Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
LXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXXXIII

re ī cibū ſanguinē eiꝰ effuſuꝫ redēptiōehūani generꝭ de latere ſuo in potū. Nunqͣꝫcredas ſāguiſ ille quē recipimꝰ ī altari ſitextra corpꝰ eiꝰ. Sꝫ tn̄ effuſuꝫ nob̓ ī paſſione reciꝑe debēꝰ ſub illa intētiōe. Tūc eiꝰdilectionē circa nos ꝯſideret rumīet illiꝰmagnificētiā ſacr̄i. qͣntū p̄t. qꝛ vix p̄t aliqua iueſtigare ſcintillā īmenſi amorꝭ dn̄iin magnifico ſacr̄o. Et bn̄ ruminabitiſtud magnificū ſacr̄m ſaluatorꝭ qͣdā dulcedine celeſti inductꝰ hūilit̓ reuerent̉ accedat ad ſacr̄m. diligētia ꝓſequat̉. adhibitꝭ alijs circūſtantijs qͣs in pͥncipio hꝰtractatꝰ tractaui. autē reciꝑe debuerit.aliqͣ poterit p̄meditari ſi placet. vtpote dicat ī corde ſuo. Ad illud nobile ſacr̄m recipiendū ſufficerēt mille āni ad p̄ꝑatio ꝯdignā. qͣntomagꝭ ego miſer indignusſum qͦtidie pecco. incorrigibil̓ ꝑſeuero etmp̄ꝑatꝰ accedo. Quare dn̄e me feciſti vt tibi execrādā iniuriā facerē te pono ī latrina pctōꝝ aīe mee qm̄ ē cloaca magꝭ fetida qͣꝫ peccatrix aīa mea. vtinā hāc īmundāaīam aliqͥs fluuiꝰ cōpūctōis diſcurriſſet. vtibi fuiſſet tanta pctōꝝ ſanies ꝯgregata.On̄e qͥd eſt. nūqͥd ibi te ponere debeo. ſꝫin infinitū maior ē mīa tua qͣꝫ nr̄a miſeria. de tua benignitate ꝯfidēs te p̄ſumo ſumere. vt ſic infirmꝰ accedā ad medicū dulciſſimuꝫ. vt tua liberer medicina. Quātoplus infirmꝰ ſuꝫ. tāto plꝰ indigeo deꝰ meꝰ. in liberatiōe mea magꝭ apparebit tue īmēſitas pietatꝭ. Accedā ad deū meū ꝯfidēter.qꝛ infinite ſunt mīe eiꝰ ſecū fruar bonorūdelicijs. ingrediar ſpōſa ad ſponſuꝫ. ſecūqꝫ volo inſeꝑabilit̓ cōmorari. Nolo ampliꝰalteri adherere vt ip̄o ſolo gaudiū habeam ſine fine. Hec alia que dicere volueritcorde dicat ore. qꝛ credo expedire ibiꝓferre alia qͣꝫ illa in canone cōtinent̉. Et ẜm meū videre ad efficacit̓ recipienalet cōpaſſio xp̄i vilificatio ānihilatio ſui. qͣntū p̄t vilis fiat indignꝰ in oculisſuis reciꝑe debet. aūt ſacr̄m expletuꝫfuerit cogitet ī corde ſuo pꝰ nobilē cibuꝫſtercora deguſtare. ip̄e ſit ſūma ioitas nolo de cet̓o affici circa aliquā creaSi aūt affectōem ibi nullā habuit. reet ſignū eſſe īfirmitatꝭ vl̓ mortꝭ. Ignēem̄ poſuit ī ſinu calorē ſentit. mel poſuit in ore dulcedinē ꝑcipit. Et tal̓ miſeria ſuā recognoſcat mutet ī meliꝰ vitā ſu-

am. Si ꝟo refectionē ibi recipit ſibi attribuat ſꝫ infinite diuīe maieſtatꝭ bonitati. ſe ad bonos malos extēdit dicat ī corde. In me dn̄s oꝑat̉ mirabilia ad deteſtationē miſerie mee ad ꝯuincēdū bn̄ficijs iniqͥtatē meā magnā. me mortuū fecit ſentire vermē viliſſimum celeſtia deguſtare.Si mihi pctōri talia fecit dn̄s qͦd faciet ſicorrexero vitā meā. ꝯtinue voluero ī meliꝰ ꝓmouere celeſtibꝰ dedicare meditatōibus ſibi ſoli de cet̓o adherere. qd̓ tn̄ facere potuit auxilio dn̄i ꝓpria ꝟtute. ſic̄ cogitat ſic oꝑe adimpleat. Oratio. Dn̄edeus meus quō auſus ſum te alloqui viliſſima creatura. naꝫ fetidiſſimꝰ ſum. horribil̓ſum. ſtercꝰ vermiſqꝫ neqͥſſimꝰ vaniſſimus. Tu aūt deꝰ deoꝝ dn̄s dn̄antiū om̄e bo honeſtū pulchrū. oīs vtilitas. oīs amenitas. oīs ſuauitas. fons ſplendoris. fonsmelodie. fons odorꝭ. fons dulcorꝭ. fons amorꝭ intimꝰ dilectōnis āplexꝰ. tu rogasme ego fugio. de me es ſollicitꝰ. de te curo. mihi ſꝑ ẜuis. ego te ſꝑ offendo. te mihitribuis. ego te ꝯtēno. me vanitatē nihildiligꝭ. te infinitū īenarrabile bonū ſperno. fetorē. horrorē. mortalē dolorē tibi o beatiſſime benigniſſime amātiſſime ſponſepono. plꝰ me allicit creat̉a qͣꝫ creator. vanitas qͣꝫ et̓nitas. deteſtabiliſſima miſeria qͣꝫſūma felicitas. plꝰ me īquinat ſordes qͣꝫ eleuet pulchritudo. ẜuitꝰ qͣꝫ magnitudo. amaritudo qͣꝫ dulcedo. meliora ſunt vulnera diligētꝭ qͣꝫ fraudulēta oſcula inimici. tn̄plꝰ approbo hoc affectu. fraudulēta oſculaqͣꝫ vulnera diligētꝭ. Sed ne remīſcarꝭ dn̄edelicta mea vl̓ parētū meoꝝ ſꝫ pietatis tueviſcera dolorē tuoꝝ vulneꝝ. ego ſed tu me ſuſtinuiſti ꝯſidera ſi me vt on̄dibdiligꝭ. cur me relinqͥs. cur fatigari ꝑmittis.Me amātiſſime tene tīore. reſtrīge amore. qͦeta dulcore. dulciſſime ſpōſe neq̄o. neſcio. tibi volo ẜuire tibi adherere toto corde. īmo vix ꝑicula amare. oꝑari ī me tu potes. tu ſcis. tu vis a me exigis. Quid deficiā ī bn̄placito meo tu ī tuo. Obſecro vt p̄ualeat ſꝫ d̓s. nolo ī hac ꝯͣrietate deficere. ſuccūbere ſꝫ ſuccurre feſtināt̉. viuēdo luxurioſe. me nīs tuas creat̉as laſciue amādo totā meā ſub̓am diſſipaui. nuncrecognoſcēti miſeriā penuriā meā famelico appetitu ad paterne miſcd̓ie viſcera redeunti me oculis tue pietatisⁱ agnoſce dimm 5