Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
XXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Speculum diſcipline

non poterint ſubterfugere bono. eosbreuiter ſalutare. Si de loquēdo ſecuꝫrequirat̉ ab eis. rn̄dere humilit̓ debēt ſe loquendi aut morādi licētiā habere. Nulla prorſus alia eoꝝ audiant verba. nec cuꝫeis aliquatenꝰ ſedeāt. vel vlteriꝰ cōmorent̉ſed ſi locutionē neceſſitas exigit vel honeſtas. dicāt ad eos obtenta ſi poterūt licentia reuerſuros. Ualeqꝫ recedendo potiusfaciāt. qͣꝫ morādo. De licētia tn̄ hmōilato eſt cautiꝰ ꝓuidendū vel ab ip̄o tm̄. velab eoꝝ inſtructore ( eſt eis ab ip̄o religionis ingreſſu ſpecialit̓ aſſignādus) ſemꝑp̄ſens in domo fuerit requirat̉. ne a diuerſis abſqꝫ vitāde ꝯfuſionis periculo. minus ꝓuide ꝯcedat̉. Circa receptionē re diſtributionē vſum. qm̄ a ſuꝑiorū auctoritate dependēt. duo p̄cipue ſubditꝭ attendenda vident̉. Primū vt qui dat aliqͥdillud ex officio poſſit dare. Scd̓m vt detdem ẜm ꝓpriam voluntatē. ſed ꝓut ſibi aſuꝑiore fuerit conſtitutū. Nec ſuꝑflue dixerim ad officiū attendendū. Qui em̄ habet officiū adminiſtratōis. nihil alijs debꝫcōmutare. vel in fraudē horū dimittere poteſt. Rurſum ip̄oꝝ officialiū officia ſunt diſtincta. Alijs nāqꝫ neceſſariaꝝ rerū. tn̄curatarū eſt diſtributio cōmiſſa. ab illis autem eſt abſqꝫ licentia recipienduꝫ aliqͥdſpeciale. Alijs autē iuxta diuerſa rerū officia cōmunis diſtributio reruꝫ cōmittit̉. abhis cōmunia ip̄a (ſi ordinarie qn̄ ſcꝫ et vbivel quō iuxta ſui limitationeꝫ officij diſtribuere debent diſtribuūt) licite recipi pn̄t.Qui vero extraordinarie poſtulat. ad licentiā ſuꝑioris recurrat. Preter cōia ſupradicta qͥcunqꝫ rem aliquā occulte ſine ſuperioꝝ aſſenſu recipit habet vl̓ vtit̉. a religionis delirat licētia. quicqͥd habꝫ male habet. Porro illud ꝓpriū eſſe dicat̉ dediſpenſare licet iuxta ꝓpriā voluntateꝫ. om̄i.aſſenſu alio circūſcripto. pauꝑ ſed dominus reputandꝰ videt̉ qui quacūqꝫ alijsdiſtribuendo vt libet ſine ſuꝑioꝝ auctoritate diſpenſat. Res ſunt quideꝫ cōmunes.ſed vſus diſpoſitio ꝑtinet ad p̄latos. vt pereoꝝ curā ſingul̓ iuxta modū regulā ſibi aſanctis apl̓is ꝯſtitutā ꝓut vnicuiqꝫ opꝰ fuerit diuidant̉. Uſurpatꝰ aūt ſine licentiarerū vſus culpabilit̓ temereqꝫ p̄ſumitur.prorſus illicite vendicat̉. Statutum qͦꝫreligioſe mancipatiōis euadit. in vſu ꝓpͥo

rem aliquā ſiue a parētibꝰ ſiue a qͥbuſdā alijs recipit. aut qd̓ maiorꝭ culpe recepta occultans. ſuꝑioꝝ iudicio exponit Quirem ſibi collatā celauerit. ſctūs Augꝰ. eumfurti cenſet in iudicio ꝯdēnandū. Nullaem̄ res quā ſuꝑior dederit aut ꝑmiſeriteſt licita ꝓpriū abdicāti. Sunt oblata ſibi ſed p̄lato mox deferenda reciꝑe licitum eſtimat. ſed regl̓ari priuato receptiōeꝫoccultā dixerim eſſe tutaꝫ. In comodandis cohabitātiū indigētia rebus.eſt lex poſita charitati. Poſſum fratripetenti exponere ꝯcedendā. tn̄ impēdere vendicādā. Proinde frēs nouicij nulatenꝰ ſine licētia nec a ſeinuiceꝫ neqꝫ a fratre neqꝫ a qͦcūqꝫ homīe aliquā ſiue tabulas ſiue acum ſiue aliqͥd qͦdlibet acciꝑe. autdare attemptēt aliqua rōne. Sic nec lr̄asad ſe miſſas recipiāt. aut aliqͦ caſu receptafaperiāt. que a portitore vel eo receꝑit easprius debēt ad ſuperiorē. vel ſi ſuꝑior ordinauerit ad eoꝝ inſtructoreꝫ deferri. Sicnec rem alteriꝰ fratris vſui deputataꝫ. p̄terip̄ius fratris ꝯſcīaꝫ occupare licebit. Genus eſt furti plerūqꝫ turbatiōis occaſio. fratris vſui dedita. eo ſi aſſit inſcio detnere. Poteſt fidelis ſeruꝰ prudens nenulla loco tꝑe facere de tacito. vel ꝓbabiliter p̄ſumpto ſuꝑioꝝ aſſenſu. ad ip̄m deniqꝫ finaliter acta queqꝫ auſuꝫ hmōi relaturus. De cetero quicqͥd religioſus boni facit aut dicit qd̓ ſuo nouerit diſplicere p̄lato. a vere obediētie merito fraudatur. Felix hec ſeruitus. īmo gl̓oſa libertas. quā qͥs ſponte in regiā venditꝰ ſeruitutem. deū eius vicarios potiꝰ qͣꝫ ſeip̄m ſuſe regnare ꝯſtituēſ. ſue prorſus renūciat voluntati. De preſumptiōe tam in reqͣꝫ in ſigno.Capitulū V.Reſumptionē interiorē exteriorēſumoꝑe fugiāt. Interiorē vt ſenſuꝫſuum ſenſui p̄ferāt alioꝝ. nec debonis ſibi a deo collatꝭ inaniter extollant̉.īmo intantū ceteris ſe inferiores vilioresex intimo cordis credāt affectu. vt nec ſe aliqͥd etiā eſſe exiſtiment. Nempe ẜm apl̓m ſe exiſtimat aliqͥd eſſe nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit. Neminē ſpernāt. neminē iudicent frequent̓ hūanū fallat̉ iudiciū. Et beato Augꝰ. teſte ſepe ſpecies facti ſe alit̓ habꝫ.aliter animꝰ faciētꝭ. Pie de oībꝰ occur-