pſalmos penitentiales

100

quibus ſubdit̉/ Qui retribuūt mala ꝓ bonis detrahebāt mihi: qm̄ ſequebar bonitatem Ip̄i vero econtraſectantur iniquitatem. Sed quia hec mala eſſent intolerabilia. niſi te iuuante ⁊ pio medicamīe tuo cōfortante mihi fierent ſalubria ad curandapeccata Ideo ¶ Ne derelinquas me domine deus meus ſed vt tu ꝓmiſiſti. qm̄ ī teſperaui libera me. qm̄ cognoui nomē tuūꝓtege me. quia clamaui ad te. exaudi me ⁊mecū ſis in tribulatōne. eripe me ⁊ glorifica me. Et ſi forte ad tempus me aliqn̄ relīquere videaris. tamē ne diſceſſeris a me penitus relinquēdo me ſed potius intendein adiutoriū meū: dn̄e deus ſalutis meeAdiuua me ꝯtra hoſtes in pugna qꝛ ſinete qui es deus ſalutis mee nō poteſt eſſe inme ſalutaris victoriaMeditatio ſuꝑ pſal Omo. Miſerere mei deus.Omine ih̓u xp̄e. cui eſt ꝓprium5miſereri ſemꝑ ⁊ ꝑcere. Ego miſer ad te miſericordem accedo. ⁊peccatoꝝ catena cōſtrictus. tuepietatis miſeratōe abſolui deſidero. Egomultaꝝ iniqͥtatū īmūdicia maculatꝰ. ad tefontē mūdicie ꝯfugio ⁊ meā īmūdiciā pertuā mīaꝫ emūdari ſupplico dicēs Miſerēmei deus ẜm magnā mīaꝫ tuā Peto dn̄emagnā mīaꝫ tuā qꝛ ſentio magnā miſeriāmea. Peto magnā medicinā tuā cōtra magnam plagā meā. Peto multitudine miſerationis tue. cōtra multitudinē iniquitatis mee. Id̓o ſequit̉ Et ẜm multitudinemiſerationū tuaꝝ ab initio ſeculi exhibitaꝝ que ſuꝑant multitudinē ꝙͣlibet pctōꝝdele iniqͥtatē meā vt nullū remaneat inme peccati veſtigiuꝫ. Et hoc eſt qd̓ ſubdit̉Ampliꝰ laua me ab iniqͥtate mea: ⁊ a peccato meo mūda me Peto dn̄e n̄ ſolū peccata deleri. ſꝫ ampliꝰ lauari ⁊ lauādo puremūdari. vt nō ſolū culpā oꝑis ſed etiā reatum voluptatis abftergas. Sed hoc peto.nō ꝓpter aliquā iuſticia que ſit in me. ſꝫ ꝓpter magnā mīaꝫ. que eſt in te ⁊ multā miſeratōeꝫ que eſt a te. In te em̄ eſt mīa naturaliter in affectu. ⁊ a te miſeratio multipliciter in effectu. ¶ Ut ergo miſericorditerignoſcas. nō iuſticie mee meritū allego. ſꝫ

malicie mee pctm̄ agnoſco. Et hoc eſt qd̓dicit̉ Qm̄ iniquitate meā ego cognoſcoNon ergo peto vt ꝓpter mīam tuam deſeras iuſticiā tuam. ſcio iuſtū eſſe vt peccatūmeū puniat̉. ſed ip̄m punio. vt tu non punias ip̄m. agnoſco vt tu ignoſcas(⁊ peccatum meū contra me eſt ſemꝑ Quia peccatum meū non pono retro meip̄m negligēdo vel diſſimulādo. ſed potius oppono cōtra meip̄m cognoſcendo ⁊ accuſando ideodico Tibi ſoli peccaui ⁊ malū coram te feci Quid eſt tibi ſoli peccaui? Nōne peccaui. non ſolū tibi ſed ꝓximo? Nōne peccatum feci. non ſolū contra te deū meum. ſedetiam contra ꝓximū meum. ſicut ⁊ dauidqui hoc dicebat. non ſolū in te ſed in berſabee ꝑ adulteriū. ⁊ in vriam ꝑ homicidiuꝫpeccauerat? Sed hoc ideo dicit̉. qꝛ tu ſolꝰes qui das legis p̄ceptū. ꝑ cuiꝰ p̄uaricatōeꝫpeccat̉ vt iuſtificeris in ẜmonibꝰ tuis hꝰ.eſt. quia adeo iuſtus ⁊ verax es in v̓bis tuis. que precipis vt iuſtificeris. id eſt. vt iuſtus ⁊ verax inueniaris ⁊ vincas cum iudicaris j. id eſt. ſuꝑes eos in iuſticia qui teex ſuꝑbis iudicāt contra p̄cepta tua murmurando. ⁊ te in eis quaſi rigoroſuꝫ ⁊ īiuſtū accuſando. Nō ſic ego. ſed ad te ſolumtanꝙͣ ad iuſtū iudicē ꝯfugio. qui nō habesin te qd̓ accuſet̉. Nō habes in te qd̓ rep̄hēdat̉. ſed ſolus exiſtis qui om̄es iudices itavincis vt in tui comꝑatōne nullus iuſtusaut verax reputet̉. dicēte ꝓpheta. Omnishō mēdax. tu ergo ſolus deꝰ verax. ¶ Tuergo dn̄e. qui in tua veritate dixiſti. quacūqꝫ hora peccator ingenuerit oīm iniqͥtatūeius nō recordabor tu veraciter imple qd̓ꝓmiſiſti. vt iuſtificeris in tuis ſermonibꝰ ⁊ꝯuincas eos a quibus tanꝙͣ īmiſericors iudicaris. Tu ergo miſerere. tu ꝑ mīam iniqtatem meaꝫ dele. Tu eam delendo laua ⁊munda me. qm̄ de peccatis meis veniā poſtulans ingemiſco dicens Ecce em̄ in iniquitatibus cōceptus ſum ⁊ in peccatis cōcepit me mater mea O magna miſeria q̄ſimul mecū orta eſt ab origine mea. iō merito ingemiſcēs peco vt cures ⁊ ſanes hancmagnam miſeriā meam ꝑ tuam magnaꝫmīam. Nec hoc ita dixerim. vt licitas nuptias cōdemnē. ſed qꝛ in omnibus trahit̉iniqͥtas ab adam. Nā hoc opus caſtū ꝓpi

C 3