Speculum diſcipline
⁊ non poterint ſubterfugere bono mō. eosbreuiter ſalutare. Si de loquēdo ſecuꝫrequirat̉ ab eis. rn̄dere humilit̓ debēt ſe loquendi aut morādi licētiā nō habere. Nulla prorſus alia eoꝝ audiant verba. nec cuꝫeis aliquatenꝰ ſedeāt. vel vlteriꝰ cōmorent̉ſed ſi locutionē neceſſitas exigit vel honeſtas. dicāt ad eos obtenta ſi poterūt licentia reuerſuros. Ualeqꝫ recedendo potiusfaciāt. qͣꝫ morādo. De licētia tn̄ hmōi p̄lato eſt cautiꝰ ꝓuidendū vel ab ip̄o tm̄. velab eoꝝ inſtructore (qͥ eſt eis ab ip̄o religionis ingreſſu ſpecialit̓ aſſignādus) ſemꝑ cūp̄ſens in domo fuerit requirat̉. ne a diuerſis nō abſqꝫ vitāde ꝯfuſionis periculo. minus ꝓuide ꝯcedat̉. Circa receptionē rerū diſtributionē ⁊ vſum. qm̄ a ſuꝑiorū auctoritate dependēt. duo p̄cipue ſubditꝭ attendenda vident̉. Primū vt qui dat aliqͥdillud ex officio poſſit dare. Scd̓m vt det qͥdem nō ẜm ꝓpriam voluntatē. ſed ꝓut ſibi aſuꝑiore fuerit conſtitutū. Nec ſuꝑflue dixerim ad officiū attendendū. Qui em̄ nō habet officiū adminiſtratōis. nihil alijs debꝫcōmutare. vel in fraudē horū dimittere poteſt. Rurſum ip̄oꝝ officialiū officia ſunt diſtincta. Alijs nāqꝫ neceſſariaꝝ rerū. nō tn̄ ꝓcuratarū eſt diſtributio cōmiſſa. ab illis autem nō eſt abſqꝫ licentia recipienduꝫ aliqͥdſpeciale. Alijs autē iuxta diuerſa rerū officia cōmunis diſtributio reruꝫ cōmittit̉. abhis cōmunia ip̄a (ſi ordinarie qn̄ ſcꝫ et vbivel quō iuxta ſui limitationeꝫ officij diſtribuere debent diſtribuūt) licite recipi pn̄t.Qui vero extraordinarie poſtulat. ad licentiā ſuꝑioris recurrat. Preter cōia ſupradicta qͥcunqꝫ rem aliquā occulte ſine ſuperioꝝ aſſenſu recipit habet vl̓ vtit̉. a religionis delirat licētia. ⁊ quicqͥd habꝫ male habet. Porro cū illud ꝓpriū eſſe dicat̉ de qͦdiſpenſare licet iuxta ꝓpriā voluntateꝫ. om̄i.aſſenſu alio circūſcripto. nō pauꝑ ſed dominus reputandꝰ videt̉ qui rē quacūqꝫ alijsdiſtribuendo vt libet ſine ſuꝑioꝝ auctoritate diſpenſat. Res ſunt quideꝫ cōmunes.ſed vſus diſpoſitio ꝑtinet ad p̄latos. vt pereoꝝ curā ſingul̓ iuxta modū ⁊ regulā ſibi aſanctis apl̓is ꝯſtitutā ꝓut vnicuiqꝫ opꝰ fuerit diuidant̉. Uſurpatꝰ aūt ſine licentiarerū vſus culpabilit̓ temereqꝫ p̄ſumitur. ⁊prorſus illicite vendicat̉. Statutum qͦꝫreligioſe mancipatiōis euadit. qͥ in vſu ꝓpͥo
rem aliquā ſiue a parētibꝰ ſiue a qͥbuſdā alijs recipit. aut qd̓ maiorꝭ culpe recepta occultans. ſuꝑioꝝ iudicio nō exponit Quirem ſibi collatā celauerit. ſctūs Augꝰ. eumfurti cenſet in iudicio ꝯdēnandū. Nullaem̄ res quā ſuꝑior nō dederit aut ꝑmiſeriteſt licita ꝓpriū abdicāti. Sunt qͥ oblatanō ſibi ſed p̄lato mox deferenda reciꝑe licitum eſtimat. ſed regl̓ari priuato receptiōeꝫoccultā nō dixerim eſſe tutaꝫ. In comodandis ꝓ cohabitātiū indigētia rebus. nōeſt lex poſita charitati. Poſſum rē fratripetenti exponere ꝯcedendā. nō tn̄ impēdere vendicādā. Proinde frēs nouicij nulatenꝰ ſine licētia nec a ſeinuiceꝫ neqꝫ a fratre neqꝫ a qͦcūqꝫ homīe rē aliquā ſiue tabulas ſiue acum ſiue aliqͥd qͦdlibet acciꝑe. autdare attemptēt aliqua rōne. Sic nec lr̄asad ſe miſſas recipiāt. aut aliqͦ caſu receptafaperiāt. que a portitore vel eo qͥ receꝑit easprius debēt ad ſuperiorē. vel ſi ſuꝑior ordinauerit ad eoꝝ inſtructoreꝫ deferri. Sicnec rem alteriꝰ fratris vſui deputataꝫ. p̄terip̄ius fratris ꝯſcīaꝫ occupare licebit. Genus eſt furti ⁊ plerūqꝫ turbatiōis occaſio.rē fratris vſui dedita. eo ſi aſſit inſcio detnere. Poteſt fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens nenulla ꝓ loco ⁊ tꝑe facere de tacito. vel ꝓbabiliter p̄ſumpto ſuꝑioꝝ aſſenſu. ad ip̄m deniqꝫ finaliter acta queqꝫ ꝑ auſuꝫ hmōi relaturus. De cetero quicqͥd religioſus boni facit aut dicit qd̓ ſuo nō nouerit diſplicere p̄lato. a vere obediētie merito nō fraudatur. Felix hec ſeruitus. īmo gl̓oſa libertas. quā qͥs ſponte in regiā venditꝰ ſeruitutem. deū ⁊ eius vicarios potiꝰ qͣꝫ ſeip̄m ſuſe regnare ꝯſtituēſ. ſue prorſus renūciat voluntati.¶ De preſumptiōe tam in reqͣꝫ in ſigno.Capitulū V.Reſumptionē interiorē ⁊ exteriorēſumoꝑe fugiāt. Interiorē vt ſenſuꝫſuum ſenſui nō p̄ferāt alioꝝ. nec debonis ſibi a deo collatꝭ inaniter extollant̉.īmo intantū ceteris ſe inferiores ⁊ vilioresex intimo cordis credāt affectu. vt nec ſe aliqͥd etiā eſſe exiſtiment. Nempe ẜm apl̓mqͥ ſe exiſtimat aliqͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit. Neminē ſpernāt. neminē iudicentcū frequent̓ hūanū fallat̉ iudiciū. Et beato Augꝰ. teſte ſepe ſpecies facti ſe alit̓ habꝫ.aliter animꝰ faciētꝭ. Pie de oībꝰ q̄ occur-