Uiginti paſſus de uirtutibꝰ bonorū

Que ſint cōmunia vicia hominū.Capitulū XIRia ſunt cōmunia vicia apd̓ hoīesPrimū ꝓnitas rep̄hendēdi q̄ ī alijsvidēt ⁊ nō ſunt ẜm affectū eorū. Alteꝝ eſt adulatio qͣ ſolēt ſibijnuicem blādiri.laudādo. arridēdo q̄rēdo quō valeāt. cū tn̄nō curēt eos qn̄qꝫ valere. honores inutilesofferēdo. ⁊ alijs multis modis in qͥbꝰ nō eſtvtilitas. nec ex affectu faciūt ſꝫ ex vſu vt placeant. Tertiū eſt ꝓpria gl̓iatio de ſeip̄o ꝙ eaq̄ facimꝰ. dicimꝰ. ſentimꝰ. ⁊ ſumꝰ placēt nobi⁊ p̄ferimꝰ ea alioꝝ factꝭ cōmendādo vl̓ occulte cogitādo. ⁊ dedignamur ſi alij nō mirent̉ca. qͣſi nō habeāt ſanū iudiciū ⁊ delectamurin laude noſtra. Et ſi aliqn̄ noſip̄os accuſādo humiliamꝰ nō pure hͦ facimꝰ ſꝫ volumꝰꝑ hoc aſtute ꝓuocare aliū ad laudē noſtri. qͣinō debeat pati vt nos vituꝑemꝰ qd̓ laudandū in nobis eſt. vl̓ ad hͦ ſepe facimꝰ vt humiles rtputemur. ⁊ ſalteꝫ ex hͦ placeamꝰ ſi aliaplacētia nō habeamꝰ Qui ab his tribꝰ libereſſet. in magna puritate viueret̉ ⁊ qͥete.Ꝙ munera ⁊ curioſa nō ſūt curāda reliCapitulū XIIgioſoUlla curioſa habere cures. vt imangines. tabulas. ſudariola. pater noyſter ⁊ ſil̓ia. nec recipias nec des alijsꝓ munuſculis. qꝛ occupāt cor. ⁊ magiſtrꝭ noſtris nō placēt. ⁊ faciēt te notabilē inter ceteros. ⁊ ſepe ſine licētia recipiunt̉ ⁊ dant̉ talia īcaute du pudet eos totiēs ꝓ iſtis recurreread magiſtros. Species aromaticas nō habeas niſi ꝓ euidēti infirmitate nō poſſis carere. Qui om̄ibꝰ rebꝰ peculiaribꝰ carere poſſet felicior eſſet. qꝛ multā detractiōis materiam abſcidiſſet. Si aūt aliqua iuberis habere. vt libros rōne ſtudij ⁊ ſcriptoriola. nullaſuꝑflua collige vel curioſa. ſolis cōtentꝰ neceſſarijs in numero ⁊ valore. Ip̄e habitꝰ tuus ⁊ om̄ia veſtimēta tua ſimplicia ſint ⁊ inculta. ⁊ corpꝰ ⁊ geſtꝰ ⁊ om̄ia foris apparentiaplana ſint ⁊ pura. nil notabilitatꝭ curiale vl̓curioſum vl̓ ſingularitatꝭ colore reſperſumaffectes.Ꝙ iudicia humana nō ſunt curāda.Capitulū XIIITude humano iudicio nō mouerinec delectari fauoribꝰ. nec deſpectuꝯtriſtari. qꝛ iudiciū humanū cecū ēfrequētiꝰ ⁊ ignorat ꝟitatē. ⁊ fallit̉ ſepiſſime.nec ſi laudarꝭ ab hoīe es iō laudabilior. nec

ſi deſpicerꝭ es iō vilior. Stultꝰ eſt qui ſtultoplacere laborat. qꝛ ſic̄ cecꝰ nō diſcernit intercolores. nec ſurdꝰ int̓ ſonos. ita inſipiēs hōneſcit pēſare meritoꝝ dignitates. Un̄ cū aliqͥd agere te ꝯtingit eſtimabile. vt p̄dicare vl̓ſil̓e. nō anxierꝭ quō ad placitū hoīmꝓficias.ſed inuocato auxilio dei ꝓut meliꝰ expedirẜm deū intelligꝭ ſtude facere. Et ſi bene ſucceſſerit. deo adiutori refer gr̄as. ⁊ noli extolli. qꝛ nō ꝓpter te ſꝫ magis ꝓpter alioꝝ orōnes⁊ merita datā tibi eſſe gratiā debes eſtimarSi aūt minꝰ bene ſucceſſerit noli turbari ⁊pudore ꝯfundi. ſed gr̄as deo refer qui ſic teab elatiōe defendit. Siue aūt bene ſiuemnus bn̄ ſucceſſerit. ſtatim ſic te habere ſtudeintus ⁊ exteriꝰ ac ſi nō feciſſes. Laudet qꝛvult vl̓ deſpiciat. qͥd ad te tu tace. Excuſatēnes ⁊ recuſatōes qn̄ debemꝰ aliqua hmōi facere. ad hͦ ſepiſſime fiūt ne deſpiciamur. vl̓ſumptuoſi iudicemur qͥ talia audemꝰ. Uvidet̉ eſſe puriꝰ ⁊ humiliꝰ ſimpliciter facereqd̓ eſt faciendū. vel obediētia iubēte. vl̓ charitate inſtigāte. ſi placet alijs bene. ſi nō. qͥdeſt tūc ꝑditū. Nā cū oportet te p̄dicare.mile facere. quod aliqͥd honoris videt̉ habre. ſi bene feceris lucruꝫ habes de ꝓfectuhumiliatiōis tue. ⁊ ꝙ poſt hoc minꝰ adboris tui. ſi minꝰ bene. iterū lucraris meriuſmodi cogeris ab his quibꝰ non placuiOm̄es ſumꝰ alterutrū expoſiti vt alter alri placeat vel diſpliceat Unde cū in mea nōſit poteſtate vt tibi placeā. ſed ī tuo arbitriovel affectu quē tibi dare nō valeo. ſi multuꝫlaboro tibi placere. forſitan nō ꝓficiā. qꝛ aliiudiciū tuū dirigit̉. Et ideo nihil in hac ꝑtemeliꝰ video qͣꝫ vt ſoli deo ſtudeat homo plecere ⁊ ꝓximū nō ſcādalizare. vl̓ ſciēter offedere. ⁊ cōmittere deo. ſi hominibꝰ placeat vl̓diſpliceat humiliter ⁊ patiēter. Iuxta illudMihi ꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer. ⁊c̄.Quibꝰ em̄ places aſcribe ipſoꝝ beniuolētinon tue ꝓbitati. Quibꝰ autē diſplices attribue tuo merito ⁊ cogita ꝙ ſi ex tantillo eisdiſplices. ſicut exteriꝰ cognoſcere valent ītvilitatē tuam. qͥd fieret ſi radicitꝰ ꝓſpicerenom̄ia vicia tua ⁊ peccata ⁊ inhoneſta quemirū ſi nō eijcerēt vel lapidarēt te. Proloquor. nunqͣꝫ tm̄ a fidelibꝰ deſpectus ſumſicut deſpicabilis in veritate ſum. Unde nōdebeo indignari cū aliquādo deſpicior. ſecmirari ⁊ reputare ꝓ beneficio dei ꝙ nō oībodioſus ſum.