Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CLv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem itineribus eternitatis

radiuꝫ diuini ſolis aſpiceret totus mundꝰante oculos ſuos adductꝰ videbat̉. vbi vidit etiā anīam germani ep̄i capuani in ſpera ignea in celū ferri ab angelis. Et Greg.dicit ibidē. Quid mirū ꝙ mundū an̄ ſe collectū vidit qui ſubleuatꝰ in mentꝭ lumine ⁊cōtemplatione extra mundū fuit. Hec illeSpiritꝰ igit̉ in itinere ꝯtemplatiōis et facie pulchrificat̉ ⁊ viſu clarificat̉. De hac cōtemplatiōe pulchrificante dicit Hugo ſuꝑvij. angel̓. hierar. ſic. Cōtemplatio eſt deifica ſimilitudo. qꝛ dū ꝑ eam illumīati lucentes fiunt. qͦdāmodo ip̄iꝰ luminis lucentꝭ ſimilitudinem accipiūt. Hec ille. Et Gregolib̓. vj. moꝝ. Uita ꝯtemplatiua ſpecioſa eſtin anīa ꝯtēplātis ꝓpter qd̓ dr̄ anīe ꝯtemplatiue. Tota pulchra es amica mea. Cāti. iiij.Quinto ſpūs humanꝰ ambulās in itineribꝰ vite ꝯtemplatiue dulcit̉ ⁊ multipliciter reficit̉. Nā cibat̉ primo vt fortificet̉. Comedere aūt anīe ſpūale eſt ſuꝑne lucis cortemplatiōibꝰ paſci. ait Grego. v. moral̓. Dehac refectiōe dicit Grego. ſuꝑ Ezech̓. parteiij. omel̓. v. ſic. Contēplatiua vita amabilisvalde dulcēdo eſt q̄ ſupͣ ſemetip̄am animārapit. celeſtia aperit. terrena aūt debere eſſe ꝯtemptui oſtēdit. ſpūalia oculis mentispatefacit. corꝑalia abſcondit. vt tal̓ cōtemplatrix dicat illud Cāti. Ego dormio ⁊ cormeū vigilat. Uigilanti etem corde dormitꝑ hoc ꝙ dū interiꝰ ꝯtemplādo ꝓficit. ab inquieto corꝑis oꝑe foris qͥeſcit. neqꝫ adhuctn̄ p̄ſens deꝰ in ſua claritate cōſpicit̉. ſed q̄dā ſub ip̄a ſpeculat̉ anīa vnde refecta ꝓficiat. ⁊ poſt ad viſionis gl̓iam ꝑtingat. Hec ille. Hanc refectionē anīa ꝯtemplatiua gloriat̉ ſe eſſe expertaꝫ. dicēs Canti. ij. Fructꝰeius dulcꝭ gutturi meo. Ubi Orige. ſic dicit. Da mihi dn̄e fructū dulcē. fructuꝫ viteaīe mee. altus eſt. attolle deſideriū. benedictus eſt. ſanctifica obſequiū. imputribiliseſt. purifica affectū. ſuauis eſt. letifica aīamItem in hͦ itinere vite ꝯtemplatiue ſpūs rericitur potu inebriantꝭ gr̄e. Unde anīa cōtemplatiua Canti. v. on̄dit ſe hanc potationē inebriantē expertā eſſe cū dixit. Introduxit me rex in cellā vinariā. vbi gloſa dicitꝘͣcito guttur meū dulcedinē gr̄e eiꝰ attingit. ita me recreatā ſpū ⁊ ab amore terrenorū in ſuꝑna tranſlatā ſentio ac ſi in cellā introducta nouo ſuo meri odore ⁊ poculo inebriata ſim. Sed hāc refectionē ſpūs am-

bulans in vijs vite actiue vix ⁊ raro expiiUn̄ Augꝰ. in epl̓a ad Heb̓. dicit. Contemplatiui nō actiui amare ⁊ guſtare pn̄t ſincerū bonū. ad qd̓ guſtandū neceſſe eſt ceſſara tumultū mūdi ꝓpter qd̓ eſuriunt ⁊ ſitiuntmodo actiui. qꝛ nō habēt guſtꝰ ſenſuꝫ exercitatū. Sexto ſpūs humanꝰ ambulansin itineribꝰ vite ꝯtēplatiue a labore viereleuat̉ ꝑ diuinā allocutionē. Un̄ Luc̄. xxiiij.dicit̉. Nōne cor nr̄m ardens erat in nobisdū loqueret̉ nob̓ in via. Qd̓ exponēs Grego. dicit ſic. Ex audito ſermone inardeſcitanimꝰ. torporis frigꝰ recedit. fit mens in ſuperno deſiderio anxia. audire libet p̄ceptaceleſtia. ⁊ quot mādatis inſtruit̉ qͣſi tot facibus inflāmat̉. Et idē Grego. ij lib̓ moꝝ. dicit ſic. Cū in itinere comes iungit̉. via qͥdenō ſubtrahit̉. ſed de ſocietate comitꝭ laboritineris leuigat̉. Item cū ſpū illo in itinereambulāte qn̄qꝫ deꝰ ꝯfabulat̉ vt ſupͣ patuit.vbi dicit Bern̄. Deus qͣſi viator quiſpiā itinerantibꝰ ſeſe aſſociās. iocundiſſimis cōfabulationibꝰ ſuis a labore vie omnē relenatcomitē. ⁊ qͣꝫplura ibi de hoc. Itē cū ſpirituambulante in hͦ itinere ꝯtemplatiōis deushabet dulcia ſuſurria. Un̄ Origen̄. exponens illud Cantico. v. Uox dilecti. dicit ſic.Qn̄ ad cor reduco ꝙ cū ꝯtemplātibꝰ ſua ſuſurria habet deꝰ. quibꝰ tāto fortius clamatquāto efficacius ſuſurrat. nō ſine admiratione cōmendatā te habeo. ꝙ hanc voceꝫ ⁊tenuiſti mente. ⁊ cōmēdaſti ore. dicēs. Udilecti ⁊c̄. vbi dicit glo. Gaudeo ꝯſolatovocē eius audiēs. ⁊ dū eius faciē nōduꝫ video. tamē ſubleuato ad celū animo aliquāſuauitatē future beatitudinis p̄guſto. Tali igit̉ allocutione ſpiritꝰ a labore vie ſic releuatur. Septimo ſpiritꝰ humanꝰ ambulans in itineribꝰ vite ꝯtemplatiue vltraom̄ia inferiora mentalit̓ eleuat̉. in celeſtibꝰfloribꝰ ſpiritualit̓ cōmorat̉. ⁊ in ſctā trinitate ineffabilit̓ iocundat̉. Unde Hugo in pͥn̄cipio tercij libri de clauſtro anīe. ca. v. dicitſic. Contēplatio clauſtrū anīe dicit̉. in culſinu dum ſe recipit animꝰ ſola celeſtia meditatur. a terrenis ſeparat̉. a turba carnalium cogitatōnū longe ponit̉. dulces carnisre fugit effectꝰ. vagos ſenſuū aſtringit motus. in domino delectat̉. angelica dulcedine fruitur. legit in libro vite. pro filentio pacem tenet. in choro virtutū ſeruat concodiam morū. ſummi patris potentiā comū-