FoCCXIIII
Fao ſū oſtiū intellectui ꝑ fidē ꝑfectā reſeraEgo ſū oſtiū volūtati ꝑ caritatē feruidān guſtatū. ⁊ habitatū. Ego inqͣꝫ ſū oſtiūinſui ꝑſigͣ ſenſibilia mōſtratū ī ſacr̄o ꝑ ſenſibiles ſpēs ſacramētales panis ⁊ vini. q̄ ſignificāt ꝑfectā refectiōꝫ. Sigͣ em̄ ſenſibiliaaliud faciūt ī cognitōꝫ venire. Un̄ Hu. vbiſubra d̓t. Ne hūana infirmitas ꝯtactū carris ī aſſumptōe abhorreret. iō ꝯſueti edulijſpēbꝰ carnē velauit. vt ſenſus foueret̉ dū cōſueta ꝑcipit vt etiā intellectꝰ credēdo ⁊ affediligēdo determīate dirigeret̉ ad cibūquē pr̄ ſanctificauit. Io. vj. ſub ſpēbꝰ pa⁊vini. q̄ etiā ſignāt ꝑfectā refectōꝫ eſſe incr̄o vt ait. Itē ego ſū oſtiū intellectui ꝑ fifectā reſeratū. Un̄ Chry. ī tracta. d̓ ſymholo d̓t. Fides eſt lumē aīe. oſtiū vite. fūda.utꝭ ct̓ne. ⁊ Iſa. vij. Niſi credideritꝭetꝭ. gͦ ꝑ fidē intrat̉ ad ꝟitatꝭ cognUn̄ Augꝰ. ſuꝑ Io. dic̄. noli ītelligerevt credas. ſꝫ crede vt ītelligas. Intelligereem̄ eſt merces fidei. Fides mūdet te vt ītelligere repleat te. Hec ille. Intellectꝰ em̄ hūanus ſine radio fidei circa diuīa eſt qͣſi cecusUn̄ ipoſſibile eſt ꝙ ītellectꝰ attingat corpuſiſtit ſub ſpēbꝰ ſacramētalibꝰ niſi luꝑnaturali certiſſime fidei illumīet̉ ⁊dirigat̉ alias nō videbit riuulos flumīs torrētis butiri ⁊ mellis. Iob. xx. Qd̓ exponenſPre. xxx. moral̓. Butiꝝ naſcit̉ ex carne. ⁊ ſigͣtnitatē. mel ꝟo deſcēdit ex aere. et ſigͣtnitatē Ex his duobꝰ deſcēdūt ſeptēll ꝯtēplatōis hūanitatꝭ. ⁊ ſeptē diuītatꝭqs ſolū fideles ī tāta plenitudine qn̄qꝫ reciideāt qd̓ dicere nō valēt. Attīgit eacceſſa. ait Ber̄. ſuꝑ Can̄. ẜmo. lxix.qꝛ intellectꝰ ꝑ fidē illuminatꝰ ⁊ ꝯfortatꝰ attīvitatē indubitant̓ ꝙ xp̄s ꝟe eſt in ſaio. ⁊ diuītas ꝟe eſt in xp̄o. Itē ego īqͣꝫve ſum oſtiū volūtati ꝑ caritatē feruidā aꝑatu ⁊ inhabitatū. qꝛ qͥ māducat meā⁊bibit meum ſanguinē. ī me manet ⁊tab ieo. Io. vj. Hec aūt māducatio fit ſpūallter. Hāducare aūt ſpūalit̓ ē attīgere adfehꝰ ſacr̄i. Res aūt hꝰ ē duplex. vna ꝯtentatlignata. ⁊ ē xp̄s īteger qͥ ꝯtinet̉ ſub ſpēbuspanis ⁊ vini. Alia ē res ſignata ⁊ nō ꝯtēta. ethec eſt corpꝰ xp̄i myſticum. Ille gͦ māducatſpūalit̓ qͥ xp̄o ꝯiūgit̉ ꝑ fidē ⁊ caritatē. Fidesętinet ad cognitōꝫ. caritas ad refectōꝫ. ideoctia vnit̉ corꝑi xp̄i myſtico .i. eccl̓ie Ex iſta eīnaducatiōe orit̉ attingētia ſpūal̓. alias xp̄o
nō īcorꝑaremur dū carnē eiꝰ guſtāꝰ. De iſtaaūt incorꝑatiōe Augꝰ. ſuꝑ Io. d̓t. O ſacr̄mpietatꝭ. o ſignū vnitatꝭ. o vinculū caritatꝭ. qͥvult viuere accedat. credat. īcorporet̉. vt viuificet̉. Et Hu. ſuꝑ. vij. ange. hierar. dicit ꝙiſta māducatio d̓r viuifica. qꝛ viuos ſecū efficit oēs qͥbꝰ ſe māducādū p̄bet. Dicat gͦ māducās illd̓ Can̄ v. Comedi fauum cū mellemeo. Fauꝰ ſic̄ dic̄ Orig. eſt cera v̓ginea. cellulis diſtincta. melle repletꝭ. Quid gͦ eſt alid̓Comedi fauū cū melle meo. niſi māducarecorpꝰ ꝟginee carnis dulciſſima diuītate repletū. ⁊ ſic ꝑ guſtū hūanitatꝭ ꝑuenit̉ ad guſtū diuītatꝭ. ⁊ iō ad p̄libamē eternitatꝭDiſtinctio ſextaExto notādū eſt qͣlit̓ qͥlibet ſenſus īterior ſpūal̓ et̓na exꝑiat̉. De qͦ ſciendū eſt ꝙ Ber̄. li. de amore dei. c. xv. d̓tSic̄ corpꝰ hꝫ ſuos qͥnqꝫ ſenſus qͥbꝰ aīe ꝯiūgit̉ vita mediāte. ſic aīa hꝫ ſuos qͥnqꝫ ſenſuſqͥbꝰ deo ſiue et̓nis ꝯiūgit̉ mediāte charitateQuare apl̓s d̓t. Nolite ꝯformari huic ſecl̓oſꝫ reformamī in nouitate ſenſus vr̄i vt ꝓbetis .i. exꝑimēto ſciatꝭ q̄ ſit volūtas dei bona.bn̄placēs ⁊ ꝑfctā. Sequit̉. Per ſenſꝰ corꝑisveteraſcimꝰ ⁊ huic ſeculo ꝯformamur. Perſenſū ꝟo mētꝭ renouamur ī agnitiōe d̓i ſiueeternoꝝ. Et infra. c. ix. d̓t. Sic̄ oēs ſenſꝰ corporales .ſ. viſus auditꝰ odoratꝰ tactꝰ. ſine ſēſu guſtꝰ infirmāt̉ ⁊ ebetāt̉ ī oꝑatiōibus ſuisſic an̄ aduētū Ih̓u mediatorꝭ oēs ſenſus noſtri ſpūales lāguebāt ꝓpt̓ abſentiā guſtꝰ ſpūalis vl̓ ſapiētial̓. q̄ nec dū fuit incarnata. necqͣſi guſtata. a cuiꝰ guſtu qͣꝫto diutiꝰ abſtinēꝰ.tāto ſenſus īteriores magꝭ deficiūt ⁊ īfirmātur ī actibꝰ ſuis circa et̓na. Un̄ Gre. xxx. moral̓. exponēs illd̓ Iob. xviij. Attenuet̉ famerobur eiꝰ. ⁊ īedia īuadat coſtas eiꝰ. ſic d̓t Exrōnali aīa hꝫ hō vt ī ꝑpetuū viuat. ⁊ tn̄ hoīsiniqͥ robur attenuat̉ famē. qꝛ aīa eiꝰ nulla interni cibi refectōe paſcit̉ ⁊ īedia īuadit cōſtaſeiꝰ. qn̄ ſpūali refectōe ſubtracta ſenſus mētꝭdeficiūt. ⁊ tūc cogitatōes ſuas nec r̄gere nectueri pn̄t. qꝛ fames īterna ſenſus mētꝭ extenuat. ⁊ iō ſe forꝭ extēdūt ad tꝑalia ſpretꝭ eternis q̄ eis nō ſapiūt. Adueniēte aūt guſtuſapīe ait Ber̄. vbi sͣ. c. xix. tūc ſeqͥt̉ q̄dā dulcedo ſaporꝭ. quā ī interiori ſuo ſentiēs aīa mōqͦdā ſingl̓ari q̄ ſuſcipit cūcta diſcernit ⁊ dijudicat. ſeqꝫ ⁊ omēs ſenſus vegetat ⁊ ꝯfirmat.Nā h̓ panis ſpūal̓ eſt d̓ qͦ d̓rS ap̄. xvj. Paratū panē dediſti eis de celo ſine labore omneAA 4