Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

Canoniſatio beati Bonauentū.

refrenantē animū. ne immoderate tendatin excelſa ſunt ſupra ſe ẜm regulā quā habet in cognitiōe. vt ſcꝫ aliqͥs ſe exiſtimeteſſe ſupra id qd̓ eſt. ſic iuxta illud psͣ. Neqꝫ ambulaui in magnis neqꝫ ī mirabilibuſſuꝑ me ⁊c̄. circa appetitū boni ardui p̄ter rationē rectā. qd̓ eſt homo ꝯſiderās ſuumdefectū tenet ſe in infimis ẜm ſuū modū. etſic in ſui rōne reportat quandā laudabileꝫdelectationē ad ima in interiori motu anīe eſt. pͥncipalit̓ in interiori electiōe mentis.Et eſt moderatiua motꝰ appetitꝰ et regulaquedā directiua eiꝰ ex cognitiōe ꝓprij defectus. Reſpicit etiā ꝓprie reuerentiā qua homo deo ſubijcit̉. quā homo ẜm id qd̓ eſtdebet ſe cuilibet ꝓximo ſubijcere. qͣntuꝫ tn̄ad id qd̓ eſt dei in ip̄o abſqꝫ eiꝰ humilitatisp̄iudicio pn̄t dona ꝓpria p̄ferri donis deiapparent alijs collata. in ea fundant̉ omīaeccl̓ie ſacramēta. opponit̉ ſuꝑbie vicioꝝ regi. Nec reqͥrit humilitas vt aliqͥs id qd̓ ſuum eſt in ſeip̄o ſubijciat ei qd̓ eſt hoīs inximo. licet poſſit reputari aliqͥd boni eſſe inꝓximo qd̓ ip̄e habet. vel aliqͥd mali in ſeeſſe qd̓ in alio eſt. ſic pōt ſe ei ſubijcereper humilitatē. Reprimit itaqꝫ humilitasmotū ſpei. eſt motꝰ ſpiritꝰ in magna tendentis. ideo recte dicit̉ pars tꝑantie ꝯtenta ſub modeſtia. iuxta illud pͥme Petri. iij.In īcorruptibilitate qͥeti ac modeſti ſpiritus. Facit aūt hoīem bene ſubiectuꝫ ordinationi qͣntū ad om̄ia. ſicut q̄libet alia virtus facit quātū ad aliqͣ. quibꝰ ē potior poſtꝟtutes theologicas intellectuales. reſpiciūt ip̄am rōnē. ac poſt iuſticiā p̄ſertim legalem. In ea tn̄ pͥncipiū radix eſt reuerentiaquā qͥs habet ad deū. Ex cuiꝰ interiori diſpoſitione ꝓcedūt quedā exteriora ſigna inꝟbis factis geſtibꝰ qͥbꝰ id qd̓ interiꝰ latetmanifeſtat̉. ſicut in ceterꝭ ꝟtutibꝰ accidit.ſigna in xij. gradꝰ hūilitatis cōueniēter diſtinguunt̉. vt magiſtralit̓ deducit Tho. ij.ij. q. clxj. ar. vj. in regl̓a ſcī Benedicti. licetAnſel. in li. ſil̓itudinibꝰ ponat tm̄. vij. gradus. Aliqͥ ponūt tm̄ tres gradꝰ.. x. indiciavt Caſſianꝰ. glo. Matth̓. iij. c. Qui qͥdemom̄es gradꝰ indicia nedū ſufficient̓ ſꝫ abūdanter iuſticia in btō pr̄e nr̄o Bonauen. floruerūt. vt ex geſtꝭ eius et chroni. ordinis libris cōpilatꝭ patet exp̄ſſe. Etmagna ꝓfecto fuit huiꝰ pr̄is in adimplēdovotū matris ꝓfitendo religionē. ea ha

bent̉. c. licet de votis. Circa pudiciciā au ẜm Augꝰ.. de ciui. dei. eſt quedaꝫ virtꝰanie. a pudore dicta. in verecūdia ſignificatur. dico ꝓprie eſſe circa illa de qͥbꝰ homines magꝭ verecundant̉. eſt. de actibusvenereis. ẜm Augꝰ. in. xiiij. de ciuit̓. dei. Etattendit̉ ꝓprie p̄cipue circa ſigna venereo. ſic̄ ſunt aſpectꝰ impudici. oſcula tactꝰ. qꝛ hec ſolent magꝭ rep̄hendi. pudiciciamagis reſpicit hmōi exteriora ſigna qͣꝫ mixtionē venereā. ordinat̉ ad caſtitatē. vtvirtus ab ip̄a diſtincta. ſed ſic̄ expͥmens caſtitatis circūſtantiā quādā. licet interdumvnū ponat̉ alio. eſt ꝟtus refrenās inobediētiā genitaliū membroꝝ. ſubijciunt̉imperio rōnis. vt infra ſubijciā de caſtitate loqͣr. de quo. xxxiij. q. v. nec ſolo. ſe. etin clemē. ad nr̄am.. vij. de here. ſanctuꝫTho. ij. ij. q. cliiij. ar. iiij. Aliter tn̄ capit̉ impudicꝰ in. c. decorē. de fi. p̄ſby. ē pudorcorꝑis. pudicicia mentis. ẜm Papi. archi.xxxij. q. ij. pudor facit. c. adul. l. ita pudor.In ꝓhemio autē decreta. ſuꝑ ꝟ̓. pudicꝰ exponit̉ .i. caſtus. dicit̉ in. c. j. xliij. di. pudicus debꝫ eſſe ſacerdos monachus. vt verbis pudorē indeſinent̓ on̄dant habet̉ ī auten. quō oportet ep̄os. §. neqꝫ aūt.. ff. iniurijs. l. ſed q̄ſtionis. §. finali. vbi fit iniuria ſi attendat̉ pudicicia. facit. xxxvij. q. j. c.vlti. in. c. iij. xxij. q. v. dicit̉ eſt ꝟtus animi violentiā ſentit. facit inſtitu. de noxalibꝰ. §. finali. Circa ſobrietatē. que eſt perſe ſpecialis virtꝰ. ꝯſeruās bonū rōnis ꝯtraoēm potū a quo poſſet impediri rōis vſus.ex fumoſitate cerebrū ꝑturbante. ſicut abſtinētia ꝯſeruat ꝯtra oēm cibū. ne immoderantiā delectatiōis bonū rōnis abſorbeat ſua ſpeciali rōne. autē inqͣntū ſunt nutritiua. Et ſumit̉ a menſura. q̄ſi briam ſeruans .i. menſurā. ꝓprie. iuxta illud Eccleſiaſtici. xxxj. Sanitas eſt anīe corꝑis ſobriꝰpotus. Uinū multū potatū irritationemirā ruinas multas facit. Sumit̉ etiaꝫmuniter nomē ſobrietatꝭ in qͣcūqꝫ re materia ſimilitudinē quandā. in tm̄ nocet exceſſus ſic̄ in potu in mēſura eſt maxime neceſſaria ⁊c̄. cuiꝰ oppoſitū eſt eb̓etas.Dico tn̄ nullus potꝰ ſicut nec cibꝰ ẜm ſeꝯſideratꝰ eſt illicitꝰ. vt ptꝫ Matth̓. xv. Nihil qd̓ intrat os coinqͥnat hoīem. niſi peraccidens vl̓ ex ꝯditiōe bibentꝭ. cum a vinode facili ledit̉. vel ex ſpeciali voto obligatur