓r vnifica qͥavnū ſecū efficit om̄s qͥbꝰ ſe ſumēdā ⁊ ꝑcipiēdā p̄bet. Hec ille. Ficꝰ etiā pat̓na ꝓtulit nobis ſpm̄ ſcm̄ ꝯſub̓alē ⁊ coet̓nū. qͥ eſt fons infinite dulcedīs. ſaliēs ī vitā et̓nā. Spūs eimeꝰ ſuꝑ mel dulcꝭ. d̓r Ecc̄i. xxiiij. A qͦ oīs ducedo emanat. Un̄ Gre. li. ix. moral̓. d̓t ꝙ vnctio ſpūſſcī fac̄ ꝯtēnere inferiora ⁊ eleuat adſuꝑiora. ⁊ ꝙ dulcēdo eiꝰ h̓ ſentiri p̄t nō dici.Hūc groſſū infinite dulcedīs pr̄ nob̓ptulitdū nob̓ eū ī ſenſibilibꝰ ſignis miſit ⁊ qͦtidiuiſibilit̓ electꝭ mittit̉. qͥ itinerātes ꝑ ſeptē dona qͣſi ꝑ ſeptē dies. ⁊ ꝑ ſeptē r̄fectōes ſpūalenos ad ꝯuiuiū et̓noꝝ colliū ꝑducit. UndeGre. j. li. mora. d̓t. ꝙ vnūqd̓qꝫ donū ſpūſſctīdiē ſpūalē fac̄ in mēte ꝑ ſuā illumīatōꝫ. ⁊ ī qͣlibet die ꝯuiuiū fac̄ ꝑ ſuā dulcedinē. Intellectus ī die ſuo ꝯuiuiū facit ⁊ p̄parat. qꝛ ī eoꝙ audita penetrat reficiēdo cor tenebras ēilluſtrat. Sapiētia ī die ſuo ꝯͣuiuiū fac̄. quiamentē eternoꝝ ſpe ⁊ certitudine reficit. Conſilium in die ſuo cōuiuiū exhibet. quia dump̄cipitē eſſe ꝓhibet. ratiōe animū replet. Fortitudo in die ſuo conuiuiuꝫ facit. quia dumaduerſa non metuit trepidāti menti cibos