FO.CV
terem ſi indebito ordine ignorāter ꝓcederēOrdinis em̄ ignorātia ẜm Ambroſiuꝫ ſuꝑſalmū Btī immaculati. ꝑturbat formā meritoꝝ. nec reputat̉ ẜm cūdē ꝑfecta rei cognitio in nob̓ exiſtere cū ſcimꝰ qͥd ſit faciendū. ⁊ignoramꝰ quo ordine ſit ꝓcedēdū. HōO anima. ẜm Bern̄. ad Eugeniū papa. Are tua cōſideratio inchoet. ne fruſtra extēdaris ad aliena. te neglecta. Idē in meditatiōibus. Multi multa ſciūt ⁊ ſeip̄os neſciūt. alios inſpiciūt ⁊ ſeip̄os deſerūt. deuꝫ querētesexteriora deſerētes ſua interiora. qͥbꝰ interior eſt deꝰ. Idcirco ab exterioribꝰ ad interiora redeā. ⁊ ab interioribꝰ ad ſuꝑiora ꝯſcendam. vt poſſim cognoſcere vn̄ veni aūt qͦ vadam. vnde ſim ⁊ qͥd ſim. ⁊ ita ꝑ cognitōꝫ meiaſcendā ad cognitionē dei. Itē Chryẜ. ſuꝑMath̓. dic̄. Nō minima ꝑs philoſophie eſtcognitio ſui. Itē Ambr. in hexameron. Cognoſce te o homo qͣntꝰ ſis. attēde tibi vt cōſideres qͥd in te intret in cogitatiōe. qͥd exeat in ſermone. Uitā ergo tua o aīma quotidiana diſcuſſiōe examina. Attēde diligētertū ꝓficias ⁊ quantū deficias. qualis ſisīribꝰ. qualis ſis in affectiōibꝰ. qͣꝫ ſimil̓ ſisdeo ⁊ qͣꝫ diſſil̓is. qͣꝫ ꝓpe ⁊ qͣꝫ longe. Illd̓ ſemꝑagnoſce ꝙ multo laudabilior ⁊ melior es ſite cognoſcis. qͣꝫ ſi te neglecto curſus ſiderū.vires herbaꝝ. cōplexiones hoīm. nat̉as aīalium cognoſceres. ⁊ ſcīam omniū celeſtiū ⁊terreſtriū haberes. Redde gͦ te tibi. ⁊ ſi nō ſꝑſaltē interdū rege tuos affectꝰ. dirige actus.corrige greſſus. Igit̉ aīa tene cōſilia ſctōrū.⁊ pͥmo radiū cōtemplatiōis cōuerte ad regionē orientalē. hͦ eſt ad cōſiderationē tue conditionis. Diligēter igit̉ cōſidera qͣꝫ generoſeaſummo artifice ſis facta ꝑ naturā. qͣꝫ vicioſe a tua volūtate deformata ſis ꝑ culpaꝫ. qͣꝫgratioſe a diuīa bonitate ſepe reformata ſisꝑgratiā Primo gͦ ꝯſidera qͣꝫ generoſe formata ſis ꝑ naturā. Generoſitas tua naturalis cōſiſtit in hͦ vt eſtimo. qꝛ tibi naturaliterad tui decorē imp̄ſſa ē imago beatiſſime trinitatis. Un̄ Anſelmꝰ in ꝓſologion. Fateordn̄e ⁊ gͣtias ago. quia me creaſti ad tuā imaAne vt tui memor ſim. te cogitē. te diligam.Bernardꝰ in meditatiōibꝰ. Scd̓m interiore hominē tria in me inuenio ꝑ que deū recolo cōſpicio ⁊ cōcupiſco. Hec tria ſunt memoria. intelligētia. ⁊ volūtas. Cū em̄ dei reminiſcor. in ip̄o cōdelector. Memoria eī eiꝰſuꝑ vinū. Cū intelligētia ipſum intueor. qͥn-
tum in ſe ſit incōprehenſibilis. quia principium ⁊ finis. in angelis deſiderabilis. quiadeſiderāt in eū ꝓſpicere. in ſanctis om̄ibꝰ delectabilis. inqͣntum in eo aſſidue felices letantur. in creaturis omnibus admirabilisquia om̄ia potenter creat. ſapitener gubernat. benigne diſpēſat. cū hec intueor ip̄m cōcupiſco. Cū deuꝫ ꝑ voluntatē diligo. me inip̄m trāſformo. Hec eſt em̄ virtus amoris.vt talē te eſſe oportꝫ quale eſt illud qd̓ amaſHec Bernardꝰ. Recognoſce ergo o animamea qͣꝫ mira ⁊ ineſtimabilis dignitas eſt. eēnō ſolū veſtigiū creatoris. quod eſt cōmuneom̄ibꝰ creaturis. ſꝫ eſſe imaginē quod eſt ꝓpriū creature rationalis. Lauda igit̉ aīmamea dominū. lauda deū tuū ſyon. Expergiſcere ⁊ lauda. exulta ⁊ gaude. quia inſignitaes dei imagine. decorata ſimilitudine. particeps ratiōis. capax eterne beatitudinis Sꝫquia hec modica nō immerito forte iudicarent̉ ſi morte finirent̉. exulta ⁊ lauda qꝛ cuꝫp̄dictis dedit tibi naturā immortalē. ſubſtātiam incorruptibilē. durationē interminabilē. vitā perpetuā. Imago em̄ eterne trinitatis nō eſſes ſi termino mortis p̄cludi poſſes. Auguſtinꝰ. xv. de ciuitate dei. O animaaduerte ꝙ creator tuꝰ poſt illud eſſe dedit tibi perpetuū eſſe. poſt hoc dedit tibi viuere.ſentire. diſcernere. ſenſibꝰ te decorauit. ſapiētia illuſtrauit. Tuā igit̉ pulcritudinē attende. vt intelligas qualē debeas in te pulcritudinē diligere. Ꝙ ſi temetip̄am vt expedit cōtemplari nō ſufficis. cur ſaltē quid de te eſtimare debeas ex iudicio alieno nō ꝑpendis.Spōſum habes de cuiꝰ pulcritudine ſi nōdubitares. ſcires ꝙ tā pulcer tam formoſuſtam vnicꝰ dei filius tuo aſpectu captus nōeſſet. ſi eū ſingularꝭ decor ⁊ vltra ceteros admirādus nō traxiſſet. Hec Auguſtinꝰ. Sꝫhec fortaſſe o anima nimis ingrata tibi vident̉ modica. ꝓpterea audi tertio dignitatēadmirabilē. ꝙ tāte eſt ſimplicitatis ꝙ nihilpoteſt domū mētꝭ tue inhabitare. nihil poteſt in ea manſionē facere niſi ſimplicitas etpuritas trinitatiſ eterne. Ecce quid dic̄ ſpōſus tuꝰ. Ego inquit ⁊ pater ad eū veniemꝰ.⁊ manſionē apud eū faciemꝰ. Et alibi ī euāgelio. Zachee feſtinans deſcende. quia hodie in domo tua oportet me manere. Illabiem̄ menti illi ſoli poſſibile eſt qui eā creauitIpſe em̄ eſt qui intimior intimo tuo eſſe ꝑhibetur. vt dicit Auguſtinus. Gaude igit̉