Tractatus de preparatione ad miſſam
bonitati immēſe que etiā et malos et indignos cōſolat̉. ⁊ dicas in corde tuo. Ad meam miſeriā deteſtandā me cōuicit bn̄ficijsſuis. Si mihi pctōri talia fecit qͥd faceret ſivitā meā correxero. Ideo totis viribꝰ volome mutare ⁊ ſibi ſemꝑ adherere. Hoc aūtnon reputes te poſſe tuis viribꝰ ſed auxiliogr̄e eius. Qd̓ ip̄e oībꝰ nob̓ p̄ſtare dignet̉. A.¶ Explicit tractatus de p̄paratōe ad miſſam doctoris ſeraphici ſctī Bonauē.¶ Opuſculū Bonauē. de inſtructōe ſacerdotꝭ ad ſe p̄ꝑandū ad celebrandū miſſam.O miſſam celeIbrandam ſex ꝯſideratōes attendende ſunt. Primū eſt rōnis diſcretio reſpectu veritatis. vt ſcꝫ ſciat qͥs qͥd reciꝑe debeat. Quidqꝛ veꝝ deū qͥ fecit celū ⁊ terrā. ⁊ veꝝ hoīemqͥ ꝓ nobis pepēdit in ligno. Quis qꝛ hō nōbeſtia ꝑ pctm̄. vn̄ p̄ ceterꝭ repellat a ſe ſacerdos beſtialitatē pctī. Scd̓m mentis deuotio rōne eiꝰ ſctītatꝭ. Debet em̄ ꝯſiderare ꝙquē recipimꝰ ſctūs ſctōꝝ eſt ⁊ oīs ſctītaꝭ origo. ⁊ id̓o qͣntū pōt ſctē et deuote accedat adip̄m. a ſe expellens oēm pctī rubiginē ꝑ lachrymaꝝ cōpunctionē ⁊ oēm mētis amaritudinē ꝑ orōnis dulcedinem deuotionēqꝫ.Terciū ē animi reuerētia reſpectu maieſtatis. vt .ſ. ad tā excellentē dn̄m vereat̉ accedere tā viliſſima creatura. Si em̄ an̄ imꝑatorē nō eſſet dignꝰ ſtare hō infectꝰ putredineqͣnto magꝭ dn̄m reciꝑe in ſacr̄o altarꝭ indignus ⁊ miſer hō. cuiꝰ oēs iuſticie ſunt ſicutpānꝰ mēſtruate. et ſi iuſticie ſunt tales. qͣliaſunt pctā. equidē indigniſſimꝰ ē ad hoc oīshō. Conſideret tn̄ ꝙ maior dignatio ſua ꝙͣꝫdignitas nr̄a. ſua benignitas qͣꝫ miẜia nr̄a.Quartū eſt amor ⁊ deſideriuꝫ cordis rōneſue bonitatis. vnde multū cauere debꝫ hōne cū tedio aut corꝑis torpore ad illud ſacramētū accedat in qͦ ꝯtinet̉ ſūma bonitas⁊ infinita iocūditas. Un̄ mirū videt̉ quō īiſta receptōe hō nō liqueſcat amore caloreqꝫ. ⁊ quō nō abſorbet̉ ſuauitas dulcore. Cōſideret ibi corpus dn̄i ſui ſi vult ad amoreꝫaccendi. ⁊ illiꝰ nobiliſſimi corꝑis ⁊ ſanguinis cibationē ſi vult deſideriuꝫ ꝓuocare ettandē refici ꝓuocatꝰ. Quintū eſt ꝓ ſe ⁊ alijsaffectuoſa dep̄catio ⁊ hūilis ī ẜmone rōneſue clemētie. Ab ip̄o em̄ ſecure pōt petere.qͥ dixit. Petite ⁊ accipietꝭ. q̄rite ⁊ inuenietiſ.
Et ad hͦ credo maxime iſtud ſacr̄m eſtrcpoſtulet̉ venia ⁊ gr̄a impetret̉ in oblationeiſtiꝰ excellentiſſimi holocauſti. Sextuꝫ entotiꝰ hoīs diligētia reſpectu ſue immēſe nobilitatis ſiue nobiliſſime immēſitatis. qem̄ cū diligētia magna qͦs ſeruit alicui b̓nopi ſeculari. tāto maiori diligētia debet ſacerdos dn̄o ſuo mīſtrare ⁊ oī vigilātia ptrctare illud digniſſimū ſacr̄m ac ſi nihil fudqiendū eſſet aut nunqͣꝫ aliud facere debereEcce ibi dꝫ eſſe attentio tota ꝓbatioens ⁊ diſtincta vt nil ꝯfuſuꝫ aut dimfiat. dꝫ etiā nihilominuſ ꝯtractatio fieuida ⁊ diſcreta ac oī honeſtate ornatibi om̄ia cū ſūma diligētia oꝑet̉ ſaciAd hͦ ꝯſulo cuilibet ſacerdoti vt p̄ ceteminibꝰ ſe oī tꝑe ab oībꝰ que aliqͦ mō cohabitaculū regis ſui polluere pn̄t ſiuſiue multū tā occaſionaliter qͣꝫ actualit̓ elēget ſe quātū pōt. Tūc aūt p̄cipue cū acſam vadit celebrandā a cūctis ſe abſtiquātum pōt. ⁊ ſe totū recolligat in ſeip̄nec ſenſus nec cogitatio ad aliud diffutur. ſuā ꝯſcīam diſcutiat diligent̓. ⁊ qd̓nerit lauandū lauetabūdātia lachrivadat ad ꝯfeſſorē ſuuꝫ ⁊ extra euomatvenenata. ⁊ īmediate ꝑacta pn̄ia ſi tūcre poterit iteꝝ recolligat ſemetip̄m. ⁊ ad diuinā maieſtatē eleuet mentē ſua. ⁊ ꝯſiddiuinā magnificentiā. ⁊ ad ꝓpriā miſervergat. vt ſic videat qͣꝫ magnus eſt dn̄sparuus eſt ẜuus. īmo vanꝰ ⁊ inutil̓. Itqͣntū pōt in deū. ⁊ in ſeip̄o inqͣntū potenihilū redigat̉. ⁊ cū fuerit abſtractus ⁊ diuinus effectꝰ. qͣſi uihil aliud videat. nihilud ſentiat niſi deū. ⁊ ꝓpter deū omīa repivanitatē. tūc cogitet qͣlis fuit erga nos ⁊ctio dei nr̄i qͥ ſic ꝓ vili re. īmo ꝓ tā deteſtabili voluit ſic vnire ſibi vilē. ⁊ in ea viliſſinabhoīabiliſſima tā turpia voluit ſuſtinTūc rumīet illā magnificētiā caritatꝭ ⁊ iloineſtīabili ardore īflāmet̉. ⁊ cū ignitꝰ fueritcaritate circadilectū adaꝑiat viſcera pietatꝓ ſe vilificato afflicto ⁊ letalit̓ vl̓ nerato ꝯpetiat̉. intra ſe oīa iſta vulnera trāſformet acſiip̄emet eēt letalit̓ vulneratꝰ. ⁊ magͣ xp̄i vulnera. ⁊ nūc qͣntū in iſto vulnere qͣntū inpaſſus ſit meditet̉. Nūc qͣnta fuerīt illagella extimet diligent̓. Et cū ſic ī iſta meditatiōe cū xp̄o fuerit crucifixꝰ. qꝛ ī iſto exigmaxīe ſacr̄o. Tūc cogitet ꝙ illā nobilē canē in crucꝭ ara īmolatā ꝓ nob̓ dignatꝰ ē da-