Fo.XXVI
vel alias leui murmure reſiſtēdo Si adhūc ſuꝑior in ſua manſerit ſentētia. ita ſibinouerit expedire. ⁊ ex charitate de adiutorio dei cōfiſi obediāt. Chriſtꝰ factꝰ eſt pronobis obediēs vſqꝫ ad mortē. mortē auteꝫcrucis. Qui licet ad pr̄em ꝓ calicis trāſlatione clamauerit. ꝯtinuo tamē adiūxit. Uerūtamē nō mea volūtas. ſed tua fiat. Nōſolū maioribꝰ. ſed ſibi etiā īuicē obedientiācertatim impendāt Incūbit chriſti diſcipulo. vt om̄i petēti ſe tribuat. Exēplo apl̓i.volūtarios ſe oīm ſeruos ꝯſtituant. Sintvt ſcriptū eſt. ſubiecti īuicē in timore chriſtiScd̓i neceſſitas. hͦ eſt obediētie in agendis. ne qͥd videlicet ſine obediētia p̄ſumat̉.qͥa ſimplicioribꝰ forte aliquibꝰ minꝰ patet.aliquata videt̉ ꝓſecutione tangēda. Habenda eſt plane in agēdis obediētie ſancteauctoritas. ſine qͣ nec ēt ip̄a bona ſūt bonaUoluntas ſiquidē ꝓpria boni virtutē ꝯfirmet. Sanctꝰ Bernardꝰ ſuꝑ Cantica aitGrande malū ꝓpria volūtas. q̄ fit inquit vtbona tua bona nō ſint. Etem̄ ſi in die ieiunij mei inueniat̉ volūtas mea. nō tale ieiuniū elegit dn̄s. nec ſapit illi ieiuniū meū. qd̓nō obedientiā ſed viciū volūtatis ꝓprie ſapit. Et ſubdit. Ego autē nō ſolū de ieiunioſed de ſilentio. de vigilijs. de or̄one. de lectione. de opere manuū. poſtremo de om̄i obſeruātia monachi. vbi inuenit̉ volūtas ſuain eo ⁊ nō obediētia magiſtri ſui. idip̄m ſentio. mīme prorſus obẜuantias illas. ⁊ ſi bonas in ſe int̓ virtutes cenſuerim deputandas. Itaqꝫ noui xp̄i diſcipuli ſemetip̄os penitus abnegātes in agēdis ſuis .i. in oꝑationibꝰ. locutiōibꝰ ⁊ rerū qͣrūlibet vſu. non ꝓpriam voluntatē. ſed ſuꝑioꝝ ī om̄ibꝰ diſpoſitionē ſeqͣntur. ꝓ quibꝰ tn̄ ſit ſpecialis eoꝝlicentia vl̓ aſſenſus hn̄dus. ꝯſiderari oportet. Et pͥmo circa oꝑationes videndū. ꝙearū quedā cōmūes ſeu ꝯuētuales. quedāſpeciales ſeu ꝑſonales eſſe noſcunt̉. Specialiū em̄ quedā ad ꝓximū. quedā ad perſona ꝑtinent oꝑantis. Pro ꝯuentualibꝰ q̄ cōine ſil̓ attingūt collegiū. exequētꝭ nō eſtlicentia reqͥrenda. cū ad hmōi ſit eatenꝰ ſuperioꝝ licentia. īmo impoſitio general̓. vtea q̄ ſiue in choro ſiue in refectorio ſiue alipt̓ mō p̄dicto ad vite ꝯuentualis ꝯſuetudine ꝑtinent. nullꝰ ꝯuentualis auctoritate ꝓpria. p̄ter euidētē neceſſitatē licite p̄termit.eat. Inde eſt ꝙ ab officio chori ab aliqͣ vide
licet hora canonica. vel a pͥma cōuentꝰ refectione. aut a ꝯuentualibꝰ alijs quēqꝫ abſqꝫlicentia remanere vel aſſiſtētē recedere. hisnecdū in collegio ꝯſummatis nō licet. Proſpecialibꝰ ad ꝓximi alteriꝰ fratris neceſſitatem ſpectātibꝰ (nullū cōmunis ſeu cōuentualis vite ꝯſuetudini aut executiōi ſpecialiter iniunctoꝝ impedimentū p̄ſtantibus)nequaqͣꝫ ad ſuꝑiores ſic̄ nec ꝓ cōmunibꝰ ꝓlicentia dixerim recurrenduꝫ. cū ẜm apl̓m.alter alteriꝰ onera portare. ⁊ ꝑ charitatē ſpiritus ſeruire īuicē debeamꝰ. Uerūtamē tēpore qͦ cōuentualia. vl̓ alias iniūcta fieri debent. nō ſunt p̄ter licētiaꝫ ſpecialia ſeu gratuita hmōi facienda. Illa qͦꝫ que ad qͦtidiana cōmuniū officioꝝ obſequia. vl̓ ad ꝓximineceſſitatē nō ꝑtineat corꝑalē. quale eſt ſcrībere in qͣterno ⁊ alia hmōi ſil̓ia. maxīe ſi occupationē ꝓlixiorē inducūt. agenda ſūt deſuꝑioꝝ aſſenſu. Pro ſpecialibꝰ ad ꝑſonā operātis ſpectātibꝰ. ſiue ad carnis mortificationē ꝑtineāt. vt ſunt vigilie nimis longe.vel abſtinētie ſingl̓ares. ſiue ad exercitiumſpectēt oꝑis manual̓ ꝑ ſe vel ꝑ aliū. faciendilicētia querat̉. ſine qͣ religioſus ſuas ſingularitates facere nō debet. qͥppe cui nec corpus ſuū habere licet in ꝓpria voluntate. Etqd̓ ſine ꝑmiſſione pr̄is ſpūalis fit. p̄ſumptioni deputabit̉ ⁊ vane gl̓ie nō mercēdi. Necpōt ſibi oꝑari ꝓ volito ſiue ꝓ ſcribēdo. ſiuealia faciēdo. ſiue in rebꝰ ſuo vſui deputatis.vt ſunt libri. veſtes. lecti. et alia hmōi ꝓ aliaīmutando. Incōgrue quoqꝫ ꝓyno. res pluribꝰ ſeruitura mutat̉. Fit res freq̄nt̓ ex mutatione deterior. ⁊ qd̓ mihi ſtudioſe coaptoalijs diſcoapto. Hec de oꝑibꝰ Nec tamēnegauerim ad mīma ſeu exilia q̄dā ⁊ vix reputanda alicuiꝰ momēti. ſolā ſufficere conniuentiā p̄latoꝝ Circa locutiōem hͦ teneant. vt corā ſuꝑiore maxime ī capl̓o ſine eiꝰaſſenſu p̄habito. nō loquant̉. alias de neceſſarijs ⁊ honeſtis. loco ⁊ tꝑe debitis. loqui ꝓut eis ordinatū fuerit. poterūt int̓ fratres.Locutio vero cū extraneis ſiue ſeculares.licet fratribꝰ obſequētes ſiue religioſi quilibet fuerint) fratribꝰ nouicijs eſt ꝓbationistꝑe penitꝰ interdicta. ſine frē ꝓfeſſo. qͥ omnia loquētis verba ⁊ rn̄dētis audiat ſine licentia ſpecialit̓. ſine qͣ nec ad portaꝫ nec adextraneos ip̄is indulget̉ acceſſus. Perſonis tn̄ huiuſmōi ſi occurrerint poterūt inclinare. vel ſi locꝰ aut tempꝰ loquēdi fuerit.d d 4