Expoſitio ſuper ſeptem

bonū prolis excuſat̉ in cōiuge nō hꝫ culpāſed origo peccati in prole ſecū trahit debitam penā. Ideo aūt dn̄e nō ſolū actualemculpam meā ſed etiam originalē a parentibus traductā tibi humiliter cōfiteor. qꝛ¶ Ecce em̄ veritatē dilexiſti Non em̄ in terefundo culpe mee iniquitatē. ſed me accuſando fateor veritatem. quā tu qui veritases diligis. ideo eam vere cōfitentibus peccata dimittis. Proptereal incerta ⁊ occulta ſapientie tue manifeſtaſti mihi ihiinꝙͣ confitenti veritatē ſecreta tibi certa etnota diuine ſapientie ſed incerta ⁊ occultahumane inſipientie manifeſtaſti. quō? Dicunt ei hoīes ſub quadaꝫ incertitudine ſic̄dicebant niniuite. Quis ſcit ſi cōuertatur⁊ ignoſcat deus? Nō ergo hoc noui ſicutnec hoīes ceteri. nō hoc noui ꝑ humanamſcīam. ſed hoc certitudinalit̓ reuelaſti ⁊ manifeſtaſti mihi ꝑ diuinā ſcripturā te dicēteꝑ ꝓphetā. Quacūqꝫ hora ingemuerit peccator iniqͥtatū eius n̄ recordabor. In hacergo ꝓmiſſione tua/ ſecurus ⁊ certus dicere audeo Aſꝑges me dn̄e hyſopo ⁊ mūdabor Noui dn̄e te docente. ꝙ hyſopus herba eſt parua ꝙͣtitate ſꝫ magna v̓tute. Herba humilis ſed medicinalis. cuiꝰ radix petre inherere dicit̉. cuius virtus pulmoneꝫpurgat dum inflat̉. In qua penitētie hūilitas congrue deſignat̉ que ſepe parua putatur in ꝯſpectu hoīm ſed ſemꝑ magna eſtante ꝯſpectū tuū. Et dum illi petre adheret de qua dicit apl̓us. petra autē erat xp̄s.dum charitati xp̄i radix eius affixa eſt. ad̓omedicinalis efficit̉ virtus eius. vt per eampulmonis inflatio. id eſt. ſuꝑhie p̄ſumpto⁊ omnis que ex ea oritur culpe inquinatioexpurget̉. Aſperges ergo me hac humilitate ⁊ mūdabor ab iniqͥtatel lauabis meper humilē penitētiā ⁊ ſuper niuem dealbabor per ſalutarē gratiā. per quā peccatorum dealbatio fit. ſicui ſcriptū eſt. Si fuerint peccata veſtra ſicut vermiculus. velutnix dealbabunt̉. ¶ In hoc ergo ſecreto ſapiētie tue prius mihi incerto ⁊ occulto qd̓iam manifeſtaſti mihi Auditui meo dab̓gaudiū ⁊ leticiam Et merito dum audioꝓ miſſionē tuam de remiſſione peccatorū.auditui cordis mei dabis gaudiū ⁊ leticiāꝑę retributione p̄mioꝝ ⁊ exultabunt oſſa

humiliata oc eſt interiores vires mee. q̄per culpam maculate prius cōturbate ſūtnūc ꝑ penitentiā hyſopo humilitatis mūdate lauate ⁊ dealbate merito exultabuntSed licet dederis gaudiū leticiaꝫ ⁊ exultationem. ꝓpter ſpem venie. nō tamē deeritmihi ſalutaris quedā triſticia ⁊ ſpūalis cōtriſtatio ꝓpter timorē pene ⁊ dolorē culpeideoqꝫ ad te clamare nō ceſſabo Auertefaciem tuā a peccatis meis Quia peccatamea nō pono retro me ſed oppono contrame. nec ea negligēdo aut diſſimulādo habeo retro dorſuꝫ meū. ſed ante faciē meamꝓpterea nō a me. ſed a peccatis meis auerte facie tuā. quaſi ea nō agnoſcēdo. ſed eisignoſcēdo. ⁊ ita nō ſolū hoc vel illud peccatū. ſed generaliter (omnes iniqͥtates meas dele Quibus deletis ¶ Cormd̓m crea īme deus Non peto vt ego homo cor mūdum faciā a me. ſed vt tu deus. cor mūdūcrees in me. quia non eſt hoc opus homīscreati. ſed dei creatoris. Et quia ante peccatum innocens fui. ⁊ ꝑ peccatū a rectitudīedeclinaui ideo ⁊ ſpiritū rectuꝫ innoua inviſceribus meis .I. id eſt. renoua ſpiritummeū faciendo eū rectum. quē a te recedendo feci obliquū Nec cordis mundiciā autſpūs rectitudinē peto mihi fieri ſolū in mēte. ſed etiam in carne. ⁊ hoc eſt in viſceribꝰmeis. ſcilicet in lumbis vel renibus. in quibus ſedes eſt voluptatis. Unde ad beatūIob de diabolo dicit̉: ꝙ virtus eius eſt inlūbis ⁊ vmibilico ventris. In vtriſqꝫ ergoanima ſcꝫ ⁊ corpore remediū peto curationis. Ideo ¶ Ne ꝓijcias me a facie tua Apeccatis meis facie meam auerte. ſed a facietua ne ꝓijcias me. A peccatis faciem tuaꝫauertis ꝑ remiſſioneꝫ ſed peccatores a facietua ꝓijcis ꝑ reprobatōeꝫ. Remiſſionē poſtulo. ſed reprobatōneꝫ ꝑtimeſco. ꝓptereaſupplex oro ⁊ ſpiritūſanctū tuum ne auferas a me Iam em̄ quodāmodo ſpiritumſanctū tuū. hoc eſt ſpūſſancti donū habereconfido. quia peccatuꝫ ꝯfitendo peniteo.nam vera peccati cōfeſſio nō eſt in hoīe exſeip̄o. ſed ex dei dono. non ergo a me auferas ſpiritū hūc. ſed ꝑ eū Redde mihi leticiā ſalutaris tui quā peccādo amiſi leticiam inꝙͣ ſalutaris tui. ſcꝫ ſalutaris gratieſpūſſancti ꝑ quā nō ſolū ē culpe remiſſio.