Fo.X
⁊ Gratianꝰ a. xxxv. di. vſqꝫ ad. l. ⁊ a. lxxi. diſ.vſqꝫ ad. lxxxvij. Dignꝰ em̄ reputatꝰ ad vnūordinē. nō debet ad aliū iudignꝰ reputari.c. accepimꝰ. de eta. ⁊ qͣli. lxxiiij. di. geſta. jͣ. q. j.ſicut chriſtꝰ. c. nōnulli de accuſa. c. in pn̄tia.de ſen. excō. l. qͥ ſciens. ff. de libe. cā. l. ſi vxorin fi. ff. de adul. ⁊ ar. ī. l. vno atqꝫ vxore. ff. ſolu. matri. Et dicendū eſt ſufficere iſtas. qꝛ qͥhabet has. oēs alias hꝫ. ſicut econtra de vicijs dicit̉. de peni. di. v. c. defleat. ⁊. c. frēs. etc. dolendū de reg. iur. c. defleat. xxxij. q. i. cuꝫrenunciat̉. pleniꝰ ptꝫ ꝑ ſctm̄ Tho. ij. ij. ī pluribꝰ locis. Et qͣntū ad pietatē attinet dico ꝙ eſt ſpecialis virtꝰ inqͣntū parentibus⁊ patrie ⁊ his qͥ ad hoc ordinant̉. officium ⁊cultū impendit. qꝛ eſt cōnaturale pͥncipiuꝫpducēs in eſſe ⁊ gubernās. vt declarat ſancus Tho. ij. ij. q. ci. arti. iij. Dicit tn̄ Amb̓. ſuper Luca. ꝙ neceſſitudini generis diuīe religionis pietas antefert̉. Et Hiero. in epl̓aid Heliodoꝝ. Per calcatū perge pr̄em ⁊c̄.ſummū genꝰ pietatis eſt ī hac re fuiſſe crudelē. An vero ⁊ quō occaſione religionis p̄termittenda ſint pietatꝭ officia in parentesplene dicit idē ſan. Tho. vbi ſuꝑͣ ar. iiij Eſtetiā pietas donuꝫ ſpūſſctī corrn̄dens v̓tutiiuſticie ⁊ beatitudini mititudinis diffūdēscorda miſeratōis ad ꝓximū ꝯtra crudelitatē. Et mitis eſt ſemꝑ qͥ priꝰ pauꝑ fuit ⁊ poſſidet terrā ⁊ ſeip̄m. Et cōparatio obẜuātiead pietatē attendit̉ ẜm diuerſas habitudines diuerſaꝝ ꝑſonaruꝫ ad nos qͦs reſpicitvtraqꝫ ꝟtus ẜm e .ſ. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cij. ar.iij. Differt aūt a miſcd̓ia ⁊ bn̄ficētia elemoſyna ⁊ charitate vt plene deducit idem ſanTho. ij. ij. q. xxx. ⁊. xxxi. ſub tractatu de charitate ꝓprie ſumēdo ⁊c̄. qꝛ miſcd̓ia eſt cōꝑaſſio aliene miſerie. Et beneficētia importatbonū facere ꝓximo. Charitas aūt ē amor.fundata ſuꝑ cōicatōe hoīm ad deū. ⁊ eſt ſpirituſſancti mentē inhabitans. Elemoſynaaūt eſt actꝰ miſcd̓ie. et ꝯſeq̄nter ſunt diuerſalicet cōnexa. Quātū autē attinet ad prudentiā ad quā ꝑtinet applicatio recte rōniſad opus. qd̓ nō fit ſine appetitu recto. ⁊ nonſolū hꝫ rōnē ꝟtutis quā hn̄t alie ꝟtutes intellectuales ſed etiā quā hn̄t ꝟ̓tutes morales qͥbꝰ cōnumerat̉. et cū prudētia ſit in rōne. diuerſificat̉ ab alijs ꝟtutibꝰ intellectualibꝰ ẜm materialē diuerſitatē obiectorū. Ahtutibꝰ aūt moralibꝰ diſtinguit̉ ẜm formalem ronē potentiaꝝ diſtinctiuā vt plene de
ducitur ꝑſ. Tho. ij. ij. q. xlvij. ar. iiij. ⁊. v. ⁊ arti. vi. ſubdit ꝙ ad prudentiā ꝑtinet diſponere de his q̄ ſunt ad finē et qͣliter et ꝑ que hōin oꝑando ꝑtingat mediuꝫ rōnis ꝑtinet addiſpoſitionē prudētie et ad illā bene ꝯſiliaturā ꝑtinet p̄ciꝑe. Et dicit Augꝰ. in li. d̓ mori. eccle. ꝙ prudētie ſunt excubie atqꝫ diligētiſſima vigilātia ne ſubrepente paulatī mala ſuaſione fallamur. et hꝫ ſe ad bonū pͥuatum ⁊ ad bonū cōmune multitudīs. ⁊ ſic eſttam politica qͣꝫ iconomica ⁊ monaſtica ⁊ cōuenit vnicuiqꝫ inqͣntū participat de regimine et gubernatiōe. et eſt ꝑfecta q̄ ad bonuꝫfinē totiꝰ vite recte ꝯſiliat̉ iudicat et p̄cipit.que in pctōribꝰ eſſe nō pōt. Un̄ Gregꝭ. in. ijmoral̓. cetere ꝟtutes niſi ea q̄ agunt prudēter ꝟtutes eſſe nequaqͣꝫ pn̄t. ⁊ cū oēs virtutes ſint cōnexe ꝯcurrūt etiā cū gr̄a. et qꝛ nōeſt circa fines ſed circa ea q̄ ſunt ad finē nōeſt ſimplicit̓ natural̓. Et qꝛ ꝯſiſtit pͥncipaliter in applicatiōe ad oꝑa. obliuio vniuerſal̓cognitiōis id qd̓ pͥncipale eſt in ea n̄ aufert.licet aliqd̓ afferat impedimētū vt ptꝫ ꝑ ſan.Tho. vbi ſupͣ. Huic correſpōdet donū cōſilij et miſcd̓ia beatitudo. iō illi ꝯgruit p̄miūmiſcd̓ie ſuꝑabundans et excedēs ſaturitatē. Maxima ꝓfecto elucet prudentia beatipr̄is nr̄i Bonauēture in ſedādo diſcordiaſinter p̄dicatores et mīores in capl̓o Pariſius celebrato de āno. M.cclxvi. circa inqͥſitores heretice prauitatꝭ et trāſitꝰ de vnareligione ad aliā. ⁊ inqͣntū diſtinxit ꝓuincias. et quēlibet voluit hr̄e ſuū p̄ſidentē et inſtatuendo ꝓuinciaꝝ oīm numerū ⁊c̄. Magnū etiā ꝯſiliū eiꝰ relucet ex geſtis ꝯcilij lugdun̄. ij. ⁊c̄. et in. c. narbonen̄. vbi ꝯſtitutiōibꝰordinis formā dedit ⁊c̄. Et licet ph̓s. v. ethicoꝝ dicat impoſſibile eſſe prudentē nō eſſebonū. tn̄ qn̄qꝫ ſumit̉ prudētia in malū c. deillis de deſpon. impu. Et. vi. ethi. dicit ideꝫph̓s. Prudētes illos exiſtimamꝰ qͥ ſibi et alijs pn̄t ſpeculari. Et Egidiꝰ de regimīe pͥncipum. c. vij. ⁊. c. viij. ponit. vij. ꝑtes prudentie. improprie aūt ſumit̉. xxij. q. j. qͦ caſu et inc. fi. de de ſpon. impub. Et ſerpentina prudentia eſt cauere a ſupplātantiū inſidijs. vj.q. j. ex merito in fi. ſicut ſimplicitas colūbina eſt cuiqͣꝫ nō machinari dolos. Sctī nāqꝫ q̄cunqꝫ agūt in ꝯſpectu dei agūt de peni.di. j. c. verū. Circa humilitatē vero que ēde ſpeciebꝰ modeſtie. q̄ modeſtia eſt ꝑs temperātie. dico humilitatē eſſe ꝟtutē tꝑantie ⁊b b 2