Fo.CXXXIII
re ī cibū ⁊ ſanguinē eiꝰ effuſuꝫ ꝓ redēptiōehūani generꝭ de latere ſuo in potū. Nunqͣꝫcredas ꝙ ſāguiſ ille quē recipimꝰ ī altari ſitextra corpꝰ eiꝰ. Sꝫ tn̄ ⁊ effuſuꝫ ꝓ nob̓ ī paſſione reciꝑe debēꝰ ſub illa intētiōe. Tūc eiꝰdilectionē circa nos ꝯſideret ⁊ rumīet illiꝰmagnificētiā ſacr̄i. ⁊ hͦ qͣntū p̄t. qꝛ vix p̄t aliqua iueſtigare ſcintillā tā īmenſi amorꝭ dn̄iin hͦ magnifico ſacr̄o. Et cū bn̄ ruminabitiſtud magnificū ſacr̄m ſaluatorꝭ iā qͣdā dulcedine celeſti inductꝰ hūilit̓ ⁊ reuerent̉ accedat ad hͦ ſacr̄m. ⁊ cū oī diligētia ꝓſequat̉. adhibitꝭ ⁊ alijs circūſtantijs qͣs in pͥncipio hꝰtractatꝰ tractaui. Cū autē reciꝑe debuerit.aliqͣ poterit p̄meditari ſi placet. vtpote dicat ī corde ſuo. Ad illud tā nobile ſacr̄m recipiendū nō ſufficerēt mille āni ad p̄ꝑationē ꝯdignā. qͣntomagꝭ ego miſer ⁊ indignusſum qͥ qͦtidie pecco. incorrigibil̓ ꝑſeuero etmp̄ꝑatꝰ accedo. Quare dn̄e me feciſti vt tibi execrādā iniuriā facerē ꝙ te pono ī latrina pctōꝝ aīe mee qm̄ nō ē cloaca magꝭ fetida qͣꝫ peccatrix aīa mea. vtinā hāc īmundāaīam aliqͥs fluuiꝰ cōpūctōis diſcurriſſet. vtibi nō fuiſſet tanta pctōꝝ ſanies ꝯgregata.On̄e qͥd eſt hͦ. nūqͥd ibi te ponere debeo. ſꝫin infinitū maior ē mīa tua qͣꝫ nr̄a miſeria.⁊ iō de tua benignitate ꝯfidēs te p̄ſumo ſumere. vt ſic infirmꝰ accedā ad medicū dulciſſimuꝫ. vt tua liberer medicina. Quāto eīplus infirmꝰ ſuꝫ. tāto plꝰ indigeo deꝰ meꝰ.⁊ in liberatiōe mea magꝭ apparebit tue īmēſitas pietatꝭ. Accedā ad deū meū ꝯfidēter.qꝛ infinite ſunt mīe eiꝰ ⁊ ſecū fruar bonorūdelicijs. ingrediar gͦ ſpōſa ad ſponſuꝫ. ſecūqꝫ volo inſeꝑabilit̓ cōmorari. Nolo ampliꝰalteri adherere vt cū ip̄o ſolo gaudiū habeam ſine fine. Hec ⁊ alia que dicere volueritcorde dicat nō ore. qꝛ nō credo expedire ibiꝓferre alia qͣꝫ illa q̄ in canone cōtinent̉. Etꝙ ẜm meū videre ad efficacit̓ recipienalet cōpaſſio xp̄i ⁊ vilificatio ⁊ ānihilatio ſui. qͣntū p̄t vilis fiat ⁊ indignꝰ in oculisſuis qͥ reciꝑe debet. Cū aūt ſacr̄m expletuꝫfuerit cogitet ī corde ſuo pꝰ tā nobilē cibuꝫſtercora deguſtare. ⁊ cū ip̄e ſit ſūma ioitas nolo de cet̓o affici circa aliquā creaSi aūt affectōem ibi nullā habuit. reet ſignū eſſe īfirmitatꝭ vl̓ mortꝭ. Ignēem̄ poſuit ī ſinu ⁊ calorē nō ſentit. mel poſuit in ore ⁊ dulcedinē nō ꝑcipit. Et iō tal̓ miſeria ſuā recognoſcat ⁊ mutet ī meliꝰ vitā ſu-
am. Si ꝟo refectionē ibi recipit nō ſibi attribuat ſꝫ infinite diuīe maieſtatꝭ bonitati.q̄ ſe ad bonos ⁊ malos extēdit ⁊ dicat ī corde. In me dn̄s oꝑat̉ mirabilia ad deteſtationē miſerie mee ⁊ ad ꝯuincēdū bn̄ficijs iniqͥtatē meā magnā. Nā me mortuū fecit ſentire ⁊ vermē viliſſimum celeſtia deguſtare.Si mihi pctōri talia fecit dn̄s qͦd faciet ſicorrexero vitā meā. ⁊ ꝯtinue voluero ī meliꝰ ꝓmouere ⁊ celeſtibꝰ dedicare meditatōibus ⁊ ſibi ſoli de cet̓o adherere. qd̓ tn̄ facere potuit auxilio dn̄i nō ꝓpria ꝟtute. ⁊ ſic̄ cogitat ſic oꝑe adimpleat. Oratio. Dn̄edeus meus quō auſus ſum te alloqui viliſſima creatura. naꝫ fetidiſſimꝰ ſum. horribil̓ſum. ſtercꝰ vermiſqꝫ neqͥſſimꝰ ⁊ vaniſſimushō. Tu aūt deꝰ deoꝝ dn̄s dn̄antiū om̄e bonū honeſtū ⁊ pulchrū. oīs vtilitas. oīs amenitas. oīs ſuauitas. fons ſplendoris. fonsmelodie. fons odorꝭ. fons dulcorꝭ. fons amorꝭ ⁊ intimꝰ dilectōnis āplexꝰ. ⁊ tu rogasme ⁊ ego fugio. de me es ſollicitꝰ. de te n̄ curo. mihi ſꝑ ẜuis. ⁊ ego te ſꝑ offendo. te mihitribuis. ⁊ ego te ꝯtēno. me gͦ vanitatē ⁊ nihildiligꝭ. ⁊ te infinitū ⁊ īenarrabile bonū ſperno. fetorē. horrorē. mortalē dolorē tibi o beatiſſime benigniſſime amātiſſime ſponſe p̄pono. plꝰ me allicit creat̉a qͣꝫ creator. vanitas qͣꝫ et̓nitas. deteſtabiliſſima miſeria qͣꝫſūma felicitas. plꝰ me īquinat ſordes qͣꝫ eleuet pulchritudo. ẜuitꝰ qͣꝫ magnitudo. amaritudo qͣꝫ dulcedo. Nā meliora ſunt vulnera diligētꝭ qͣꝫ fraudulēta oſcula inimici. ⁊ tn̄plꝰ approbo hoc affectu. fraudulēta oſculaqͣꝫ vulnera diligētꝭ. Sed ne remīſcarꝭ dn̄edelicta mea vl̓ parētū meoꝝ ſꝫ pietatis tueviſcera ⁊ dolorē tuoꝝ vulneꝝ. nō ꝙ ego ſedꝙ tu ꝓ me ſuſtinuiſti ꝯſidera ſi me vt on̄dibdiligꝭ. cur me relinqͥs. cur fatigari ꝑmittis.Me gͦ amātiſſime tene tīore. reſtrīge amore. qͦeta dulcore. dulciſſime ſpōſe neq̄o. neſcio. tibi volo ẜuire tibi adherere toto corde. īmo vix ꝑicula amare. hͦ oꝑari ī me tu potes. tu ſcis. tu vis ⁊ a me exigis. Quid gͦ deficiā ī bn̄placito meo l̓ tu ī tuo. Obſecro vtnō p̄ualeat hō ſꝫ d̓s. nolo ī hac ꝯͣrietate deficere. n̄ ſuccūbere ſꝫ ſuccurre feſtināt̉. viuēdo luxurioſe. ⁊ me nīs ⁊ tuas creat̉as laſciue amādo totā meā ſub̓am diſſipaui. nuncrecognoſcēti miſeriā ⁊ penuriā meā famelico appetitu ad paterne miſcd̓ie viſcera redeunti me oculis tue pietatisⁱ agnoſce ⁊ dimm 5