Fo.CCI

rat. ſapientiaꝫ filij inueſtigat. ſpūſſanctienignitatē amat. Dum hec tria cōtemplatur tribꝰ modis cōſolat̉. Hec ille. Hos autres modos cōſolādo poteſt experirio qͥ in itinere cōtemplationis ambuexperit̉ in memoria patrē āmonenteꝫentē ad verbum ſuū ieſum chriſtumiendū. Quia ſicut dicit Ioh̓is. vj. Neenit ad me niſi pater meꝰ traxerit euꝫ.ernā inſpirationē. Item conſolatur qͥerit̉ in intelligētia filiū patris illuminan. ad patrē ſuum cognoſcendū. quia ſic̄Matth̓. xj. Nemo nouit patrē niſi fili⁊ cui voluerit filius reuelare. Item contur qͥ experit̉ voluntatē ſpiritūſanctuꝫjentē. ad patrē ⁊ filium amplexanduꝫenduꝫ. quare in amore qui appropriat̉uiſancto pater ⁊ filiꝰ tenent̉ ⁊ ampleur. Quod oſtēdit Auguſti. vj. libro deta. ca. vj. Spiritꝰ ambulās in itinerivite actiue ſepe ab huiuſmōi conſolationibꝰ impedit̉ ⁊ amaritudinibꝰ repletur.de Origenes ſuper Cantica. v. cap̄. diui terrenis inheret. inuenire non poquod in terrenis latet. ſcilicꝫ amaem ⁊ diſſipationē. Sunt ⁊ alie multates contemplationis.Diſtinctio ſexta.Exto videndū eſt quomō ꝑ iter cōtemplatiōis ſpiritꝰ noſter ad intrinſecum ſecretū domini ieſu ingrediatur ⁊ ab exterioribꝰ abſcondat̉. qͣꝫuis ex p̄dictis gradibꝰ cōtemplationis ſatis patereſet qualit̓ ſpiritꝰ humanꝰ ꝯtemplandorediat̉ in eternū maneriū ieſu. Cū Hugo ſuꝑ primū angel̓. hierar. dicit. ꝙ quātomagis creſcit a ſeip̄o aſcenſio. tanto magisit cognitio donec oculꝰ intellectualisIs ac magis illuminet̉ ⁊ cōfortetur. ⁊ afmētalis magis purificet̉ ⁊ inflāmetotꝰ in deo quietet̉. et iſtum aſcenſumdocent p̄dicti gradus cōtemplatōnis. planum eſt ꝙ ꝑ eos poteſt cognoſci qualit̓ ſpiItus cōtemplatiuꝰ in illud ſecretū intrinecum dn̄i ieſu ingrediat̉ ⁊ abſcondat̉. Tappter iſtiꝰ manerij vtilitatē notanduꝫominꝰ dicat Exodi. xxxiij. Nō videehō ⁊ viuet. neceſſe eſt vt ſpiritꝰ ꝯtemplatiuus mūdo pͥus moriat̉. ⁊ mūdus ſibimoriat̉. ⁊ extūc interna ingrediatur. ⁊ in eisab icondat̉. Quid eſt autē ſpiritū ꝑ cōtem-

plationē illud intrinſecū ſecretū intrare niſi ab om̄ibꝰ temꝑalibꝰ abſolui ⁊ elongari. etin eterna extendi ⁊ in eis abſcondi cōtinuis ꝓfectibꝰ. donec totꝰ homo exterior ⁊ interior in deuꝫ ordinet̉ ꝓut poſſibile eſt ſtatuivie. Unde Grego. lib̓. xiiij. moral̓. dicit ſic.Cōtemplatiōis penna nos ſubleuat. atqꝫa nobis ad illū erigimur intuēduꝫ raptim.⁊ intentiōe cordis ⁊ dulcedine ꝯtemplationis aliqͦ modo a nobis imus in ip̄m. et hocire eſt requieſcere. diſſimilit̓ tn̄ requiei diuine aſſimilamur. et imitamur requiem dei.Nā ſequit̉ ibideꝫ. Nāqꝫ vt btī ſimꝰ ⁊ eterni.eternū imitabimur ineternū. ⁊ magna nob̓eſt et̓nitas imitatio et̓nitatꝭ. nec exortes ſumus eiꝰ quā imitari poſſumꝰ. Hec Gregꝭ.Oportet em̄ veꝝ ꝯtēplatorē mori mūdo vtmūdus ſibi moriat̉. vt ī nullo ꝯtēplatio eiꝰimpediat̉. Dicit em̄ Greg. li. xviij. moꝝ. ſic.Quiſqͥs ſapīam q̄ deꝰ ē videt. huic vite funditꝰ morit̉. ne iā amore eiꝰ teneat̉. Talis fuit ille verꝰ ꝯtēplator Paulꝰ qn̄ dixit. Mihimūdus crucifixꝰ eſt. ⁊ ego mūdo. Qd̓ Grego. exponēs li. v. moꝝ. dicit ſic. Mūdus qͥdem ei crucifixus fuerat. qꝛ hunc cordi ſuoiā mortuū nō amabat. ſed ſeip̄m mūdo crucifixerat. qꝛ talem ſe exhibere ſtuduit. vt abeo quaſi mortuus cōcupiſci nō poſſet. Etſeqͥtur. Sancti igit̉ viri ab importunitatedeſideriorū temꝑaliū. a tumultū inutiliuꝫcurarū. a clamore ꝑſtrepentiū turbationūſemetip̄os ſacri verbi gladio mortificarenō deſinunt. atqꝫ intꝰ ante dei faciē in ſinumentis abſcondūt. Und̓ recte ꝑ Psͣ. dicit̉Abſcondes eos in abſcondito vultus tui aꝑturbatione hominū. Quod qͣꝫuis ꝑfectepoſtmodū fiat etiā nūc ex magna parte agitur. cū a temꝑalibꝰ tu multibꝰ ⁊ eoꝝ delectatione in interiora rapiunt̉ vt mens eoꝝ dūin amore dei tota tendit̉. nulla mūdi ꝑturbatione laceret̉. Hinc eſt ꝙ Paulus ꝯtemplatione mortuos qͣſi in ſepulchro abſconditos diſcipulos viderat. quibus dicebat.Mortui em̄ eſtis. ⁊ vita vr̄a abſcondita eſtcū chriſto in deo. Hec ille.Diſtinctio ſeptima.Eptimo videndū eſt qͣliter ſpūs humanꝰ ad veniendū ꝑ iter iocūde cōtemplationis ad intrinſecū ſecretūdn̄i ieſu ab eo inuitet̉ Cant̓. v. dicēte. Surge ꝓpera amica mea. colūba mea. formoſamea ⁊ veni. Cuiꝰ inuitatiōis ſubiungit alyy̓ 5